föstudagur, 13. desember 2002

Afdrifarík ferð til rakarans

Tíu ára frændi minn fór til rakara um daginn til að láta klippa sig. Það sem var óvenjulegt við það var að rakarafjandinn klippti bita úr kinnini á blessuðum drengnum, svo að hann var með vænsta sár eftir klippinguna. Svo þegar móðursystir mín, móðir tíu ára frændans kom að sækja hann til rakarans varð rakarinn að segja hvurs kyns var, að hann hefði klippt bita úr kinninni á drengnum. Frænka mín þurfti því að borga minna en ella fyrir klippinguna eða 1200 krónur í stað fjórtánhundruð króna, þannig að verðgildi kinnbitans var 200 krónur (1400-1200). Rakarinn tók greinilega bara kinnbitann upp í verðið á klippingunni. Ef frænka mín hefði nú verið aðeins hagsýnni kona og beðið rakarann að klippa kannski svolítið stærri bita af kinninni og kannski slíta smávegis af eyranu og rétt aðeins að klippa af nefinu þá erum við að tala um ókeypis klippingu. Frænka mín hefði getað sparað 1200 kjell og þá erum við að tala um bissniss. Ég veit því miður ekki hvaða rakarastofa þetta var en annars mundi ég að sjálfsögðu hvetja alla sem vilja spara soldið fyrir jólin til að drífa sig í klippingu þarna. Ég meina, þó að þeir verði af nokkrum kinn- og eyrnabitum. Hvað er það á milli vina? Þessi rakari á eftir að fá þokkalega mikinn bisniss ef þetta spyrst út. Svo getur hann hengt upp auglýsingu:

Komið í klippingu til mín! Ótrúlegt verð á klippingu, og ýmsum vörum. Verðdæmi:
Klipping á 8-12 ára Verð: 4 kinnbitar og einn eyrnabiti
Klipping á eldri en 12 ára: 5 kinnbitar, einn eyrnabiti og rétt smá snefill af nefinu.
Og svo fjölskylduTILBOÐ mánaðarins!, BOMBA:
Ef þú kaupir klippingu á alla fjölskylduna hjá mér kostar hún aðeins tvö eyru og eitt nef. (Miðað er við fjögurra manna fjölskyldu)

Þinn rakari.

Já, eins og þið heyrið er þessi rakari frábær. Tékkið á honum. Ég held að hann sé með stofu einhvers staðar í Kópavoginum.

sunnudagur, 8. desember 2002

Skarpagullkorn

Þar sem stærðfræðiprófið er ekki langt undan finnst mér tilvalið að koma með nokkur SKARPA-gullkorn:
"Þið verðið að vera svolítið leikin í þessu" (Lang algengasta gullkornið, helst notað í hverjum einasta tíma)
Þegar Skarpi var búinn að útskýra eitthvað í annað eða þriðja sinn voru einhverjir í bekknum sem skildu ekki ennþá hvernig þetta var. Þá sagði Skarpi: "Nú veit ég ekkert hvað ég á að gera við ykkur"
"Ja, sko, hann Guðni sem var hérna rektor hefði nú aldrei leyft svona lagað"
"Óttalegt mas er þetta"
Svo þegar einhver spurði um eitthvað, og einhverjir voru að masa á meðan: "Bíddu! Ég heyri ekki neitt. Það er svo mikill kliður hérna inni."
"Nú er ég alveg paff!"
"Æ,æ,æ,æ,æ"
"All right! (eða Oll ræht)
Í tilefni af því að skipt hafði verið um töflu í kennslustofunni, það var komin tússtafla í staðinn fyrir krítartöfluna:
"Æ, ég kunni nú betur við gömlu töfluna"
"Æ, verið ekkert að skrifa þetta. Þetta stendur allt í bókinni"
Svo einu sinni var hann búinn að skrifa langa og frekar flókna reglu á töfluna, skrifaði hann í lokin "sem er augljóst".
Og stundum var hann nýbúinn að skrifa eitthvað á töfluna og margir voru enn þá að skrifa það niður:
"Jæja, nú stroka ég þetta út!"
"Þetta dæmi kemur oft á vorprófi"
"Æ, verið ekki að masa!"
"Nú nenni ég þessu ekki lengur"
"Æ, þetta er svo létt, þarf ég nokkuð að vera að útskýra þetta"
Svo var hann að skrifa á töfluna en penninn var lélegur: "Þessi penni er ómögulegur" Þá prófaði hann næsta:"Þessi penni er líka ómögulegur". Svo prófaði hann þriðja: "Nei, þessi penni er líka ómögulegur! Allir pennar eru ómögulegir!"

