Er enginn að afgreiða hérna?!

Fréttablaðið birti þessa mynd með frétt á föstudaginn. Fréttin var um þátt á sjónvarpsstöð Ingva, ÍNN, sem búið er að leggja af eða leggja í bleyti eða eitthvað. Fljótt á litið virðist myndin ekki koma fréttinni við að öðru leyti en því að þetta er Ingvi...með tómt vínglas í hönd. Niðurstaðan á kaffistofunni í vinnunni var sú að Ingvi væri að senda lesendum fréttarinnar skilaboðin "Er enginn að afgreiða hérna?! Glasið mitt er tómt!" eins og glögglega má sjá á svipnum.

Saurblöð

Þegar skila á ritgerðum í skólum er venjulega krafist saurblaða fremst. Þegar nemendur spyrja til hvers í ósköpunum þurfi sérstakt autt saurblað fremst í ritgerðir, er þeim oftast svarað með vísun til hefða, "Það er nú bara venjan!" Merkilegt er að halda skuli í heimskulegustu hluti eingöngu vegna hefðar. Saurblöð eru ekkert annað en sóun á pappír.

En þótt saurblöð séu heimskuleg á ritgerðum gæti verið við hæfi að hafa þau á kjörseðlum fyrir næstu kosningar, enda skeindi einhver tæpur kjósandi í Reykjavík sér með kjörseðli í kosningunum á laugardaginn, eins og mbl.is greinir frá.

Fréttaefni

Í gær var frétt um rifrildi forsetans og forsetafrúarinnar í viðtali við franskt slúðurblað á íslenskum netmiðlum. Ég heyrði með öðru eyra þegar brot af rifrildi forsetafrúarinnar og forsetans úr franska slúðurblaðinu var leiklesið með nokkrum tilþrifum í fréttatíma RÚV.
..."Ólafur: "Dorrit, þú getur ekki sagt þetta!""

Kannski er þetta efni í spænska sápuóperu, en varla í fréttatíma.

Snilldarlausn!

Að láta gamlingja á Grund greiða fyrir Icesave sukkið og annað sukk í sama dúr.

Það var að minnsta kosti það sem manni datt í hug að ætti að gera þegar fram kom í tíufréttum Sjónvarpsins í kvöld að gjald manns fyrir kjallaraherbergi á Grund sem hann þarf að deila með öðrum manni hefði um áramót hækkað um 110% eða úr 99.000 í tæp 210 þús. Svörin sem fengust frá Tryggingastofnun voru að reglur hefðu breyst um áramót þannig að tekið væri að öllu leyti tillit til tekna viðkomandi á liðnu ári, en ekki að hluta til eins og áður. Sjá hér.

Þetta er samt týpísk ákvörðun þar sem engin svör fást nema einhver þvæla og enginn veit hver stendur fyrir, hver vísar á annan.

Látum liggja milli hluta að hækkunin sé hlutfallslega mikil, en 210 þúsund fyrir kjallaraherbergi á Grund sem deilt er með öðrum er algjört kjaftæði, jafnvel þótt einhver þjónusta sé innifalin.

Spádómskúlan

Blaðamannafundur 1.des. 2008

"Komiði sæl og velkomin. Ég hef boðað ykkur hingað til fundar til þess að tilkynna um fimmta meirihlutann í Reykjavík á kjörtímabilinu. Ég var eini maðurinn sem var eftir sem var nógu geðveikur til þess að ganga meirihlutasamstarfs við Sjálfstæðisflokkinn í borgarstjórn. Nýji meirihlutinn mun hafa sömu einkunnarorð og sá fráfarandi: "Höldum áfram (ruglinu)!". Eins og fram kemur í glæsilegum málefnasamningi okkar munum við halda áfram óráðsíu, spillingu og innri slag sem við munum láta bitna á kjósendum. Átjándu aldar götumynd Laugavegar* kemur við sögu og flugvöllur. En fyrst og fremst munum við kappkosta að láta ekki nægja að gefa skít í kjósendur, heldur munum við moka skít yfir þá. Þetta munum við gera bara af því að við getum leyft okkur það, bara af því að þið, kæru kjósendur, getið ekki losnað við okkur fyrr en eftir tvö ár. Það má gera margan óskundann á þeim tíma"

Jókerinn glottir síðan nánast djöfullega, svipað og Hanna Birna gerði við kynningu nýs meirihluta í gær.

