VINSAMLEGA BÍÐIÐ HÉR EFTIR KALLI GJALDKERA

Þetta stóð á skiltum í bankanum. Stundum fór ég þangað í fylgd með foreldrunum. Ég spurði þau hvers vegna gjaldkerakarlinn léti aldrei sjá sig þótt maður biði og biði, enda voru stafsetningarreglur algjörlega á reiki í mínum huga. Þau reyndu að útskýra fyrir mér að þetta þýddi að gjaldkerinn kallaði á næsta viðskiptavin þegar röðin væri komin að honum. Ég trúði því rétt mátulega, hélt að þau væru bara að bulla, enda lifðu þau í öðrum veruleika en ég. Þau lifðu í einhverjum bullheimi þar sem maður þarf að sinna erindum í bönkum og á pósthúsum, fara í búðir og meira að segja að mæta í vinnu. Sjálfur þurfti ég aldrei að hafa áhyggjur af slíku. Ég pældi í töluvert eðlilegri hlutum á þeim tíma.

Þegar ég var einu sinni sem oftar orðinn hundleiður á að standa við biðskiltið færði ég mig að kubbaborðinu. Kannski gæti ég kubbað eitthvað fallegt á meðan foreldrarnir biðu í röðinni eða töluðu við gjaldkerann. Það reyndist vera tímasóun, því einhver annar krakki sat við borðið og hafði tekið alla bestu legókubbana til þess að byggja (að mínu mati) aumkunarverðan skúlptúr. Vonbrigðin uppmáluð stillti ég mér þá aftur upp við biðskiltið og beið.

Ég hafði líka tekið eftir að fullorðna fólkið ræddi oft flókna hluti og notaði hugtök sem höfðu enga merkingu fyrir mér. Það ræddi til dæmis stjórnmál, fjármál og eitthvað úr fréttunum – kannski um forræðisdeilu Sophiu Hansen og Halim Al. Stundum apaði ég eftir hugtakanotkun fullorðna fólksins án þess að hafa hugmynd um hvað ég væri að segja, svona til þess að hljóma virðulegri. Býflugnaveiðar, brunnklukkuveiðar og torfærur á reiðhjóli voru annars mínar ær og kýr.

Að hugsa sér að nú, ”örfáum” árum síðar sé ég orðinn fullorðinn - orðinn einn af bullurokkunum og farinn að taka þátt í vitleysunni. Þvaðra jafnvel um stjórnmál endrum og eins, á meira að segja að heita stjórnmálafræðingur skv. pappírnum. Hvað skyldi ég hafa sagt við því 6-7 ára gamall, hefði ég séð það fyrir?

Sami maðurinn?

Adam West er borgarstjóri í teiknimyndaþáttunum Family Guy. Ég get ekki að því gert að mér finnst hann minna ískyggilega mikið á Ólaf F., sem var borgarstjóri í Reykjavík fyrir ekki margt löngu. Ég er ekki frá því að persónan West sé byggður á Ólafi. Nokkuð sérstakur svona.

Adam West


Ólafur F.

Meira að segja báðir með rautt bindi. Þessi West verður líka skemmtilegri ef maður sér hann alltaf sem Ólaf.

Saurblöð

Þegar skila á ritgerðum í skólum er venjulega krafist saurblaða fremst. Þegar nemendur spyrja til hvers í ósköpunum þurfi sérstakt autt saurblað fremst í ritgerðir, er þeim oftast svarað með vísun til hefða, "Það er nú bara venjan!" Merkilegt er að halda skuli í heimskulegustu hluti eingöngu vegna hefðar. Saurblöð eru ekkert annað en sóun á pappír.

En þótt saurblöð séu heimskuleg á ritgerðum gæti verið við hæfi að hafa þau á kjörseðlum fyrir næstu kosningar, enda skeindi einhver tæpur kjósandi í Reykjavík sér með kjörseðli í kosningunum á laugardaginn, eins og mbl.is greinir frá.

Stjórnleysi

Nú er landið stjórnlaust, svo sagði Geir. Ég veit varla hvort ég þori út úr húsi.

