Panikk

Verd ad vidurkenna ad eg fekk halfgert "panic attack" thegar eg skradi mig inn a facebook i dag eftir ad hafa stofnad reikninginn i gaerkvoldi. A skjanum birtust alls kyns samtol og nofn og myndir af folki sem eg thekki og sem eg thekki ekki og eitthvad sem thad hafdi skrifad, eins og einhvers konar pop-up. Byst vid ad thetta se hefdbundid og ekkert nytt fyrir flestum, enda flestir a minum aldri longu komnir med slikt apparat.

Svo var nett panikk thegar eg opnadi hotmail og atti milljon olesin skeyti tengd f.b. Leid eflaust svipad og Bruce Almighty i samnefndri mynd thegar hann fekk ad vera gud um tima og oskadi eftir ad fa baenir alls folks i heiminum sendar i tolvuposti....

...Jaeja, eg er adeins ad ykja.

Þjónusta!

Í vegasjoppu við Þjóðveg eitt:
Ég: Góðann daginn, tvær með öllu.
Afgreiðslustúlka: Viltu líka kokteilsósu á þær?
Ég: Nei, takk.
Fyrsta verk afgreiðslustúlku er að setja steiktan, hráan og kokteilsósu í pylsubrauð. Ég fylgist undrandi með. Og svo:
Afg.: Hvort sagðirðu aftur nei takk eða já takk við kokteilsósunni?
Ég: Ég sagði nei takk!
Afg: Ó.
Byrjar upp á nýtt og man í þetta skiptið að sleppa kokteilsósunni.

Annars er kokteilsósa ágæt, sérstaklega með frönskum, síður á pylsur.

Lærdómur: Verum ekki á sjálfstýringu og "cruise control" í vinnunni.

Jón drekkur Bónus-pilsnerinn beint úr dósinni. Hvað gerir þú?

Krónan selur mikið af vörum undir merkjum First Price, framleiðanda sem reynir að selja ódýrari vörur, svipað og Euroshopper. First Price brydda hins vegar upp á þeirri skemmtilegu nýbreytni að láta fólk sitja fyrir á myndum sem prýða umbúðirnar. Hér eru nokkur dæmi:





Dæmi hver fyrir sig hversu kjánalegt þetta er. Fólkið á myndunum fékk fyrirmælin "Sýndu hvernig varan er notuð, horfðu í myndavélina og brostu út fyrir."

Svokallaðir útrásarvíkingar Íslands hafa beðið álitshnekki meðal almennings. Þá vantar leið til þess að byggja upp ferilinn á ný, endurreisa orðstír sinn og stolt. Fyrsta skrefið gæti verið að sitja fyrir á matvöruumbúðum. Þessar myndir koma strax upp í hugann:

• Hannes Smárason að raka sig.
• Jón Ásgeir að drekka Bónus - pilsner.
• Sigurjón Árnason að borða hnetusmjör.
• Bjarni Ármanns að útbúa eggjaköku.

Hvert mannsbarn mundi þekkja þessi andlit og hugsa til þeirra með hlýhug í eldhúsinu, á baðherberginu, í garðinum, jafnvel í forstofunni. Þetta gæti orðið upphafið að nýjum og glæsilegum ferli útrásarvíkinganna.

Robert Mugabe byrjaði sem fyrirsæta á sjampóbrúsa, sjáið hvar hann er í dag.

Er enginn að afgreiða hérna?!

Fréttablaðið birti þessa mynd með frétt á föstudaginn. Fréttin var um þátt á sjónvarpsstöð Ingva, ÍNN, sem búið er að leggja af eða leggja í bleyti eða eitthvað. Fljótt á litið virðist myndin ekki koma fréttinni við að öðru leyti en því að þetta er Ingvi...með tómt vínglas í hönd. Niðurstaðan á kaffistofunni í vinnunni var sú að Ingvi væri að senda lesendum fréttarinnar skilaboðin "Er enginn að afgreiða hérna?! Glasið mitt er tómt!" eins og glögglega má sjá á svipnum.

Frískamín!