*"Átjándu aldar götumynd" hljómar jafnvel enn betur en nítjándu aldar og verður því notað hjá þessum verðandi meirihluta.

Bjarndýr

Aðalfrétt flestra íslenskra fjölmiðla snýst um annan ísbjörninn sem villst hefur til Íslands á skömmum tíma. Ísbjörninn sem kom um daginn var plaffaður niður stuttu eftir að hans varð vart. Margir urðu hryggir, reiðir, sárir og mig minnir að ég hafi heyrt fleiri lýsingarorð um aðferðina. Talsmaður Greenpeace lýsti strax undrun og fordæmingu á þessari einföldu leið til að koma í veg fyrir áframhaldandi hættu af birninum. Nokkrir fjölmiðlar utan lands fjölluðu víst einnig um málið og lýstu á neikvæðan hátt. Ísbirnir væru friðaðir og algjörlega ólýðandi að skjóta þá.

Mér fannst og finnst þessar fordæmingar frekar fáránlegar. Það má vel vera að ísbirnir séu friðaðir en flestir geta þó viðurkennt að þeir séu hættuleg rándýr. Það hefði verið dýrt spaug og mun tímafrekara að freista þess að deyfa björninn og veiða í búr. Neikvæða umfjöllunin hafði hins vegar þau áhrif að ákveðið var nú í kjölfar komu annars bjarnarins að hafa samband við NATO - bandamenn okkar, Dani, en sérfræðingar þaðan ætla að koma og góma bjarndýrið lifandi og flytja aftur til heimkynna þess. Fréttir af málinu hafa borið léttan keim af æsifréttamennsku, fjölmiðlar gera sér aldeilis mat úr því þegar eitthvað gerist nú í árlegri gúrkutíð sumars. Kannski er þessir fyrstu tveir ísbirnir bara forsmekkurinn af því sem koma skal, kannski verður það ísbjarnaher næst, þá verður eins gott að bandamenn Íslands verði til taks.

Seinni ísbjörninn virðist vita vel að hann er stjarnan og sýnir af sér frekar handahófskennda hegðun. Hann fær sér að éta úr einu hreiðri og leggur sig síðan í smástund með ístruna út í loftið. Eftir smá blund gæðir hann sér á innihaldi næsta hreiðurs og leggur sig aftur og svo koll af kolli. Ef marka má fréttir Ríkisútvarpsins í morgun er vindátt mjög hagstæð að því leyti að björninn finnur ekki mannaþef í lofti. Á meðan svo er heldur hann örugglega bara áfram að fara milli hreiðra og leggja sig.

Jarðskjálftinn um daginn

Jarðskjálftann á suðurlandi um daginn skítnýttu margir fjölmiðlar til umfjöllunar, það hefði varla verið hægt að fjalla meira um hann. Aukafréttatími var hjá Sjónvarpinu, Bogi Ágústsson mætti í myndver og fjallaði um skjálftann og talaði við nokkra valinkunna viðmælendur, sem reyndar sögðu allir nokkurn veginn það sama, "Talsvert eignatjón en ekkert tjón á fólki", svo var fimm sekúndna myndskeið (eða fyrstu myndir) af skjálftanum spilað aftur og aftur og aftur, örugglega minnst 20 sinnum. Ég hafði á tilfinningunni að Bogi nennti alls ekki að vera þarna, enda leit hann mikið í kringum sig og það virtist vera fararsnið á honum, sem er ekki skrýtið því þarna sat hann og þurfti að þylja upp það sama aftur og aftur og heyra í viðmælendum sem sögðu ekkert nýtt. Svo sást að hann var að slá eitthvað inn í tölvu inn á milli, flestir hafa eflaust haldið að hann væri að skoða eitthvað tengt skjálftanum en ég gæti alveg eins trúað að hann hafi bara verið í Minesweeper eða að leggja kapal, lái honum hver sem vill. Þetta er sennilega það sem fólk vill, þegar suðurlandsskjálftinn reið yfir á þjóðhátíðardaginn fyrir nokkrum árum voru margir mjög æstir og stór orð látin falla um að Sjónvarpið hefði "brugðist almannavarnahlutverki sínu" með því að rjúfa ekki beina útsendingu frá íþróttaleik um leið og fyrstu fréttir komu af skjálftanum. Þó gat væntanlega allt þetta fólk kveikt á útvarpi til þess að fá upplýsingar um skjálftann eða kíkt á netið, þótt netið sé orðið útbreiddara nú en það var þá.