Skarpi:"Þú þarna! Hættu þessu masi"
Nemandi:"Ég er að útskýra dæmi"
Skarpi:"Það er alveg sama!"

Ég man ekki fleiri í bili en þau skipta tugum eða hundruðum, gullkornin frá Skarpa. Sum eru kannski þannig að fólk hefði þurft að vera á staðnum. En að öllu gamni slepptu er hann sérdeilis góður kennari. Hann ætti að fá Fálkaorðuna.

föstudagur, 6. desember 2002

Djöfulsins sveifla! Í dag var enskupróf. Það var endemis vitleysa og létt með eindæmum. En svo verður stærðfræði á mánudag og það verður vafalaust erfitt.
En hrós vikunnar fá eftirtaldir:
SKARPI: það er sjálfsagt að hann fái hrós vikunnar í hverri viku. Og þá er ég ekki að tala um Plat-Skarpa heldur Skarphéðinn P. , stærðfræðikennara. Hann er bestur.
Flatkökur: það jafnast ekkert á við flatkökur með osti. Og flatkökur hjá ömmu eru að sjálfsögðu bestar.
Frikki (4.Y): já, maður! Jóla"fokkin"prófin í fullum gangi.
Jóladagatal Sjónvarpsins, Hvar er Völundur?: Þetta jóladagatal er það besta sem ég man eftir. Reyndar voru Pú og Pa líka í lagi og Klængur sniðugi. Blámi var hins vegar frekar slappur og baðkarsjóladagatalið sem ég man ekki hvað hét.
Kiddi peppó: Já, vinur minn, hvað get ég gert fyrir þig? "Ég ætlaði fá eitt Elitesse" Og þá segir Kiddi: "alltaf hress með Elitesse", klassískur.
Sigurður í 10-11: Hann er magnaður.

Skömm í hattinn fá:
Þátturinn Sigurjón Kjartansson og co.: Sigurjón er bara ekkert án Jóns Gnarr. Um daginn var hann að tala um hvað Spaugstofan væri léleg. Ég held að hann ætti að líta í eigin barm. Þátturinn hjá honum er suddalega leiðinlegur.
Innlit/Útlit: Vala Matt og Frikki Weisz. Að þau séu leiðinleg? Nei, hættu nú alveg. Jú, Vala Matt er svo tilgerðarleg að það hálfa væri nóg. Ég held að hún hafi aldrei sagt að eitthvað væri ljótt í þessum þáttum. Bara eitthvað: "En hvað þetta er skemmtilegt. Það tóna líka svo vel saman vínrauði liturinn í eldhúsinu og þessi skerandi appelsínuguli á ganginum". Vægast sagt tilgerðarlegt. Og Frikki Weisz., hann er alltaf að smíða eitthvað. Og bá segir Vala: "O, hann er svo handlaginn hann Frikki" Já, þau eru hress. Þau hljóta að fá Edduverðlaunin næst.
Fólk með Sirrý: Annar ömurlegur þáttur á SkjáEinum. En sumir virðast hafa gaman að þessu. A.m.k Saumaklúbburinn Særún.