Mótmælin

Ég var viðstaddur mótmælafund á Arnarhóli 1.des. síðastliðinn. Þá voru haldnar nokkrar ræður og klöppuðu viðstaddir fyrir. Það sem var asnalegt þar var að fólkið talaði út og suður, menn lýstu ólíkum skoðunum á því hvað þyrfti að gera og hverja ætti að draga til ábyrgðar. Einhver steig í pontu og lýsti frati á samstarfið við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og sagði landið hafa verið "ofurselt" þeirri stofnun og þess háttar. Viðstaddir fögnuðu þessum orðum með lófataki.

Síðan steig Þorvaldur Gylfason i pontu og lýsti m.a. velþóknun á samstarfi við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og sagði að það hefði átt að hefja miklu fyrr. Aftur fögnuðu viðstaddir með lófataki. Þetta er eitt dæmi af nokkrum þar sem sama fólkið fagnaði andstæðum viðhorfum með lófataki. Afar sérstakt, svo ekki sé meira sagt.

Síðan fór ég í kvöld á Austurvöll, þar var allt annað uppi á teningnum. Trommað var í takt og "vanhæf ríkisstjórn!" kyrjað á milli. Þau mótmæli verða að teljast mun markvissari heldur en mótmælin 1.des. þar sem fólk samsinnti hlutum sem pössuðu ekki saman. Sennilega er rökréttara að mótmæli takmarkist við það sem einhugur er um.

Víkverji skrifar...

Víkverji fór í sund í gærkvöldi. Heyrði hann á tal pottverja:
Pottverji 1 (yfirgnæfði aðra pottverja): "Svo er það Ögmundur, hann er kommúnisti!"
Pottverjar töluðu síðan allir í einu, uppi varð fótur og fit og menn fóru mikinn og tróðu marvaðann í lausnum í efnahagsmálum.
Pottverji 2 (hátt og snjallt yfir hópinn): "Heyrðu, hvað var hann Hörður Torfa að rífa sig í sjónvarpinu í gær?"
Aftur varð uppi fótur og fit meðal pottverja, sem töluðu hver í kapp við annan og vörpuðu fram fleiri gráupplögðum lausnum á slíkri kreppu.

Lausnin gæti verið sú að skipa pottverja sem seðlabankastjóra og skipta út núverandi ríkisstjórn fyrir ríkisstjórn pottverja. Enn fremur má hugsa sér pottverja í útrás á komandi árum.

Spádómskúlan

Blaðamannafundur 1.des. 2008

"Komiði sæl og velkomin. Ég hef boðað ykkur hingað til fundar til þess að tilkynna um fimmta meirihlutann í Reykjavík á kjörtímabilinu. Ég var eini maðurinn sem var eftir sem var nógu geðveikur til þess að ganga meirihlutasamstarfs við Sjálfstæðisflokkinn í borgarstjórn. Nýji meirihlutinn mun hafa sömu einkunnarorð og sá fráfarandi: "Höldum áfram (ruglinu)!". Eins og fram kemur í glæsilegum málefnasamningi okkar munum við halda áfram óráðsíu, spillingu og innri slag sem við munum láta bitna á kjósendum. Átjándu aldar götumynd Laugavegar* kemur við sögu og flugvöllur. En fyrst og fremst munum við kappkosta að láta ekki nægja að gefa skít í kjósendur, heldur munum við moka skít yfir þá. Þetta munum við gera bara af því að við getum leyft okkur það, bara af því að þið, kæru kjósendur, getið ekki losnað við okkur fyrr en eftir tvö ár. Það má gera margan óskundann á þeim tíma"

Jókerinn glottir síðan nánast djöfullega, svipað og Hanna Birna gerði við kynningu nýs meirihluta í gær.

*"Átjándu aldar götumynd" hljómar jafnvel enn betur en nítjándu aldar og verður því notað hjá þessum verðandi meirihluta.