Jólabækurnar

Jólabækurnar eru auglýstar grimmt í sjónvarpinu. Auglýsingar eru yfirleitt ætlaðar til þess að segja fólki hvers vegna það eigi að kaupa vöruna. Fólk spyr: "Hvers vegna ætti ég að kaupa þessa vöru?" og auglýsingin svarar því. Í bókaauglýsingum í sjónvarpi er rökstuðningurinn fyrir kaupum gjörsamlega skotheldur.

Svo spyr maður sig...
Hvers vegna ætti ég að kaupa þessa vöru?
Svar: "Ég skal vera grýla. Margrét Þrastardóttir hefur ósjaldan migið í saltan sjó og hún hefur aldrei verið hrædd við að vera grýla" [kjánalegt stef er leikið undir]

...Já, þú skalt vera grýla en ég kaupi ekki bókina.

Framandi veitingar

Í veislunni var boðið upp á köku með svokölluðu nachos ofan á. Gamalt fólk bragðaði á kökunni og skeggræddi síðan og reyndi að bera kennsl á þetta torkennilega nasl.
Nr.1: "Bíðið nú við, hvað er þetta eiginlega ofan á kökunni? Þetta er ekki kornflex...?"
Nr.2: "Na, jú þetta er svona..."
...
Ég beið eftir að heyra einhvern segja að þetta væri svona kornflex með feiti og torkennilegu kryddi.

$$$ -How to be rich? -$$$

Regla 1: Skrifaðu bók um efnið "Hvernig á að verða ríkur?" og seldu vitleysingum í bílförmum. Settu mynd af sjálfum þér á forsíðu með besta spekingssvip sem þú getur dregið fram og vertu helst með gleraugu og helst gráhærður. Þú getur líka bara sett mynd af einhverjum gráhærðum miðaldra karli með gleraugu og órætt lúmskt (jafnvel djöfullegt) glott og sagt að það sért þú.

Regla 2: Ekki eyða ógeðslega miklu í vitleysu. Eyddu sem minnstu í vitleysu og hugsaðu um hverja krónu.

Regla 3: Hugsaðu þig um áður en þú ákveður að taka 90 % húsnæðislán, sem voru rosa fyndin og skemmtileg í kosningaloforðaauglýsingum exbé um árið.

Regla 4: Ef þú átt ekki pening, ekki kaupa stóran jeppa á bullandi óhagstæðu bílaláni. Oft þarf að borga lán til baka, þótt ótrúlegt megi virðast.

Þetta var útdráttur úr bókinni $$$How to be rich?$$$, sem ég ætla að gefa út einn daginn, til þess að verða ÓGEÐSLEGA ríkur. Bókin verður seld á afar hagstæðum kjörum og í mjög haganlegum neytendaumbúðum. Ef ráðunum verður fylgt ætti árangurinn að fara að sjást á undraskömmum tíma og viðkomandi lesendur vita ekki fyrr en þeir eru farnir að raka inn seðlunum.

Sóðalegur verðmunur

Var að fá skólabók sem var pöntuð af Amazon.com. Þetta er nýtt eintak og kostar með öllum gjöldum rétt tæpum 3000 kr. minna en í Bóksölu stúdenta. Fyrir tveimur vikum fékk ég aðra bók senda, frá Amazon í Bretlandi, og þar var munurinn rúmur þúsund kall á nýju eintaki, miðað við verð Bóksölu stúdenta.

Niðurstaða: Að kaupa erlendar bækur í Bóksölu stúdenta er eins og að pissa í skóinn sinn.

Reyfarakaup

Nýtt samlokugrill var keypt inn á heimilið um daginn. Reyndar var það kallað heilsugrill og á að vera til að grilla kjöt og svoleiðið jukk en hugmyndin er að nota það sem samlokugrill.

Í dag setti ég tvær samlokur í grillið, fór síðan í tölvuna og gleymdi samlokunum. Tíu mínútum seinna mundi ég eftir þeim, bjóst við þeim skaðbrenndum en neinei, þær voru fullkomnar, léttristaðar og osturinn bráðnaður. Grillið er sem sagt gætt þeim eiginleikum að maður getur gleymt brauðinu í án þess að það brennist.

Þetta hljómar næstum of gott til að vera satt, gæti verið vara í Vörutorgi. Hver kannst ekki við að henda brauði í grillið og fara síðan í vinnuna, koma heim og þá er íbúðin brunnin til grunna? Nú er þetta vandamál úr sögunni með nýja NO-FIRE 3000 - grillinu!

