Myndir og tenglasafn uppfært

Hér eru hressandi myndir af jólafríi fjölskyldu minnar og fleiru.

Nú ætla ég að skella inn tveimur nýjum tenglum. Einn á Búnta/Rostunginn/Andmann sem einnig er þekktur sem Ásgeir Birkisson og annan á manninn sem heldur partýin og bekkjarbróður minn, Guðmund P.

Forsetaembættið verði lagt af

Ég er afar hlynntur því að forsetaembættið verði lagt niður (örugglega það eina sem ég er sammála Hannesi Hólmsteini um). Forsetinn er á okurlaunum frá ríkinu en gerir ekki neitt gagnlegt. Forsetinn flytur nýársávarp og heimsækir staði úti á landi þar sem krakkar taka á móti honum veifandi fánum. Hann klappar börnunum á kollinn. Forsetinn er að mörgu leiti eins og fegurðardrottning eða einhvers konar prímadonna. Hann heimsækir hin og þessi lönd og klappar krökkum á kollinn og talar um hitt og þetta sem mundi bæta heiminn. Hann rabbar við þjóðhöfðingja austurs og vesturs. Svo eru fluttar fréttir af heimsóknum hans, t.d. til Kína: "Ólafur og Shung Shai Dong voru sammála um að efla samstarf Íslands og Kína". En svo er ekkert gert meira enda er forseti Íslands nánast valdalaus og hefur ekkert um það að segja hvort samstarf við aðrar þjóðir er eflt eða ekki. Svo kemur forsetinn í slúðurblöðin. Þetta er bara snobbembætti og engum til gagns. Forsetinn á að kynna landið erlendis. Landið þarf enga sérstaka forsetakynningu erlendis. Það fær nóga kynningu nú þegar, s.s. með útrás tónlistar, bisnissmanna og afreksfólks íþróttum. Ferðaskrifstofur eru líka duglegar við að kynna útlendingum landið. Burt með forsetaembættið.

Það er sífellt þráttað um þjóðkirkjuna, sumir vilja aðskilnað ríkis og kirkju en aðrir ekki. Ef ríki og kirkja verða skilin að er hætta á að kirkjan verði alltaf að betla af fólki, sem mundi angra fólk verulega til lengdar. En með því að hafa hana á fjárlögum er tekið af öllum skattgreiðendum. Það er vandratað meðalhóf í þessum efnum. Nú hafa Íslendingar ekki verið frægir fyrir góða kirkjusókn nema á jólum og páskum. Þess vegna mætti hæglega skera verulega niður hjá kirkjunni. Það ætti að fækka kirkjunum í landinu verulega, nóg væri að hafa tvær kirkjur í Reykjavík og fjórar úti á landi. Á jólum og páskum væri það að sjálfsögðu of lítið. En þá mætti anna eftirspurn með því að eiga uppblásnar kirkjur á lager. Um jól og páska gæti fólk skellt uppblásnu kirkjunum upp. Þær mætti hafa með svipuðu sniði og hoppukastala (sem vinsælir eru meðal barna). Þetta mundi spara þjóðarbúinu stórfé. Ég legg samt alls ekki til að húsin sem nú eru nýtt til messuhalds verði rifin. Þau mætti nýta sem kartöflugeymslur eða handverkssölur, jafnvel bændagistingu. Svo væri líka hægt að messa í félagsheimilum á stórhátíðum ef uppblásnu kirkjurnar virkuðu ekki. Kostnaður við svona kirkjustarfsemi væri lítill og þá væri kirkjan að sjálfsögðu á fjárlögum eins og nú er.

Eitthvað til að skeina sér á

DV var gefið í Kringlunni í gær og að sjálfsögðu tók ég eintak. Það var gaman að standa álengdar og fylgjast með þegar fólk hundsaði blaðið. Tilraunir fólksins sem var að gefa blaðið þarna voru nokkuð örvæntingarfullar á stundum: "Má bjóða þér DV í dag, frítt?" "Nei takk" "Það er ALVEG frítt". Þriðji hver maður afþakkaði blaðið skv. óvísindalegri könnun þrátt fyrir að það væri ókeypis. Mér finnst reyndar íþróttafréttirnar í DV stundum ágætar.