Nú hins vegar brást Sjónvarpið þessu sama fólki ekki, aukafréttatíminn var á sínum stað í tæka tíð. Fólk fær sennilega öryggistilfinningu af því að sjá Boga í myndveri fjalla um jarðskjálfta, sem er þannig að vönduðustu dömubindi blikna í samanburði.

Gleðilega þjóðhátíð.

Rödd alþýðunnar?

Eins og flestir vita náði yfirgangur og heimska manna sem kalla sig fulltrúa vörubílstjóra, jafnvel fulltrúa almennings, nýjum hæðum í gær, þegar þeir lokuðu Suðurlandsvegi. Þeir hundsuðu ítrekað tilmæli lögreglu og sýndu af sér dólgslæti. Sá maður sem oftast hefur talað við fjölmiðla sem fulltrúi hópsins sagði lögregluna hafa átt upptökin að óeirðunum sem fylgdu í kjölfarið, hún hefði hindrað mann sem ætlaði að komast að kyrrstæðum vörubíl sínum þegar hann loksins ætlaði að færa hann. Orsök og afleiðing vefjast greinilega ekki fyrir þeim manni. Forsætisráðherra sagði í viðtali við kvöldfréttir Ríkissjónvarpsins eitthvað á þá leið að margir teldu sig þurfa að koma málum inn á borð ríkisstjórnarinnar, en þeir hefðu ekki allir stóra trukka til þess. Ég veit ekki hvernig ástandið væri ef þeir allir hefðu trukka og væru allir nógu vitlausir til þess að nota þá á sama hátt og umræddir menn.

Langt er síðan ég hef hlustað á Útvarp sögu. Hins vegar ákvað ég að stilla inn á hana í morgun, bjóst við að heyra í hvumsa hlustendum um atburði gærdagsins og kostulegar túlkanir og tilþrifamiklar lýsingar. Þegar ég kveikti hringdi kona inn, sem var greinilega "fastakúnni", því umsjónarkonan Arnþrúður heilsaði henni með nafni. Hún talaði ekki um óeirðir í gær heldur sagði kampakát frá "húsráði sínu til ungra kvenna" eins og hún orðaði það, "sem færu nú að raka á sér lappirnar af kappi í tilefni sumars", "til þess að losna við broddana", en það var að "kveikja bara í þeim!" sagði hún og hló dátt og upplýsti að hún hefði beitt þessu eitraða bragði allt frá 1986.

Ég hélt að óeirðir gærdagsins væru efnið sem brynni á hlustendum, en þetta var næsti bær við.

Meint ósmekkleg Spaugstofa

Stundum sér maður skrif virkustu moggabloggara, enda er þeim er nánast troðið í andlitið á lesendum Mbl.is. í dálkinum heitar umræður og við hliðina á fréttum. Nú virðast ýmsir vera snarbrjálaðir yfir síðasta Spaugstofuþætti, ein kona kallar þátinn "Saurstofuna" o.s.frv. Ég horfði á þáttinn og það er ofar mínum skilningi að hægt sé að hneykslast svona mikið á honum. Meint siðleysið sá ég ekki, þvert á móti var þetta mjög eðlilegt grín að farsakenndu rugli í borgarstjórn Reykjavíkur, þótt litlu hafi verið við að bæta.

