Almannatengslafulltrúinn

Ég fór með bílinn á verkstæði í morgun, átti pantaðan tíma klukkan 9:00. Stundvíslega klukkan 9:00 mætti ég fyrir utan verkstæðið. Á planinu stóð glottandi maður sem gaf sig á tal við mig og sagði eitthvað á þessa leið: "Jæja, eru menn ekki bara hressir í morgunsárið?"
Ég: "hmm, jújú"
Maður (enn glottandi): "Hva, svafstu yfir þig?"
Ég:"uuu...naaa..."
Afhverju var þessi maður að tala við mig?
Maður: "Hahahaha, vaknaðirðu kannski líka yfir þig?"
Svo reytti hann af sér nokkra brandara í viðbót í svipuðum dúr. Tiltölulega nývaknaður reyndi ég að vinna úr þessari vitleysu sem flæddi þarna yfir mig eins og brotsjór.

• Hvaða maður var þetta?

• Af hverju var hann að tala við mig?

• Var þetta hinn eiturhressi almannatengslafulltrúi verkstæðisins sem tók alltaf á móti viðskiptavinum með vel útilátnum nýuppáhelltum bröndurum?

• Átti ég að flýja af hólmi áður en sturlun þessa furðulega manns færðist í aukana?

Ég gekk rólega frá manninum og að dyrum verkstæðisins. Ég tók í húninn. Það var læst. Á hurðinni stóð opnunartíminn, 8:00 - 18:00, svo þeir áttu að vera búnir að opna. Maðurinn kom þá aðvífandi og sagði:
"Ertu ekki með lykil?"
Ég: "Nei."
Maður: "Vinnurðu þá ekki hérna?"
Ég: "Nei."

Í því bili kom verkstæðisguttinn akandi og opnaði verkstæðið. Hann hafði líklega sofið yfir sig. Þótt ótrúlegt megi virðast lét maðurinn ekki brandarana dynja á honum eins og hann hafði nú reytt þá af sér rétt áður. Verkstæðisguttinn tók við erindunum, mannsins, mínu og konu sem hafði líka beðið fyrir utan.

Nokkrum mínútum síðar, þegar ég hafði gengið 100 metra eða svo frá verkstæðinu, mætti ég brandarakarlinum aftur þar sem hann stóð á stéttinni. Nú var ekki prakkaralegri glettninni fyrir að fara eins og áður heldur horfði hann mjög vandræðalegur undan þegar ég mætti honum. Ég þurfti að passa mig á að fara ekki að hlæja.

"Hva, vaknaðirðu kannski líka yfir þig?"
Búrúm tiss!

The Last King of Scotland

Sá The Last King of Scotland. Ég er ósammála því sem ég hef séð gagnrýnendur segja að myndin sé miðlungs en frammistaða Forrest Whittaker hífi hana upp. Vissulega er hann frábær í hlutverki einræðisherrans brenglaða Idi Amin, en myndin er líka mjög góð í heild og stendur léttilega undir tveimur og hálfum tíma.

Einkunn: 8,6.

Þroski

Þroski byggist að miklu leyti á því að fólk gerir mistök og lærir af þeim. Þá gerir það helst ekki sömu mistök aftur. Einmitt þess vegna er frábært þegar maður vaknar skyndilega upp við að hafa gert sömu mistök í sautjánda skipti og sextán fyrri skiptin virðast ekkert hafa kennt. Ég lendi stundum í þessu. Það vekur vissulega til umhugsunar.

Matarhornið

Kjötbollur voru á boðstólum í kvöld. Ég fann álitlega uppskrift á netinu og hófst handa. Hrærði saman svínahakki og hveiti og eggjum og salti og pipar. Í uppskriftinni stóð að saxaður laukur ætti heima í bolludeiginu en ég ákvað að vera dálítið villtur, gefa skít í ríkjandi viðmið og gildi, og sleppti lauknum. Í hans stað gerði ég dulítið brall í bauk og setti slurk af hvítlaukskryddi og dass af basillaufum saman við herlegheitin.

Svo kom á daginn að deigið var óttalega þunnt þótt ég hefði fylgt uppskriftinni í einu og öllu (ef laukleysið er undanskilið). Þá brá ég á það ráð að setja fullt af hveiti út í í viðbót. Deigið var nú orðið risavaxið og við það að flæða um gólf og ganga. En það kom ekki að sök og ég slengdi hæfilegum kjötklessum á pönnuna. Niðurstaðan varð kúffull stór skál af kjötbollum. Át eins og ég gat og setti afganga í frysti og ísskáp.

Bragðið af þessum sætu gullnu bollum sveik engan. Þarna virtust vera saman komin blær frumskógarins, angan merkurinnar, gola engisins, víðátta eyðimerkurinnar og ferskleiki kókospálmans, saman í einum bita. Bragðlaukarnir dönsuðu polka við dynjandi undirleik tanngarðsins. Þarna lærði ég að lifa og njóta eins og sannur lífskúnstner.

Einkunn: 8,5.