Velvakandi

Jólabækur eru auglýstar grimmt í ljósvakamiðlum. Vakið hefur athygli ný bók úr seríunni Dagbók Berts. Slíkar bækur voru vinsælar á árum áður hjá "kókópöffskynslóðinni" eins og íþróttakennarinn kallaði bekkinn minn einn daginn þá við lítinn fögnuð viðstaddra.

Kunna höfundarnir sér ekki hóf? Ætla þeir aldrei að hætta þessu? Hvar endar þetta?

Bókaauglýsing árið 2050?:

• "Bert er orðinn sjötugur og sveittur á elliheimili en hefur engu gleymt. Gamli grallarinn hefur aldrei verið betri."

Brasilískt vax

Á forsíðu Fréttablaðsins í dag er frétt með fyrirsögninni Karlmenn verða háðir brasilísku vaxi og þar stendur að það njóti sívaxandi vinsælda. Reyndar ber þessi frétt sterkan keim af auglýsingamennsku því einhver kona á nafngreindri snyrtistofu lýsir þessu yfir og haft er eftir henni í fréttinni ýmislegt um ágæti vaxins.

Að því gefnu að þetta sé rétt, eftirspurn hafi snaraukist, er þetta enn eitt dæmið um ruglið sem virðist fylgja velmeguninni. Kannski voru það mistök að fá sjálfstæði frá Dönum um árið. Kannski er bara best að búa við skort og einbeita sér að því að hafa til hnífs og skeiðar, í staðinn fyrir að vaða upp fyrir haus í ruglinu sem fylgir miklu magni peninga í umferð, reynandi að kaupa lífsfyllingu með ýmsum leiðum. Þá eru menn a.m.k. ekki hlaupandi í brasilískt vax á milli þess sem þeir tryllast yfir opnun stærstu leikfangaverslunar landsins og kaupa nýan sportbíl á nýu bílaláni. Í staðinn kroppa þeir maðkana úr mjölinu og naga hálfsársgamla skreiðina, klæddir mölétnum klæðunum í hnipri í dimmu skúmaskoti inni í torfbænum með smá ljóstýru frá lýsislampanum og láta hugann reika um brasilíkst vax og stórar leikfangaverslanir.

Vínmenning?

Ein helsta röksemd talsmanna afnáms einkaleyfis ríkisins á verslun með áfengi er sú að vínmenning sé svo slæm hér á landi og vísa þá sérstaklega í "ástandið í miðbænum um helgar". Þeir nefna þjóðir sunnar í álfunni þar sem verslun með áfengi er frjáls (s.s. Spán og Frakkland) og fara fögrum orðum um vínmenninguna þar. Sigurði Kára Kristjánssyni o.fl. talsmönnum nýs frumvarps virðist sérstaklega hugleikið að "geta kippt rauðvínsflösku til að hafa með steikinni heim úr búðinni".

Flutningsmenn nýs frumvarps segja að misnotkun sumra á áfengi eigi ekki að fá að hindra aðra í að kaupa það úti í búð. Þeir telja að áfengisverði verði ekki náð niður nema með þessum aðgerðum. Pétur Blöndal sagði að nauðsynlegt væri að "svipta áfengi þessum heilagleika sem það virtist hafa umfram aðrar vörur" á Alþingi um daginn.

Mér finnst mjög merkilegt að sú aðgerð að færa áfengi úr ÁTVR í matvöruverslanir eigi að bæta vínmenninguna á Íslandi eða "ástandið í miðbænum um helgar". Ég hef sjaldan heyrt hæpnari rök. Ég reyni að hugsa mér lögin ganga í gildi og vínmenninguna batna hratt í kjölfarið - hér verður fólk alemnnt brosandi út að eyrum með Bónusvín sem fékkst á frábæru verði í hönd, sitjandi úti í kvöldroðanum eftir ljúffenga steikina, hlustandi á gítarleik. Stór skærbleikur Bónusgrísinn á flöskunni brosir kumpánlega til fólksins og það dreypir aftur á vínglasinu. Í miðbænum sést ekki lengur óhófleg drykkja, heldur mun siðmenntað fólk, léttmarinerað í rauðvíni og bjór, marsera á milli skemmtistaða.