Þátturinn var talsvert yfir meðallagi, Spaugstofan er oft hundleiðinleg en hún var bara nokkuð fin í þetta skiptið. En margir virðast finna sig knúna til að setja upp vandlætingarsvip og kunna sennilega betur einhverskonar ofurkurteislegt (og leiðinlegt?) grín að þessu gegndarlausa kjaftæði í borgarmálum. Mótmæli í ráðhúsinu voru líka illa séð, sennilega hjá sama fólki. Jú, þetta eru forkastanleg vinnubrögð en það má ekki mótmæla, bara tauta yfir þessu heima í stofu og það má ekki gera grín nema mjög saklaust.

Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson er búinn að sitja sem borgarstjóri og hann skeit upp á bak eins og flestir vita í kringum svokallað REI-mál. Hann sá ekki sóma sinn í að segja af sér þótt hann hefði verið meiri maður á eftir heldur ætlar hann að verða borgarstjóri aftur. Enginn í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokksins virðist hafa andmælt nýjum meirihluta og sama fólk og reyndi að bola Vilhjálmi út vill nú leyfa honum að setjast í stólinn aftur til þess að fá annað tækifæri eða nánar tiltekið fá völdin aftur. Ólafur F. hefur margtönnlast á fylgistölum sínum og sagt að hann njóti stuðnings 10% Reykvíkinga og komi nú flestum sínum málum í gegn. Er eðlilegt að hann komi flestum málum sínum í gegn með slíkar fylgistölur? Er eðlilegt að Sjálfstæðisflokkurinn sem fékk flest atkvæði í borgarstjórnarkosningum lúffi með sín mál fyrir manninum sem fékk 10%, bara fyrir völd?

Nei, þetta er allt saman fullkomlega óeðlilegt og Spaugstofuþátturinn á laugardaginn var eins og blásaklaust lítið barn við hliðina á skrípaleiknum í borgarstjórn Reykjavíkur.

Rannsókn: Varasamt að neyta málningar

Vísindamenn í Bretlandi hafa komist að þeirri niðurstöðu að varasamt sé að neyta málningar út á morgunkorn. Rannsóknin var gerð þannig að tveir 50 manna hópar með jöfnu hlutfalli kynja milli 20-30 ára voru skoðaðir. Annar hópurinn setti mjólk út á morgunkorn sitt í einn mánuð en hinn setti gula málningu. Ekki var unnt að greina verulegar breytingar á heilsu fyrri hópsins en þeir sem notuðu málninguna virtust verða varir við ýmsar aukaverkanir, t.d. höfuðverk, slappleika og dauða.

Niðurstaðan þótti mjög áhugaverð og tilefni til frekari rannsókna í þessum efnum.

Að gera rannsóknir á augljósum hlutum virðist vera það nýjasta, sbr. mbl.is:
"Rannsókn: Orkudrykkir hækka blóðþrýstinginn"

Búrma/Myanmar

Fjölmiðlar hafa undanfarið fjallað mikið um vargöld í Búrma vegna herstjórnar sem stjórnar með harðri hendi þar, í Myanmar.

En þetta er einmitt sami staðurinn, Búrma og Myanmar. Sjálfsagt hefur það valdið ruglingi meðal almennings, sem hlýtur að spyrja sig hvort óánægja með herstjórn sé í Búrma eða Myanmar eða bæði á sama tíma, tveir fyrir einn. Það sem veldur enn meiri ruglingi er þegar fréttamenn virðast ekki einu sinni sammála um hvernig eigi að bera fram Myanmar, þannig bera sumir fram [míanmar], aðrir [mjanmar] og enn öðrum er þetta allt saman gjörsamlega ofviða og reyna þá að klastra þessu tvennu einhvern veginn saman, sem hljómar þá kannski [míamjanmar].