Gagnrýni: það besta og versta árið 2003

Listinn um það besta og það versta árið 2003 var að koma í hús.

Íslenskar plötur ársins:
1. Maus - Musick
2. Botnleðja - Iceland National Park
3. 200.000 Naglbítar - Hjartagull

Erlendar plötur ársins:
1. White Stripes - Seven Nation Army
2. Yeah Yeah Yeahs - Fever To Tell
3. Muse - Absolution
4. Mars Volta - De Loused In The Comatorium

Kvikmyndir ársins:
1. Nói albínói
2. Lord Of The Rings: The Return of The King
3. Mystic River
4. Finding Nemo
5. Adaptation

Verstu myndir ársins:

1. Freddy vs. Jason

2. Punch-Drunk Love

Auglýsinsgarýni Henriks

Það er fimmtudagur og tími fyrir auglýsingarýni Henrix.
(Stef hefst.)
(Stef endar.)

Komið þið sæl. Íslenskar auglýsingar eru ömurlegar. Nú kann fólk að segja: „Vertu ekkert að alhæfa neitt góurinn.“

Í dag verður litið á nokkrar sjónvarpsauglýsingar.
Fyrst er eilítil kynning á einkunnagjöf. Gefið verður í eldfjöllum.

Klukkan 17:57 settist rýnirinn ákafur í leðursófann og beið eftir auglýsingum, en Nágrannar voru rétt að enda. Eftir Idolauglýsingu kom kynning á dagskrá Stöðvar 2. Sorglegt. Þrjú mínuseldfjöll.

Klukkan 18:28 sama kvöld. Skjár einn.

Grand Vitara auglýsing frá Suzuki. Ekkert merkilegt. Bíll að keyra í snjó. Hálft eldfjall.

Auglýsing veitingastaðarins Galileó. Flott sjónarhorn og lýsing. Engu að síður stutt og ómerkilegt. Myndi ekki fara vegna auglýsingarinnar. 0 eldfjöll.

Mitsubishi motors. Náungi sem er að drekka jógúrt er tekinn upp í bíl. Ung kona er við stýrið og göturnar breytast í rússíbana. Hann fer út úr bílnum og lítur á höndina á sér. Gæsahúð myndast. Plebbalegt. Eitt eldfjall.

Stöð 2.
Séð og heyrt auglýsing. Virkilega illa gerð og athygli minni var beint annað. Ljótur bakgrunnur. Samt skárri en allsberi kallin að hlaupa (sem var síðasta Séð og heyrt auglýsing). Mínus tvö eldfjöll og mínus óvirkt eldfjall.

10-11. Sungið er lag um 10-11 á meðan sýndar eru myndir úr búðinni. Algjörlega ofspilað lag og ósmekklegt. Mínus eitt eldfjall sem gýs.

„Þá verður þetta ekki lengra hjá okkur í dag. Takk fyrir“ (Sigurður H. Richter).

Um víða veröld

create your own visited country map
or write about it on the open travel guide
Já, þetta munu vera þau lönd sem ég hef komið til; Kanada, Bandaríkin, Danmörk, Svíþjóð, Noregur, Þýskaland og Ísland. Á þessu ári munu tvö lönd bætast í hópinn: Króatía og Kúba. Ég fer til Kúbu um páskana með mömmu og systur minni og svo verður útskriftarferð hin fyrri til Króatíu. Ég hlakka að sjálfsögðu mikið til að skella mér til Kúbu heilsa jafnvel upp á einræðisherrann Castro. Ég fer í slatta af skoðunarferðum og hljómar ferðin afar áhugaverð. Svo verður ekki síður gaman að fara til Króatíu. Sveifla.