fimmtudagur, 5. desember 2002

Það var ekki laust við að það væri sögupróf hjá fjórða bekk Menntaskólans í dag. Þetta próf var ansi skemmtilegt að því leyti að það var hægt að sleppa við allar spurningar úr Örlygsstaðabardaga, sem var ekki verra. Á prófinu voru líka 30 krossaspurningar. Einhvern veginn fannst mér ég vera kominn í þáttinn Viltu vinna milljón? þegar ég var að svara þessum krossaspurningum. Ég las þær í huganum eins og Þorsteinn J. hefði lesið þær. Svo merkti ég kannski við einhvern möguleikann og þá kom svona í hausnum á mér: "Þannig að þú ert að segja mér að....Sturla Sighvatsson hafi drepið Þórð kakala" (eins og Þorsteinn J. mundi orða það)
"Nei, ætli ég fái ekki bara að útiloka tvo möguleika" "Já, tökum burtu tvö röng svör og sjáum hvað stendur eftir". En það hurfu engir svarmöguleikar. (Þorsteinn J. var bara að ljúga! Nei, annars. Þetta var bara ímyndun hjá mér)
Þá var ég að hugsa um að spyrja salinn (en þá hefði mér örugglega bara verið hent út úr stofunni og ég hefði væntanlega fyrirgert rétti mínum til að þreyta fleiri próf á námsárinu). Og ekki gat ég hringt því að símar eru bannaðir í prófstofum. Þannig að söguprófið var í rauninni bara erfið útgáfa af Viltu vinna milljón? Ömurlegt, ég hafði ekki einu sinni möguleika á að fá einhvern pening fyrir að skjóta á rétt svör. Svona er nú skólinn ósanngjarn.

mánudagur, 2. desember 2002

Áðan var ég í strætó. Á einni stoppistöðinni komu inn sjö piltar. Ég heyrði á tal þeirra. Þeir voru meðal annars að skipuleggja hvað þeir ættu að gera þennan daginn. Það hljómaði etthvað á þessa leið: "Hei, ég er búinn að búa til geðveikt start fyrir stormþömberið" "Já, ég gæti nú samt böstað þig í heddstartinu". og svo... " Hei, eigum við kannski að fara til Sindra, hann er ge'eikur geim-master" "ég vann nú Sindra um daginn í þöndervissjon" "Kjeftæði" ...stuttu síðar: "Hei strákar, ég kemst ekki á skákæfingu á eftir, ég er að fara að spila döndjons end dragons við frænda minn"...eftir meira hjal í þessum dúr komust piltarnir svo að niðurstöðu: "förum bara á skákæfinguna og höngum þar í klukkutíma áður en hún byrjar"
Þegar ég heyrði þessar umræður velti ég því fyrir mér hvort þarna væru komnar geimverur frá plánetunni Zxarkxius eða hvort þetta væru bara íslenskir piltar (stormþömber? Hvað ætli það sé) . En hvað sem því líður þá voru greinilega þarna á ferðinni mjög upptekinir menn.

Tekið af nulleinn.is:
"Frakkar graðastir!
Það kemur kanski fáum á óvart að Frakkar eru graðastir allra. En þetta kom fram í könnun sem smokka-framleiðandinn Durex lét gera á dögunum.

Í fyrsta sæti eru það Frakkar eins og áðir sagði en meðal Frakki gerir það 167 sinnum á ári, í öðru sæti eru síðan Þjóðverjar sem liggja flatir 158 sinnum á ári, í þriðja sæti eru það svo Danir sem gera dodo 152, þar á eftir Kanadamenn með 150 holdris og Bretar eru svo í fimta sæti með 147 skipti.

Singapor er á botni listans en þar er meðaltalið um 100 skipti sem hlýtur að teljast ansi slapt.

Flestar konur fantasera um Brad Pit í bólinu eða um 33% en karlarnir hugsa til Ástralíu og lenda á nágrannanum Kylie Minouge en 18% njóta ásta og hugsa um hana. Skrýtið!"


Og ég sem er að læra frönsku, það er bara tungumál einhverra graðhesta og sóða.

laugardagur, 30. nóvember 2002





Þessir NATO-fundir eru frekar óþægilegir fyrir þig. Það er svo sem ágætt að kjósa alltaf eins og Bandaríkin og halda með Bush, en það er samt miklu skemmtilegra að vera bara heima á Íslandi.
Þar ert þú aðalkarlinn og þarft ekki að tala útlensku.