F. Magnússon

Tómas gaukaði að mér góðri hugmynd á dögunum. Hann spurði hvort ég væri kominn með djobb hjá borginni, verandi F. Magnússon. Þetta er klárlega borðleggjandi dæmi, nú þarf ég bara að fara á fund Ólafs F. og nefna þetta við hann. Það hlýtur að vera hægt að hliðra aðeins til fyrir mig þarna hjá borginni, búa jafnvel til nýja stöðu og svo fæ ég launatékka upp á tæpa milljón á mánuði. Úthverfastjóri, hvernig hljómar það?

Svo kemur máltakið "allt er þá er þrennt er" við sögu og við félagarnir þrír deilum og drottnum yfir borginni.




Heilög þrenning?

Ekki fréttir

Boðað var til blaðamannafundar í dag. Þar tilkynnti Vilhjálmur fyrrverandi og hugsanlega verðandi borgarstjóri að hann segði ekki af sér. Hvað á skrípaleikurinn að ganga langt? Hvað ætlar maðurinn að draga flokkinn langt niður í svaðið með sér?

Kosningar

Kosningum til stúdentaráds er lokid. Mitt atkvaedi dugdi ekki til ad fella meirihlutann. Thá er spurning hvort einhver úr borgarstjórn Reykjavikur getur ekki maett til ad fella slikan meirihluta stúdentaráds, med einhvers konar eitrudu politisku trixi eins og tidkast á theim baenum.

Ég var buinn ad ákveda ad kjósa Obama sem forseta Bandaríkjanna. Ég hafdi svosum ekki hugmynd um fyrir hvad hann stód, en hann er alltaf í fréttum og svona, virdist vera ágaetis gaur. Sídan tók ég netpróf sem maeldi mig med hvorki meira né minna en 65% studning vid Hillary Clinton, en ekki nema 53% vid Obama. En thetta skiptir ekki ollu, adalatridid er ad repúblíkani komist ekki í stólinn. Hef enga trú á thessum John McCain eftir ad hafa kikt á hans áherslur. Hann yrdi án efa bara beint framhald af Bush, hinum alraemda.
----
Ég er ekki í útlondum, heldur ad blogga ur eigin tolvu, minni fyrstu. Hun er gaedd theim skemmtilega fitus ad vanta séríslenska stafi, sem gefur textanum framandi blae.

Meint ósmekkleg Spaugstofa

Stundum sér maður skrif virkustu moggabloggara, enda er þeim er nánast troðið í andlitið á lesendum Mbl.is. í dálkinum heitar umræður og við hliðina á fréttum. Nú virðast ýmsir vera snarbrjálaðir yfir síðasta Spaugstofuþætti, ein kona kallar þátinn "Saurstofuna" o.s.frv. Ég horfði á þáttinn og það er ofar mínum skilningi að hægt sé að hneykslast svona mikið á honum. Meint siðleysið sá ég ekki, þvert á móti var þetta mjög eðlilegt grín að farsakenndu rugli í borgarstjórn Reykjavíkur, þótt litlu hafi verið við að bæta.

Þátturinn var talsvert yfir meðallagi, Spaugstofan er oft hundleiðinleg en hún var bara nokkuð fin í þetta skiptið. En margir virðast finna sig knúna til að setja upp vandlætingarsvip og kunna sennilega betur einhverskonar ofurkurteislegt (og leiðinlegt?) grín að þessu gegndarlausa kjaftæði í borgarmálum. Mótmæli í ráðhúsinu voru líka illa séð, sennilega hjá sama fólki. Jú, þetta eru forkastanleg vinnubrögð en það má ekki mótmæla, bara tauta yfir þessu heima í stofu og það má ekki gera grín nema mjög saklaust.

Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson er búinn að sitja sem borgarstjóri og hann skeit upp á bak eins og flestir vita í kringum svokallað REI-mál. Hann sá ekki sóma sinn í að segja af sér þótt hann hefði verið meiri maður á eftir heldur ætlar hann að verða borgarstjóri aftur. Enginn í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokksins virðist hafa andmælt nýjum meirihluta og sama fólk og reyndi að bola Vilhjálmi út vill nú leyfa honum að setjast í stólinn aftur til þess að fá annað tækifæri eða nánar tiltekið fá völdin aftur. Ólafur F. hefur margtönnlast á fylgistölum sínum og sagt að hann njóti stuðnings 10% Reykvíkinga og komi nú flestum sínum málum í gegn. Er eðlilegt að hann komi flestum málum sínum í gegn með slíkar fylgistölur? Er eðlilegt að Sjálfstæðisflokkurinn sem fékk flest atkvæði í borgarstjórnarkosningum lúffi með sín mál fyrir manninum sem fékk 10%, bara fyrir völd?

Nei, þetta er allt saman fullkomlega óeðlilegt og Spaugstofuþátturinn á laugardaginn var eins og blásaklaust lítið barn við hliðina á skrípaleiknum í borgarstjórn Reykjavíkur.

Borgarstjórnarleikhúsið

Í ljósi nýjasta útspils í borgarstjórn Reykjavíkur er ljóst hvaða aðferð er rökkréttast að nota við næstu borgarstjórnarkosningar. Kjósandi mætir á kjörstað, þar er bundið fyrir augun á honum og kjörkassinn dreginn fram. Í kjörkassanum eru miðar með ólíkum möguleikum stjórnarsamstarfs. Kjósandi dregur síðan úr kassanum. Eftir þetta er kjósandi leiddur að "lukkuhjólinu" svokallaða, en þar gefur að líta alla mögulega og jafnvel ómögulega borgarstjóra. Kjósandi snýr hjólinu og getur ekki beðið eftir niðurstöðunni...

"Til hamingju! Þú hefur hlotið Vilhjálm sem borgarstjóra! Gangi þér vel, takk fyrir þátttökuna og sjáumst fljótt aftur!"

Framsóknarárin

Ég glaðvaknaði núna rétt fyrir fimm í morgun og líður eins og ég sé fáránlega vel útsofinn. Mjög einkennilegt, því síðustu tvo daga hef ég sofið yfir mig og misst af fyrstu tímum í tveimur áföngum í skólanum. Hef stillt mig inn á að vakna svona um ellefu í jólafríinu og það reynist nokkuð erfitt að laga svefntímann aftur að skólanum. Jólafríið hefur líka verið svo langt að maður er búin að festa svefnvenjurnar kirfilega inn í kerfið.

Er að lesa blöðin og ég tók eftir tilvitnun í heimasíðu Valgerðar Sverrisdóttur í 24 stundum:

Stöðugleiki framsóknaráranna er horfinn og af lygnum sjá hefur þjóðarskútan nú siglt inn í ólgusjó og veðurspáin er vond. Ólgan sem ríkir meðal landsmanna stafar fyrst og fremst af pólitískum stöðuveitingum sem fóru fram í desembermyrkrinu á meðan jólahlé alþingismanna stóð yfir og annir almennings vegna jólaundirbúnings voru miklar. Sjálfsagt hefur tíminn verið valinn með tilliti til þessa. Sjálfstæðisflokkurinn hefur oft leikið þennan skollaleik með dómskerfið...

Mjög dramtísk lýsing - "stöðugleiki framsóknaráranna", "ólgusjó", "ólgan sem ríkir" "skollaleik". Mér finnst eins og hún sé að lýsa veruleika sem ég kannast ekki við, eins og hún sé í stjórnarandstöðu í Simbabve, ekki á íslandi. Þá gæti hún talað um stöðugleika framsóknaráranna, þarna þegar allt var æðislegt í Simbabve, áður en hin illa þokkaða stjórn Mugabe tók við völdum. Reyndar er stjórnarandstaða ekki leyfð í Simbabve og Framsóknarflokkurinn hefur aldrei haft völd þar, en að öðru leyti er þetta svipað.

Framsóknarflokkurinn datt út úr ríkisstjórn síðasta vor. Átakanlegar lýsingar margra flokksmanna á því hvernig nýrri stjórn hefur tekist að glutra flestu niður sem fyrri stjórn náði fram eru frekar fyndnar.

Vínmenning?