Skrifað fyrir hönd þjóðarinnar

Íslenska þjóðin hefur valið mig til að skrifa þessi orð. Ég er hinn útvaldi talsmaður þjóðarinnar hér og tala fyrir hennar vilja. Hljómar þetta kunnuglega?

Nokkrir leiðtogar stjórnmálaflokka hafa talað sérstaklega um vilja þjóðarinnar undanfarið eða almennings. Þannig segir formaður Vinstri grænna að þjóðin vilji breytingar og að bullandi stemming sé fyrir því í samfélaginu að fella ríkisstjórnina. Staðreyndin er hins vegar sú að hann á við það hlutfall þjóðarinnar sem hefur sagst styðja VG í skoðanakönnunum undanfarið, þ.e. 10-15 % þeirra sem hafa tekið afstöðu til viðbótar við kjörfylgi flokksins í kosningum 2003 (rúm 8%). Það er ekki nógu stórt hlutfall til þess að tala um þjóð.

Í viðtali í Blaðinu í dag segir landbúnaðarráðherra orðrétt um hugsanleg stjórnarskipti eftir kosningar: "Ég held að þá megi búast við hærri sköttum á fólk og fyrirtæki og þess vegna muni almenningur gera það upp við sig að kaffibandalagið vilji hann ekki sjá.". Þarna talar hann fyrir hönd Framsóknarflokksins, valdasjúka smáflokksins sem mælist með 5-10% fylgi í könnunum um þessar mundir.

Þetta eru tvö dæmi um hve stórt ýmsir stjórnmálamenn taka upp í sig. Samkvæmt nýrri könnun Capacent Gallup hafa aldrei færri borið traust til Alþingis, eða 29% svarenda. Það skyldi þó ekki vera ástæða til.

Hræðsluáróður og kaktuskók

Í Silfri Egils á sunnudaginn talaði Egill við Steingrím J. Sigfússon. Þar talaði Steingrímur m.a. um eftirlit lögreglu með netinu upp að vissu marki og vísaði til aðferða sem notaðar hefðu verið í Noregi og Grikklandi (ef ég man rétt) með ágætum árangri. Mikið fjaðrafok hefur skapast vegna þessa, Guðmundur Steingrímsson gefur í skyn að Steingrímur vilji koma á fót allsherjar netritskoðun eins og í Kína. Björn Ingi Hrafnsson hefur einnig séð sér gott til glóðarinnar að ata Steingrím aur fyrir orð hans, talandi um "stóra bróður sem fylgist með hverju þínu skrefi" og fleiri meistaralega útúrsnúninga. Aldrei minntist hann á ritskoðun, reyndar svarar hann ásökunum ágætlega í Morgunblaðinu í dag.

Ögmundur Jónasson var í Kastljósi í gær vegna breytingatillögu sem hann lagði fram á þingi og snerist um að skattur á gosdrykki yrði ekki lækkaður eins og matvælaskatturinn 1. mars. Þetta skyldi að sjálfsögðu sérstaklega gert til að vernda blessuð börnin og þeirra tennur. Verð á gosdrykkjum er mjög hátt hér á landi en neyslan samt sem áður gríðarlega mikil. Hærra verð mun ekki skila minni gosneyslu barna og það ætti Ögmundur að vita. Ef hann vill endilega stýra neyslunni ætti hann frekar að leggja róttækari aðgerðir til, t.d. að umbúðir á gosdrykkjum væru eins og yfirborð kaktusplöntu. Saklausum börnunum og öðrum gosfíklum mundi fljótt lærast að láta slíka drykki eiga sig og fara undan í flæmingi eftir að hafa stungið sig nokkrum sinnum. Gosdrykkir gætu staðið ósnertir í hillum verslana og þjóðin blómstrað af heilbrigði í staðinn. Stórkostlegt!

Sigrastu á kaktusnum, þá færðu kók.

Jafnrétti

Í dag er 28. febrúar og síðasti dagur þess skrýtna mánaðar. Börn sem hafa í gegnum tíðina kosið að fæðast 29.febrúar eiga þannig ekki afmæli nema fjórða hvert ár. Börn sem hafa í gegnum tíðina kosið að fæðast 30.febrúar eru ekki til. Hvers eiga þau börn að gjalda?

Sápuópera

Nú þegar Baugsmálið fyllir fréttatíma og blöð fimmtánþúsundasta daginn í röð finn ég fyrir söknuði eftir Smugudeilunni og forræðisdeilu Sophiu Hansen og Halim Al.

Mætti ekki endurvekja þessi mál til þess að koma á jafnvægi?

Völundarhús og borg

Nýlega hef ég séð Völundarhús skógarpúkans (e. Pan's Labyrinth) og Borg Guðs (á frummálinu: Cidade de Deus). Völundarhúsið þótti mér afbragðsskemmtun og Borgin einnig. Einkunnagjöf er þá sem hér segir:

Völundarhús skógarpúkans: 9,5.

Borg Guðs: 9,0.

Flensa

Mig grunar að ég sé kominn með flensuna. Mæli ekki með henni.