Taktu "Hvaða stríðsæsingamaður ert þú?" prófið





fimmtudagur, 28. nóvember 2002

Alltaf þegar ég fór út að leika þegar ég var lítill sagði pabbi við mig "Passaðu þig á bílunum" áður en ég fór. Reyndar sagði hann þetta alveg þangað til ég var orðinn 12 eða 13 ára. Þá bjuggum við uppi í sveit þar sem komu aldrei neinir bílar (kannski einn bíll á tveggja tíma fresti eða eitthvað) en samt átti ég að passa mig. Ég hélt að hann væri hættur að segja þetta núna en þar skjátlaðist mér. Í gær var ég að fara á æfingu með ÍR sem fara átti fram á Leiknisvelli. Ég ætlaði að skokka á æfinguna, en á leiðinni þarf að fara yfir Breiðholtsbrautina. Þá sagði pabbi enn eina ferðina "Passaðu þig nú á bílunum."Þá sagði ég: "Æi, pabbi...""Já, það er hættuleg umferð á Breiðholtsbrautinni.""Ég veit það, pabbi" Ætli pabbi haldi að ef hann segi mér ekki að passa mig þá passi ég mig ekki og lendi í slysi. FRÉTTIR:"17 ára piltur liggur þungt haldinn á gjörgæsludeild Landsspítala í Fossvogi eftir að ekið var á hann á Breiðholtsbraut" og þá segir pabbi "Ooo, allt af því að ég gleymdi að segja honum að passa sig, hann er soddan sauður, drengurinn"

laugardagur, 23. nóvember 2002

Ekki má gleyma því að ég er kominn með bílpróf eftir mikið strit. Ég féll tvisvar á bóklega prófinu, með naumindum þó í bæði skiptin og á fimmtudaginn tók ég verklega prófið og náði í fyrstu tilraun, en með naumindum. Þannig að ég er kominn með ökuskírteini (eitthvað bölvað bráðabirgðabréfsnifsi).

Ég man þegar ég var lítill og fór í sunnudagsbíltúra með fjölskyldunni. Það var kannski sunnudagur og pabbi kom og spurði "Jæja sonur sæll, langar þig ekki í sunnudagsbíltúr?" "Jú, pabbi, hvert ætlum við?" "Ætli við förum ekki bara í Borgarnes." "Jibbí! Þangað hef ég aldrei komið! Eru risaeðlur í Borgarnesi?" "uhm...neeeeiiii." og svo fór öll fjölskyldan í sunnudagsbíltúr upp í Borgarnes.
Já, einu sinni var ég svona lítill og vitlaus.

En nú er ég orðinn stærri....og vitlausari. Og kominn með bílpróf. Nú get ég sjálfur farið í sunnudagsbíltúr upp í Borgarnes, alla sunnudaga! Geð'eikt!! Nei, vonandi get ég nýtt þetta bílpróf í eitthvað gáfulegra en svoleiðis bölvaða vitleysu.

föstudagur, 22. nóvember 2002

Í Morgunblaðinu í dag (fös. 22.nóv.) er grein sem heitir Fingurnir koma upp um persónuleikann sem fjallar um rannsókn sem vísindamenn frá Liverpool gerðu. 200 manns, karlar og konur tóku þátt í rannsókninni. Persónuleiki þessa fólks og eiginleikar voru bornir saman við lengd fingranna og niðurstöðurnar voru skýrar:
KARLAR:
1. Karlar með baugfingur lengri enn vísifingur hafa mikla fótboltahæfileika, glíma við samskiptaörðugleika og hafa mikla frjósemi.
2. Karlar með baugfingur og vísifingur svipaða að lengd eru orðheppnir og mælskir en hafa takmarkaða getu til að stunda íþróttir.
KONUR:
1. Ef baugfingur og vísifingur kvenna eru svipaðir að lengd bendir það til taugaveiklunar, hræðslu við að taka áhættu en viðkomandi á auðvelt með að umgangast annað fólk.
2. Séu baugfingur kvenna hins vegar lengri bendir það til samskiptaörðugleika, en ákveðni, einbeitni og hugrekki.

Kenningin var síðan sannreynd af blaðamanni Moggans á Ásgeiri Sigurvinssyni, einum besta knattspyrnumanni sem íslendingar hafa átt. Baugfingur Ásgeirs var talsvert lengri en vísifingurinn, sem renndi frekari stoðum undir kenninguna.

Þetta þótti mér merkileg grein og þar sem ég er nokkuð auðtrúa athugaði ég finguna á sjálfum mér. Í ljós kom að á vinstri hönd hef ég baugfingur lengri en vísifingur en á hægri höndinni voru þessir fingur jafnlangir. Ég hlýt þá að vera sér rannsóknarefni. Kannski er ég bara með miðlungsskammt af þessum hæfileikum/"ó"hæfileikum. Kannski er ég alveg hæfileikalaus.