Áfengi er sveipað "þessum heilagleika" sem Pétur Blöndal nefndi vegna þess að það er ólíkt öðrum vörum. Fólk verður ekki drukkið af kornflexi og gulrótum. Af hverju vísa flutningsmenn sérstaklega til vínmenningar S-Evrópu? Af hverju taka þeir ekki frekar dæmi frá nágrannaþjóðum, sem eru líkari Íslendingum? Ég sá ástandið í miðbæ Kaupmannahafnar í ágúst, örstutt frá Strikinu voru hópar af 14 -16 ára unglingum sem sátu í hópum á götunni með bjór, væntanlega úr matvörubúðum. Þeir eldri voru margir gjörsamlega á eyrunum (svipað og í miðbæ Rvk. eða verra) og sóðaskapurinn var miklu verri en ég hef séð í miðbæ Reykjavíkur um helgar. Í Danmörku er áfengi selt í matvörubúðum. Þetta bendir mjög sterklega til þess að "ástandið í miðbænum" í Reykjavík tengist á engan hátt því hvort áfengi fáist í matvöruverslunum eða ekki. Auðvelt er líka að draga þá ályktun að einmitt vegna þess að það fæst í venjulegum búðum (þar sem erfitt er að halda úti ströngu eftirliti) í Danmörku, hafi verið svona mikið af krökkum að drekka fyrir allra augum.

Gillette

Í helstu lágvöruverðsverslunum landsins, Krónunni og Bónus, eru seld rakvélablöð og aðrar rakstursvörur frá Gillette. Engar vörur í þessum flokki eru frá öðrum en Gillette. Fyrirtækið virðist hafa mjög sterka markaðsráðandi stöðu og í krafti hennar okra svínslega á vörum sínum, kannski er álagning íslensku búðanna á þeim líka allt of há. Í þessari frétt segir frá mönnum sem stálu þessari "munaðarvöru" úr verslunum á höfuðborgarsvæðinu að andvirði 900.000 kr. Ég get ekki verið hissa á að menn velji einmitt þessa vöru til að stela, ef tekið er tillit til verðsins. Hvort þeir ætluðu síðan að selja á lægra verði eða hvað hef ég ekki hugmynd um.

Síðast þegar ég gáði kostar pakki með fjórum venjulegum rakvélablöðum frá Gilette, um þúsund kall, bæði í Bónus og Krónunni. Einhver er að græða of feitt á þessu, sennilega Gillette. Fyrir nokkrum mánuðum var neyslustýringin farin algjörlega úr böndunum, því hvorki Krónubúðin né Bónusbúðin sem ég fór í átti venjuleg rakvélablöð né sköfur (tók eftir því þótt ég ætlaði bara að kaupa blöðin), eina sem þær áttu voru blöð fyrir rafdrifnar sköfur og slíkar sköfur. Ég keypti svona rafdrifna sköfu og blöð með, en það hefði ég betur látið ógert. Nú eru tveir möguleikar í stöðunni, skorturinn á venjulegum blöðum gæti hafa verið tilviljun eða þá að fyrirtækið var einfaldlega að stýra neyslu, þ.e. að fólk skyldi kaupa rafdrifnar sköfur eða ekki neitt.

Svo er annað, rafdrifnu sköfurnar eru miklu verri en hinar. Að nota rafdrifna sköfu er eins og að vera með vott af Parkinson sjúkdómnum og miklu líklegra að skera sig en ella. Þetta er jafnheimskulegt og að framleiða rafdrifin glös - þú telst heppinn ef sopinn fer rétta leið og ef brennandi kaffið skvettist ekki bara á þig og borðið og gólfið líka.

Kannski er góð hugmynd að hafa alla hluti rafdrifna. Gæti gert daglegt líf fullt af litlum en spennandi og ögrandi verkefnum - tekst raksturinn í dag án þess að skera sig?
Kem ég kaffinu úr spriklandi bollanum og ofan í maga?
Tekst mér að lesa víbrandi bókina?

