Bloggið bilað
Það er einhver furðuleg bilun á blogginu núna. Það sést bara ein færsla og allt sem var í "archives" virðist vera dottið út.
fimmtudagur, 6. mars 2003
miðvikudagur, 5. mars 2003
Megasartónleikar
Megas, eða Gassi eins og gárungarnir kalla hann, hélt tónleika á sal Menntaskólans í gærkvöldi. Ég lét mig ekki vanta. Miðaverð var 500 kr. og svo var boðið upp á hnausþykkt Lion Bar. Karlinn var að sjálfsögðu í banastuði og lék við hvurn sinn fingur. Hann tók magnaðar raddsveiflur við og við í lögunum. Helsta vandamálið var að heyra orðaskil hjá karli þegar hann var að syngja. Stundum náði maður bar svona einu og einu orði. En hressleikinn réði ríkjum og þá sérstaklega þegar hann tók "Spáðu í mig" og "Fatlafól" í lokin. Þá ætlaði þakið að rifna af húsinu, slík var stemningin og allir sungu með í laginu "Fatlafól". Það er líka magnaður texti í einu laginu: "ég á mér tröð, ég á mér tröð, ég á mér maaartröð".
Einkunn: fjórar stjörnur af fimm mögulegum.
þriðjudagur, 4. mars 2003
Veðurguðirnir í stuði
Það var sól og gott veður í gær og margir héldu að vorið væri komið. En það sama var alldeilis ekki uppi á teningnum í dag. Það hefur verið bölvað rok og bítandi kuldi. Það er einmitt á svoleiðis dögum sem maður lendir í Tjarnarhlaupinu sívinsæla í íþróttum. Ég hljóp 2400 metrana í dag á 11:30 og auðvitað kenni ég kulda og roki um að ég náði ekki betri tíma. Svo er bara að bíða og sjá hvað veðurguðirnir bjóða okkur upp á á morgun. Já, já. Svo er orðið tímabært að huga að vinnumálum fyrir sumarið. Ég er búinn að sækja um á þremur stöðum sem er mjög gott. Óneitanlegur ferskleiki svífur yfir vötnum.
sunnudagur, 2. mars 2003
föstudagur, 28. febrúar 2003
MS-árshátíð
Ég fór því miður ekki á ballið en við kíktum eitthvað þarna fyrir utan Broadway þegar verið var að hleypa inn. Einu tók ég strax eftir (það er auðvelt að taka eftir ýmsu bláedrú): fólk var haugdrukkið. Þetta minnti mig mikið á eitthvað, ég áttaði mig ekki strax á hvað. Svo fattaði ég það: réttir. Já, fólkið var rollurnar ráfandi um í réttinni (biðröðinni fyrir utan) með tilheyrandi jarmi og það var að bíða eftir að vera dregið inn í dilkinn (inn á Broadway). Svo voru auðvitað einhverjir svartir sauðir sem höfðu gleymt miðanum eða týnt og þá máttu þeir ekki fara í þennan dilk. Þær rollur voru greinilega frá öðrum bæ og áttu að fara í einhvern annan dilk. Já og dyraverðirnir voru að sjálfsögðu fólkið í réttinni sem dregur rollurnar í dilkana. En flestar rollurnar komust þó í sinn dilk sem var Broadway.
Óttaleg vitleysa.
Lélegasta kvikmynd sögunnar
Já, í gær fór ég á lélegustu mynd sem ég hef séð í bíó. Það var myndin Punch-Drunk Love. Hún á að vera gamanmynd. Þetta var ekki gamanmynd. Ég held að ég hafi ekki hlegið að einu atriði í myndinni. Þetta var Undirtónaforsýning og ég fór frítt á myndina sem og aðrir í salnum. Það var eins gott að maður borgaði sig ekki inn á þetta helvíti. Ég var einmitt búinn að sjá að myndin fékk 8 í einkunn hjá hinum "virta" kvikmyndavef imdb.com og að hún hafði hlotið "lof gagnrýnenda um allan heim". Þetta var liður í því að plata fólk á þessa ömurlegu mynd.
Söguþráðurinn: Aðalpersónan (Adam Sandler) var stórskrýtinn og vann hjá einhverju litlu skítafyrirtæki. Hann átti sjö systur sem voru alltaf að hringja í hann í vinnuna og hafa áhyggjur af honum. Svo stal hann litlu píanói. Hann keypti líka fullt af búðingi til að safna tilboðsmiðum á flugferðir sem voru á pökkunum. Og svo einn daginn hringdi hann í einhverja klámlínu. Stelpan sem hann talaði við þar fékk hjá honum krítarkortnúmer og ýmsar aðrar upplýsingar og fór síðan að taka villt og galið út af kortinu hans. Hann var fátækur og mátti ekkert við því. Já, svo var hann alltaf að brjóta rúður í æsku af því margir kölluðu hann homma. En svo kynntist hann einhverri konu og þau enduðu saman.
Vægast sagt grúthrútleiðinleg mynd og endilega farið EKKI á hana.
Einkunn: mínus tvær stjörnur af fimm mögulegum
Flokkur/flokkar: Kvikmyndir