Ein helsta röksemd talsmanna afnáms einkaleyfis ríkisins á verslun með áfengi er sú að vínmenning sé svo slæm hér á landi og vísa þá sérstaklega í "ástandið í miðbænum um helgar". Þeir nefna þjóðir sunnar í álfunni þar sem verslun með áfengi er frjáls (s.s. Spán og Frakkland) og fara fögrum orðum um vínmenninguna þar. Sigurði Kára Kristjánssyni o.fl. talsmönnum nýs frumvarps virðist sérstaklega hugleikið að "geta kippt rauðvínsflösku til að hafa með steikinni heim úr búðinni".

Flutningsmenn nýs frumvarps segja að misnotkun sumra á áfengi eigi ekki að fá að hindra aðra í að kaupa það úti í búð. Þeir telja að áfengisverði verði ekki náð niður nema með þessum aðgerðum. Pétur Blöndal sagði að nauðsynlegt væri að "svipta áfengi þessum heilagleika sem það virtist hafa umfram aðrar vörur" á Alþingi um daginn.

Mér finnst mjög merkilegt að sú aðgerð að færa áfengi úr ÁTVR í matvöruverslanir eigi að bæta vínmenninguna á Íslandi eða "ástandið í miðbænum um helgar". Ég hef sjaldan heyrt hæpnari rök. Ég reyni að hugsa mér lögin ganga í gildi og vínmenninguna batna hratt í kjölfarið - hér verður fólk alemnnt brosandi út að eyrum með Bónusvín sem fékkst á frábæru verði í hönd, sitjandi úti í kvöldroðanum eftir ljúffenga steikina, hlustandi á gítarleik. Stór skærbleikur Bónusgrísinn á flöskunni brosir kumpánlega til fólksins og það dreypir aftur á vínglasinu. Í miðbænum sést ekki lengur óhófleg drykkja, heldur mun siðmenntað fólk, léttmarinerað í rauðvíni og bjór, marsera á milli skemmtistaða.

Áfengi er sveipað "þessum heilagleika" sem Pétur Blöndal nefndi vegna þess að það er ólíkt öðrum vörum. Fólk verður ekki drukkið af kornflexi og gulrótum. Af hverju vísa flutningsmenn sérstaklega til vínmenningar S-Evrópu? Af hverju taka þeir ekki frekar dæmi frá nágrannaþjóðum, sem eru líkari Íslendingum? Ég sá ástandið í miðbæ Kaupmannahafnar í ágúst, örstutt frá Strikinu voru hópar af 14 -16 ára unglingum sem sátu í hópum á götunni með bjór, væntanlega úr matvörubúðum. Þeir eldri voru margir gjörsamlega á eyrunum (svipað og í miðbæ Rvk. eða verra) og sóðaskapurinn var miklu verri en ég hef séð í miðbæ Reykjavíkur um helgar. Í Danmörku er áfengi selt í matvörubúðum. Þetta bendir mjög sterklega til þess að "ástandið í miðbænum" í Reykjavík tengist á engan hátt því hvort áfengi fáist í matvöruverslunum eða ekki. Auðvelt er líka að draga þá ályktun að einmitt vegna þess að það fæst í venjulegum búðum (þar sem erfitt er að halda úti ströngu eftirliti) í Danmörku, hafi verið svona mikið af krökkum að drekka fyrir allra augum.

Lestur

Er að lesa býsna góða bók. Á sumrin gefst tími til frístundalesturs þegar námsbækur hafa verið lagðar á hilluna í þrjá mánuði. Meira um það síðar. Umrædd bók er kveikjan að eftirfarandi hugleiðingum.