Skyldu ritstjórar fjölmiðla leggja starfsmönnum línurnar á innanhússfundum -> "Skýr ritstjórnarstefna okkar fjölmiðils er að tala um MJANMAR, en ekki eitthvað bölvað búrma eða míanmar. Misbrestur hefur orðið á þessu hjá vissum fréttamönnum, taki það til sín sem eiga."

Mér finnst Búrma flottasta heitið, sé það notað þarf enginn að velkjast í vafa um framburðinn nema einhver sérvitringurinn kjósi að túlka nefnið sem Brúmma.

Sporlaust

Hluti íslensku þjóðarinnar virðist vera horfinn sporlaust. Það gæti maður að minnsta kosti haldið eftir að hafa komið við í verslunum og öðrum þjónustufyrirtækjum undanfarna daga. Í þeim öllum (kannski með örfáum undantekningum) hafa galvaskir útlendingar tekið við og standa vaktina við búðarkassann daginn út og inn. Verslanir biðja viðskiptavini afsökunar á skertri þjónustu vegna manneklu. Kaffiterían í Aðalbyggingu HÍ hefur verið lokuð frá því að skólinn byrjaði í ágúst - enginn hefur fengist í starfið/störfin. Það þarf engan fréttatíma til að segja fólki hvernig staðan er því hún blasir við út um allt.

En hvað varð um allt fólkið sem sinnti störfunum? Hvar er konan sem vann í kaffiteríunni? Hvar eru unglingarnir sem afgreiddu á kassanum í matvörubúðinni? Fyrst urðu Íslendingar of fínir til að vinna í fiski, nú virðist vera komið að algengustu þjónustustörfunum.

Ég kom við í bakaríi í gær. Þar afgreiddu tveir útlendingar. Ég giska á að þeir hafi ekki verið á landinu lengi, en þeir töluðu þó hrafl í íslensku og skildu viðskiptavini að mestu leyti miðað við það sem ég sá. Kona sem var á undan mér í röðinni var verulega pirruð á að fólkið skildi ekki um leið hvað hún vildi af bakkelsi og gaf glögglega til kynna við þau að þetta líkaði henni ekki. - En var eitthvað við fólkið að sakast? Það var líklega að vinna vinnu sem enginn annar hefur fengist í. Ef ekki hefði verið fyrir þetta fólk væri bakaríið lokað. Vildi konan það frekar? Ef ekki, hvers vegna í ósköpunum þurfti hún þá að láta svona?

Hvaða störf skyldu Íslendingar flýja næst í stórum stíl? Skrifstofustörf? Fjölmiðlastörf? Framleiðslustörf? Kennarastörf? Get ég átt von á því að mæta einn morguninn í tíma í Háskólanum og þar er enginn Hannes Hólmsteinn að kenna, heldur Hugo Chavez?

"Góðan daginn... í dag ætla ég að fjalla um sósíalismann"

Lúkas

Þegar ég skrifaði síðustu færslu, um sjálfsvorkunnarköttinn, hafði ég lítið orðið var við stórfréttirnar af hundinum Lúkasi frá Akureyri. Svo var mér sagt frá fréttunum um hann, framhaldssögu fjölmiðla sem ku hafa farið fram marga undanfarna daga. Svo rak ég augun í þessa frétt framan á Fréttablaðinu frá því laugardaginn 21.júlí:

Lúkas lifir ekki veturinn af
"Svona hundur lifir ekki veturinn af nema hann sé innandyra," segir Björn Styrmir Árnason hundaatferlisráðgjafi.

„Tegundin er hárlaus og hefur enga vörn gegn kulda og bleytu. Svo hefur hún verið ræktuð þannig gegnum árin að hún hefur misst náttúrulega hæfni sína til að bjarga sér," segir hann.

Lúkas leggi sér því líklega til munns hvað eina sem að kjafti kemur, jafnvel rusl og skít. Þá sé ekki lengi að bíða ormasýkinga.

Hundsins hefur verið saknað síðan við maílok. Hann var sagður hafa verið drepinn á Akureyri um miðjan júní. Eigandi hans sá síðan til hans um síðustu helgi í Hlíðarfjalli, en hundurinn forðast mennina sem heitan eldinn.