Tvennt

1. Fékk bréf frá lífeyrissjóði. Þar stóð að ég hefði unnið mér inn rúmar þúsund krónur á mánuði í ellilífeyri frá sjóðnum við 67 ára aldur. Hvað á ég að gera með þær upplýsingar? Hlakka til? Fara strax að bíða eftir krónunum þúsund fullur eftirvæntingar? Verður þessi lífeyrissjóður yfirhöfuð til þegar ég verð 67 ára? Alltaf eru þessi bréf frá lífeyrissjóðum eins, þau segja frá lágri mánaðarlegri upphæð sem maður fær eftir nokkra áratugi. Með fylgir svokallað fréttabréf sem sýnir nokkur súlurit og hvernig viðkomandi lífeyrissjóður hefur skilað bestu ávöxtun allra lífeyrissjóða síðustu 10 ár, og þetta virðist gilda um alla lífeyrissjóði. Allir hafa þeir skilað bestu ávöxtun undanfarin ár með einhverri reiknireglu sem þeir búa sjálfir til.
2. Mæli með Borgarhjólum á Hverfisgötu. Fór með hjólið í viðgerð þangað eftir að hafa nánast lent í sjálfheldu á því um daginn þegar ég var á fullu spani niður brekku og skyndilega virkuðu bremsurnar mjög illa. En þeir löguðu bremsurnar sem virka núna frábærlega og töluvert betur en þær gerðu þegar hjólið var nýtt og settu bretti á það í leiðinni eins og ég óskaði eftir. Þetta kostaði fimm þúsund kall, sem er bara aðeins meira en að kostar að fylla bensíntank einu sinni. Svo verð ég ekki nema fimm mánuði að safna fyrir þessari viðgerð þegar ég verð 67 ára með peningunum frá lífeyrissjóðnum góða.
   

Nauðsyn nútímatækni

Nútímamenn gera sér grein fyrir hve nútímatækni er nauðsynleg. Engum dettur í hug að hann geti lifað án farsíma, tölvu, sjónvarps, MySpace, MSN eða annarra nútímahluta sem halda lífi í mönnum nú til dags. Þegar einhver spyr: "Hvernig lifði fólk án GSM síma áður fyrr?" er eins og enginn muni það. Það verður fátt um svör. Fólk kemst að lokum að þeirri niðurstöðu að sennilega hafi líf ekki þrifist á plánetunni fyrir daga þessara hluta.

Dæmi: Pési spyr afa sinn: "Hvernig lifði fólk af í gamla daga án GSM, internetsins, msn, MySpace, fellihýsa og daglegra frétta af afrekum Paris Hilton?". Afi hans verður grafalvarlegur á svipinn og starir á hann í hálfa mínútu án þess að segja nokkuð. Svarar að lokum, lágri ógnandi röddu: "Lofaðu að spyrja aldrei um þann tíma aftur!"

Óskir viðskiptavina

Fréttablaðið í dag greinir frá:

Nýtt leiðakerfi Strætó bs. tekur gildi í dag. Tíðni ferða minnkar og aka nú allir vagnar á 30 mínútna fresti, nema leiðir 23 og 27. Þegar vetraráætlun tekur gildi munu ákveðnar leiðir aka á 15 mínútna fresti.
[...]
Breytingarnar eru, samkvæmt upplýsingum Strætó bs, til þess fallnar að spara rekstrarkostnað og koma til móts við óskir viðskiptavina.

Gaman er að sjá hvernig þeir flétta þessi tvö markmið listilega saman; spara rekstrarkostnað og koma til móts við óskir viðskiptavina! Ég get ímyndað mér hvernig óskir viðskiptavina hafa hljómað. Eitthvað á þessa leið:

Bjarni: "Mér finnst ótrúlega gaman að bíða. Helst vildi ég bíða allan daginn. Mér finndist að Strætó bs. ætti að koma til móts við okkur fólkið sem hefur gaman að óralangri bið. Þið gætuð t.d. haft strætóferðir á hálftímafresti í stað 20 mín."

Kolbrún: "Ég ræð ekkert við þessa biðáráttu mína. Strætó á hálftíma fresti!"

Svavar: "Svavar hér. Ég er áhugamaður um sparnað, sérstaklega sparnað hjá ríkinu. Ég tek strætó og vil að hann gangi sjaldnar en hann gerir nú til þess að spara fé skattborgara"

Snjólaug: "Ég talaði við miðilinn minn í gær. Hann sagði að lífið mundi ganga betur ef strætó færi að ganga á hálftíma fresti."