Nú eru stjórnmál frekar asnaleg að ýmsu leyti. Menn þurfa helst að setja sig inn í sem flest mál, misáhugaverð og misskiljanleg fyrir Pétur og Pál.
Dæmi:Þingmaður Kristilega demókrataflokksins, Hrólfur, á að mæta í sjónvarpsviðtal um minnkun þorskstofnsins og hvernig best sé að takast á við vandann. Hrólfur er sérfæðingur í þessum málum, sprenglærður í þorskafræðunum - kann sitt fag. Síðan veikist hann daginn sem hann á að mæta í viðtalið og þá eru góð ráð dýr, hann er eini sérfræðingur flokksins í þessum málum. Þá þarf að hafa hraðar hendur og Rúrik er settur í málið. Þegar kemur að þorskstofni koma menn að tómum kofanum hjá honum, svo hann fær handrit, blað með tíu góðum frösum og einföldum skilgreininugum, sem á að vera nokkurnveginn sniðið að stefnu flokksins í málinu. Ef hann lendir í vandræðum í viðtalinu á hann bara að velja góðan frasa til að segja - með spekingssvip og horfandi yfir gleraugun til að sýnast gáfulegri og muna aldrei að svara beint því sem spurt er um, fara eins og köttur í kringum heitan graut:

• Það þarf að setja gólf í dagróðrabátana!
• Það er nægur fiskur í sjónum!

og ef hvorugur þessara virðist nægja fréttamanninum:

• Hagvöxtur hefur aukist um 15% á einu ári, kaupmáttur um 23% og vísitala neysluverðs hefur aldrei verið hagstæðari en einmitt nú!

Alltaf að hafa allt eins einfalt og hægt er, en vera þó alltaf tilbúinn að kasta fram einu og einu flóknu orði til að virðast snjallari.

Og þegar áhorfandinn sér þetta hlýtur hann að hugsa:
Aaa, ég skil þetta ekki en þarna er greinilega maður sem kann sitt fag
-veit hvað hann syngur
-þekkir fræðin
-er eldri en tvævetur í bransanum.

Kjósendur hafðir að fíflum?

D'Hondt kosningakerfið í óviðjafnanlegri blöndu með kjördæmaskipan sýndu stórkostleg tilþrif í nýliðnum kosningum.
Dæmi: Reykjavík Norður: Sjálfstæðisflokkur 36,4% -> 4 menn.
Samfylking 29,2% -> 5 menn.

Svo var það þannig að fengi Frasmóknarflokkurinn ellefu atkvæðum meira í einu kjördæminu (man ekki hverju) hefði það fellt stjórnina vegna reglna um jöfnunarsæti. Svo mætir maður á kjörstað og kýs stjórnarandstöðuflokk í góðri trú um að maður sé að vinna stjórnarandstöðunni gagn. Kannski hefði mátt vinna henni mest gagn með því að kjósa Framsókn og stuðla þannig að falli stjórnarinnar.

Þetta er svona svipað og að spila vist og reyna að safna slögum í stórum stíl, en komast síðan að því sér til mikillar mæðu að spilað er nóló en ekki grand.


Lét d'Hondt kosningakerfið hafa sig að fífli.

Stjórnarmyndun

Snemma á kosninganótt sagði formaður Framsóknarflokksins í viðtali við kosningasjónvarp RÚV að flokkur sinn væri ekki stjórntækur með svo lítið fylgi sem fram kom í fyrstu tölum. Það sama hafði hann sagt við fjölmiðla varðandi fylgi flokksins í skoðanakönnunum skömmu fyrir kosningar. Þegar líða tók á kosninganótt virtist sem honum hefði snúist hugur (líklega hafa einhverjir valdagráðugir flokksmenn verið búnir að ræða við hann, ósáttir við orðin sem hann lét falla). Þá skyndilega fór hann að tala um "að skorast ekki undan ábyrgð" og því um líkt.

Í viðtölum við fjölmiðla daginn eftir sagði Jón nokkuð sem hefur náð vinsældum meðal Framsóknarmanna upp á síðkastið, nefnilega að kenna öðru en flokknum sjálfum um ófarir sínar. "Fjölmiðlaofbeldi" og jafnvel einelti voru hlutir sem flokksmenn höfðu mátt þola. Ekki getur hugsast að flokkurinn beri sjálfur ábyrgð á óförum sínum? Jafnvel að hann sé sjálfum sér verstur?