Björn telur hundinn hafa orðið fyrir miklu sálrænu áfalli, fyrst hann haldi sig svo langt frá mannfólki. „Þegar hungrið sverfur að hjá þeim þá er það yfirleitt það fyrsta sem þeir gera að sækja til manna eftir öryggi og mat og hlýju," segir hann.

Þessi mikla fælni Lúkasar bendir til þess að eina úrræðið sé að fanga hann. „Fyrst hann er svona fráhverfur er ekki hægt að hefja endurhæfingu nema maður viti hvar hann er og geti gefið sér góðan tíma til að komast í námunda við hann. Þetta er nánast eins og að eiga við villt dýr, það þarf að yfirbuga óttann."

Jafnvel þótt það sé gúrkutíð, réttlætir það ekki slíkan fréttaflutning. Þetta er eins og fréttir fyrir leikskólabörn. Í því samhengi mætti kannski nefna að fæst leikskólabörn eru læs. Eflaust er sjálfsagt að eigendur hundsins minnist á þetta við ættingja og félaga, en þetta er langt frá því að vera efni í forsíðufrétt og varla fjölmiðlaefni yfirhöfuð.

Ég sé ekki betur en að ég ætti að láta fjölmiðla hafa upplýsingar um sjálfsvorkunnarköttinn - hvað skyldi kattaatferlisfræðingur segja um málið? Ég sé ekki betur en að þarna sé kominn forsíðumatur af bestu gerð.

Hætta!

Fuglaflensa!
Fuglaflensa!
Fuglaflensa!
Heimsfaraldur vofir yfir!

Hvar er fuglaflensan í dag? Ekki í fréttum. Heimsendaspárnar vekja athygli fjöldans. "Hvar er heimsendirinn sem fjölmiðlarnir lofuðu okkur?" spyrja menn í heita pottinum. Voru þetta kannski fjölmiðlar að kalla "úlfur, úlfur!"?

Stundum fara heimsendaspárnar að hljóma eins og treiler fyrir lélega bíómynd:
One man...
...one end of the world...
Can he survive?
This July...you are about to witness...

o.s.frv.

Lestur

Er að lesa býsna góða bók. Á sumrin gefst tími til frístundalesturs þegar námsbækur hafa verið lagðar á hilluna í þrjá mánuði. Meira um það síðar. Umrædd bók er kveikjan að eftirfarandi hugleiðingum.

Nú eru stjórnmál frekar asnaleg að ýmsu leyti. Menn þurfa helst að setja sig inn í sem flest mál, misáhugaverð og misskiljanleg fyrir Pétur og Pál.
Dæmi:Þingmaður Kristilega demókrataflokksins, Hrólfur, á að mæta í sjónvarpsviðtal um minnkun þorskstofnsins og hvernig best sé að takast á við vandann. Hrólfur er sérfæðingur í þessum málum, sprenglærður í þorskafræðunum - kann sitt fag. Síðan veikist hann daginn sem hann á að mæta í viðtalið og þá eru góð ráð dýr, hann er eini sérfræðingur flokksins í þessum málum. Þá þarf að hafa hraðar hendur og Rúrik er settur í málið. Þegar kemur að þorskstofni koma menn að tómum kofanum hjá honum, svo hann fær handrit, blað með tíu góðum frösum og einföldum skilgreininugum, sem á að vera nokkurnveginn sniðið að stefnu flokksins í málinu. Ef hann lendir í vandræðum í viðtalinu á hann bara að velja góðan frasa til að segja - með spekingssvip og horfandi yfir gleraugun til að sýnast gáfulegri og muna aldrei að svara beint því sem spurt er um, fara eins og köttur í kringum heitan graut:

• Það þarf að setja gólf í dagróðrabátana!
• Það er nægur fiskur í sjónum!

og ef hvorugur þessara virðist nægja fréttamanninum:

• Hagvöxtur hefur aukist um 15% á einu ári, kaupmáttur um 23% og vísitala neysluverðs hefur aldrei verið hagstæðari en einmitt nú!