Bein útsending

Um daginn keypti ég danskt Rivo kaffi á 99 kr. í Krónunni. Nú ætla ég að smakka kaffið í beinni útsendingu á meðan ég skrifa þessa færslu.

1. Óhefðbundin lykt kaffisins fangar strax athygli mína. Til öryggis hef ég skál við höndina á meðan smökkun fer fram.
2. Ég dreypi á kaffinu úr bollanum. Ógeðslega rammt bragðið fangar strax athygli bragðlaukanna.
3. Kaffið fær ekki að rata ofan í maga, heldur í skálina sem reyndist góður gripur í þessari tilraun.

Niðurstaða: Rivo kaffi er bragðvont og rammt.
Einkunn: 4,0.

2.tilraun - Rivo kaffi með kaffirjóma.
Önnur tilraun felst í að bæta kaffirjóma út í áður en dreypt er á drykknum. Niðurstaðan reynist nú vera drykkjarhæft kaffi. Kaffirjómi virðist því gera varla drykkjarhæft kaffi drykkjarhæft.

Einkunn: 6,5.

Þjóðhátíð '85

Vífilfell hefur ákveðið að taka gosdrykkinn TaB af markaði. Ég þekki engan sem drekkur þann drykk. Mig rámar í að hafa smakkað drykkinn '91 eða '92 hjá einhverju fólki þar sem ég var gestkomandi ásamt foreldrum. Ég man ekkert eftir bragðinu, en umbúðirnar og heitið þóttu mér framandi. Það var ekki bragð sem situr í mér alla tíð eins og bragðið af Werther's Original.

Án þess að vera sérfróður um þessi mál held ég að TaB sé svipuð tímaskekkja og Framsóknarflokkurinn. Og þótt ég hafi ekki verið fæddur þegar Þjóðhátíð í Eyjum '85 fór fram gæti ég trúað að þar hafi ríkt sannkölluð Tab-stemming. Allur krakkaskarinn hefur setið í brekkunni í lopapeysunum með bítlafaxið, glamrandi á gítarinn, syngjandi Sísí fríkar út og skálandi í tvöföldum gin í TaB.

Hræðsluáróður og kaktuskók

Í Silfri Egils á sunnudaginn talaði Egill við Steingrím J. Sigfússon. Þar talaði Steingrímur m.a. um eftirlit lögreglu með netinu upp að vissu marki og vísaði til aðferða sem notaðar hefðu verið í Noregi og Grikklandi (ef ég man rétt) með ágætum árangri. Mikið fjaðrafok hefur skapast vegna þessa, Guðmundur Steingrímsson gefur í skyn að Steingrímur vilji koma á fót allsherjar netritskoðun eins og í Kína. Björn Ingi Hrafnsson hefur einnig séð sér gott til glóðarinnar að ata Steingrím aur fyrir orð hans, talandi um "stóra bróður sem fylgist með hverju þínu skrefi" og fleiri meistaralega útúrsnúninga. Aldrei minntist hann á ritskoðun, reyndar svarar hann ásökunum ágætlega í Morgunblaðinu í dag.

Ögmundur Jónasson var í Kastljósi í gær vegna breytingatillögu sem hann lagði fram á þingi og snerist um að skattur á gosdrykki yrði ekki lækkaður eins og matvælaskatturinn 1. mars. Þetta skyldi að sjálfsögðu sérstaklega gert til að vernda blessuð börnin og þeirra tennur. Verð á gosdrykkjum er mjög hátt hér á landi en neyslan samt sem áður gríðarlega mikil. Hærra verð mun ekki skila minni gosneyslu barna og það ætti Ögmundur að vita. Ef hann vill endilega stýra neyslunni ætti hann frekar að leggja róttækari aðgerðir til, t.d. að umbúðir á gosdrykkjum væru eins og yfirborð kaktusplöntu. Saklausum börnunum og öðrum gosfíklum mundi fljótt lærast að láta slíka drykki eiga sig og fara undan í flæmingi eftir að hafa stungið sig nokkrum sinnum. Gosdrykkir gætu staðið ósnertir í hillum verslana og þjóðin blómstrað af heilbrigði í staðinn. Stórkostlegt!

Sigrastu á kaktusnum, þá færðu kók.