Nú standa síðan yfir viðræður Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks um hugsanlegt framhald á lífdögum ríkisstjórnarinnar um enn eitt kjörtímabilið. Þetta minnir óþægilega mikið á þegar Framsóknarmenn hoppuðu upp í með Sjálfstæðisflokki í borgarstjórn síðastliðið vor, þrátt fyrir að hafa rétt svo náð inn einum manni. Ekki var það beinlínis til að auka hróður flokksins. Það má í raun segja að kjósi flokkurinn að halda áfram í ríkisstjórn eftir gríðarlegan ósigur í kosningum, sé hann að gefa skít í þorra kjósenda.

Ef þessi ríkisstjórn heldur áfram má segja að það sé staðfesting á því sem ágætur kennari minn í stjórnmálafræði sagði (og eflaust hafa fleiri sagt það áður): Það skiptir engu máli hvað maður kýs, alltaf kemur Framsókn upp úr kössunum.

Forvitni

Nú hefur maður heyrt þetta með kollsteypuna sem verður eftir kosningar ef vinstrimenn komast að. Gott og vel - gefum okkur að þessi meinta kollsteypa verði að veruleika. Hvernig virkar hún? Ég er orðinn ansi forvitinn að sjá það. Ég geri mér ekki alveg grein fyrir þessu, ég held að ég verði að sjá kollsteypu í framkvæmd til að skilja hana.

Ég hef þó einhverjar óljósar hugmyndir í kollinum. Þetta byrjar allt saman á því að Vinstri grænir og Samfylking gera stjórnarsáttmála (Frjálslyndir mögulega með ef með þarf upp á meirihlutann). Fljótlega eftir að stjórnarsáttmálinn er handsalaður stækkar Ögmundur Jónasson á óútskýranlegan hátt, verður á stærð við risa. Það sama kemur fyrir Steingrím J. og Ingibjörgu Sólrúnu rétt á eftir, jafnvel fleiri flokksmenn - ég átta mig ekki alveg á því. Svo þramma þau hvert í sína áttina, Steingrímur þrammar út á land, stefnir að Kárahnjúkum. Ögmundur Jónasson arkar af stað í áttina að Kirkjusandi, Ingibjörg hefst handa við að knésetja ríkissjóð með handaflinu einu saman.

Á Kirkjusandi, nánar tiltekið í höfuðstöðvum Glitnis, situr gleiðbrosandi þotuliðið í silkigöllunum og býr til peninga. Rétt eins og Kjartan galdrakarl í strumpunum hatar strumpa, þá hatar Ögmundur þotuliðið. Þotuliðinu verður nokkuð bilt við þegar það sér risastórt auga Ögmundar stara á það inn um gluggann á sjöundu hæð. Skelfing grípur um sig þegar hann hrifsar nokkra silkigallaklædda af handahófi út úr byggingunni og kremur eins og hver önnur skordýr. Því næst rífur hann höfustöðvarnar upp með rótum og fleygir þeim lengst út í hafsauga. Svo ber hann sér á bringu og hlær illkvitnislega.


Ögmundur á þaki höfuðstöðva Glitnis?

Á meðan á þessu stendur er Steingrímur J. á Kárahnjúkum. Hann er að brjóta niður Kárahnjúkastífluna. Hann einn veit líka um staðinn þar sem handbremsan er, handbremsan til að stöðva hjól atvinnulífsins. Eftir gott dagsverk á Kárahnjúkum laumast hann á leynistaðinn með handbremsunni, iðandi í skinninu af eftirvæntingu, nú verður sko bremsað!

Er ég nálægt lagi með þessar hugmyndir? Verður þetta svona? Er einhver sérfræðingur í kollsteypu sem getur frætt mig um málið?
----

Lokaorð: Hvað sem öðru líður finnst mér of margt neikvætt hafa komið út úr sitjandi ríkisstjórn. Ég held að ýmsir hafi gleypt við hræðsluáróðri stjórnarliða meira en góðu hófi gegnir og hræðist því breytingarnar að ástæðulausu. Ég vil stjórnarskipti. Ef þau verða síðan til þess að hagur þegna landsins versnar á fleiri sviðum en hann batnar, er sjálfsagt að sparka nýju stjórninni eftir fjögur ár.