Alltaf að hafa allt eins einfalt og hægt er, en vera þó alltaf tilbúinn að kasta fram einu og einu flóknu orði til að virðast snjallari.

Og þegar áhorfandinn sér þetta hlýtur hann að hugsa:
Aaa, ég skil þetta ekki en þarna er greinilega maður sem kann sitt fag
-veit hvað hann syngur
-þekkir fræðin
-er eldri en tvævetur í bransanum.

Óskir viðskiptavina

Fréttablaðið í dag greinir frá:

Nýtt leiðakerfi Strætó bs. tekur gildi í dag. Tíðni ferða minnkar og aka nú allir vagnar á 30 mínútna fresti, nema leiðir 23 og 27. Þegar vetraráætlun tekur gildi munu ákveðnar leiðir aka á 15 mínútna fresti.
[...]
Breytingarnar eru, samkvæmt upplýsingum Strætó bs, til þess fallnar að spara rekstrarkostnað og koma til móts við óskir viðskiptavina.

Gaman er að sjá hvernig þeir flétta þessi tvö markmið listilega saman; spara rekstrarkostnað og koma til móts við óskir viðskiptavina! Ég get ímyndað mér hvernig óskir viðskiptavina hafa hljómað. Eitthvað á þessa leið:

Bjarni: "Mér finnst ótrúlega gaman að bíða. Helst vildi ég bíða allan daginn. Mér finndist að Strætó bs. ætti að koma til móts við okkur fólkið sem hefur gaman að óralangri bið. Þið gætuð t.d. haft strætóferðir á hálftímafresti í stað 20 mín."

Kolbrún: "Ég ræð ekkert við þessa biðáráttu mína. Strætó á hálftíma fresti!"

Svavar: "Svavar hér. Ég er áhugamaður um sparnað, sérstaklega sparnað hjá ríkinu. Ég tek strætó og vil að hann gangi sjaldnar en hann gerir nú til þess að spara fé skattborgara"

Snjólaug: "Ég talaði við miðilinn minn í gær. Hann sagði að lífið mundi ganga betur ef strætó færi að ganga á hálftíma fresti."

Wilson Muuga

Flutningaskipið Wilson Muuga hefur nú verið dregið af strandstað á Hvalsnesi. Í fréttum hefur komið fram að fjórir hefðu áhuga á að kaupa skipið. Fréttahaukum láðist að nefna áhuga minn á þessum eigulega grip, hugsanlega vegna takmarkaðra fjárráða og lítilla umsvifa í viðskiptalífinu hingað til.

Gefum okkur að ég hefði fulla vasa fjár og ætti hæsta boð í skipið góða. Þá væru eftirfarandi möguleikar inni í myndinni:

• Geyma skipið úti í garði og láta það ryðga. Útilokað -> lítill garður.
• Kaupa jörð undir skipið, lappa upp á það og hafa einhvers konar starfsemi þar innan borðs, s.s. veitingastað, útsýnispall, álver, olíuhreinsistöð eða túristagildru.
• Fá skipsstjórnarréttindi og sigla á skipinu yfir heimshöfin án þess að vitað nokkuð hvert förinni væri heitið.
• Breyta skipinu í gamaldags sjóræningjaskip og auglýsa eftir áhugasömum til að vera í áhöfn. Það væri atvinnuskapandi eins og annar kosturinn.
  

Sápuópera

Nú þegar Baugsmálið fyllir fréttatíma og blöð fimmtánþúsundasta daginn í röð finn ég fyrir söknuði eftir Smugudeilunni og forræðisdeilu Sophiu Hansen og Halim Al.

Mætti ekki endurvekja þessi mál til þess að koma á jafnvægi?

Glötun

Ef marka má fréttir stefnir veröldin eins og við þekkjum hana til glötunar. Ástæður:

1. Britney hefur snoðað sig.

2. Ronaldinho er orðinn spikfeitur.

3. Gunnar Birgisson og félagar láta greipar sópa í Heiðmörk.