Spekingar í spjalli

Örfáir dagar eru til kosninga. Fólk ræðir málin á kaffistofum og götuhornum, "Jæja, hvað á svo að kjósa?" segja menn og sötra kaffið og bíta í kringlu með osti. Svörin eru misjöfn og sumir blóta "gjörspilltri Framsókn", aðrir "Frjálslyndum rasistum", enn aðrir "Samfylkingu með enga skoðun". "Blóðrauðu kommarnir!" og "bölvað íhaldið!" eru önnur viðkvæði sem fá að flakka manna á milli og svo svelgist þeim á kaffinu og kringlan stendur í þeim.

Áróðursmeistarar stíga á stokk og mála skrattann á vegginn úr öðrum flokkum en þeirra eigin. Misjafnt er hve vel tekst til. Ég vissi varla hvaðan á mig stóð veðrið í kaffistofuspjalli um daginn. Ég var spurður hvað ég ætlaði að kjósa. Ég svaraði eftir bestu vitund og með góðri samvisku. Spyrjandi var frændi minn sem vinnur verkamannavinnu og svaraði tilsvari mínu svona: "Nú? Til þess að ég verði atvinnulaus?". Jú, þarna hitti hann naglann á höfuðið, einmitt til þess að hann verði atvinnulaus! Ég spurði á móti hvernig hann fengi það út og þá svaraði hann: "Ef það kemur vinstristjórn missi ég vinnuna". Virkilega öflug röksemdafærsla þarna á ferð. Orsakasamhengið er sem sagt nokurn veginn svona samkvæmt honum:
Ég kýs vinstri flokk -> hann missir vinnu.

Ég kalla þetta að vera ginnkeyptur fyrir áróðri og ekkert annað. Því meira sem ég sé og heyri af slíkum arfavitlausum áróðri, þeim mun ákveðnari verð ég í minni afstöðu. Ég skil ekki hversu mikið umræðan byggist á hræðsluáróðri í garð annarra flokka. Þó virðist slíkur áróður koma í meira mæli frá fylgjendum núverandi ríkisstjórnar, sem fara sumir út fyrir öll velsæmismörk í bulli og varnaðarorðum um vinstristjórn. Kannski væri betra að hver flokkur talaði fyrir sig og lýsti eigin áherslum, í stað þess að lýsa fjálglega hvað hinir flokkarnir muni gera, fái þeir aðstöðuna. Þetta er ekki alveg þannig að einn flokkurinn þýði himnaríki og hinir helvíti, þótt maður gæti haldið það ef maður hlustar of mikið á áróðursmeistara.


Eftir snarpa umræðu á kaffistofunni?

Sturlun Steingríms

Þeir sem stöðugt tala niður Vinstri græna fengu aldeilis vatn á myllu sína í gærkvöldi. Í viðtali Kastljóss við Steingrím J. sagðist hann vilja lengja fæðingarorlofið í 12 ár (þáttastjórnendur hváðu og þá reyndi Steingrímur að bakka út úr þeim forarpytt sem hann var kominn í og sagði afsakandi "12 mánuði" (eins og einhver trúi því)).

Jájá, svo ætlar hann víst að stofna netlöggu eins og hvergi þekkist nema í kommúnistaríkinu Kína.

VG ætla víst að þjóðnýta bankana aftur.

Handbremsur á atvinnulífið hef ég heyrt.

Svo munu þeir skattpína þjóðina svo menn munu þurfa að herða sultarólina, jafnvel þiggja þróunaraðstoð að utan.

Þeir hafa að vísu ekki sagt þetta sjáfir, en maður sér alltaf glitta í illskuna og Sovétdýrkunina hjá kommunum. Þeir munu fella grímuna og sýna sitt rétta eðli eftir kosningar, fái þeir til þess umboð.

Hér verður kollsteypa ef á kemst vinstristjórn. Sporin hræða. Við vitum hvernig vinstrimenn stjórna.

Áróður? Kjaftæði? Þvættingur? Spuni? Gott ef ekki.