Tónlistargreining: Radiohead og Mars Volta

Jæja krakkar, í tónlistargreiningu í dag ætlum við að greina tónlist Radiohead og Mars Volta.

Radiohead: Radiohead spilar frekar dapurlega tónlist, rigningartónlist. Ég hef aldrei fílað þá hljómsveit sérstaklega vel. Hún er ágæt, ekkert mikið meira en það. Það er samt alveg eitt og eitt lag mjög gott. Mér finnst tónlist ekki eiga að draga fólk niður. Tónlist á að hressa fólk. Þó fer það að sjálfsögðu eitthvað eftir því hvernig skapi fólk er í. En almennt finnst mér tónlist eiga að hressa fólk. Það er til dæmis alveg bannað að hlusta á Radiohead í glampandi sólskini og góðu verði. Það er ekki viðeigandi. Fólk á t.d. ekkert að fara út á rúntinn í góðu veðri og hlusta á Radiohead. Það byði leiðindum heim. Ég sé hinn dæmigerða Radiohead hlustanda fyrir mér sem sköllóttan karl 25-35 ára sem er piparsveinn. Hann býr í stórborg í lítilli íbúð efst í blokk. Íbúðin er nánast alveg galtóm og með alla veggi málaða hvíta, en þó er gettóblaster á gólfinu. Hann kemur heim til sín og nær sér í tréstól og sest við glugga og horfir á rigninguna úti. Þá er einmitt rétti tíminn fyrir hann til að hlusta á Radiohead í gettóblasternum. Já, svona væri pottþétt dæmigerður Radiohead hlustandi. Ég gæti ímyndað mér að þegar maður kemur heim eftir rosalegt frí, alveg bullandi ferskur og hress sé gott að skella Radiohead í spilarann til að ná sér niður og minna á hversdagsgrámann framundan.

Mars Volta: Mars Volta leika frekar brjálæðislega tónlist, a.m.k á köflum. Mars Volta er einmitt rétta tónlistin til að hlusta á þegar maður er á harðahlaupum í frumskógi. Ef einhvern tímann er ærlegt tilefni til að hlusta á Mars Volta er það við slíkt tækifæri. Hugsanlega er tígrisdýr að elta mann í frumskóginum. Og hvað gerir maður þá? Jú, maður hleypur eins og fætur toga og skellir Mars Volta á fóninn. Hinn dæmigerði hlustandi Mars Volta er gaur með afró sem gengur ekki heill til skógar.

Ég vil bæta því við að ég er farinn að fíla ágætlega Mars Volta. Stundum getur líka verið fínt að skella Radiohead í tækið. En alls ekki í sól og sumaryl.

Þetta er ekki geðveiki. Þetta eru staðreyndir.


Gjörningur?

Erna G lamin í klessu: NÝKOMIN ÚR BRJÓSTASTÆKKUN!

Þessi fyrirsögn var á nýjasta Séð og heyrt. Er ég sá eini sem sé ekki alveg samhengið þarna á milli? Eru algjörir fávitar að vinna á Séð og heyrt? Erna hefur örugglega hringt í blaðið og sagst vera nýkomin úr brjóstastækkun. Þá hafa þeir sagt:"Tjah, já, það er nú eiginlega ekki alveg nógu mikil frétt. Það vantar eitthvað bitastætt í þetta". Þá hefur Erna hóað í mömmu gömlu og beðið hana að lúberja sig. Mamma hennar hefur ekki látið segja sér það tvisvar og buffað dóttur sína. Síðan hefur Erna hringt á sorpritið og sagst hafa almennilega frétt og nú yrðu sko slegnar tvær flugur í einu höggi. Ég tek fram að þetta er bara tilgáta um atburðarásina og þarf ekki að eiga sér neina stoð í raunveruleikanum.

Inni í blaðinu var fjallað um árásina sem Erna ku hafa orðið fyrir á skemmtistað í bænum. Hún var nýkomin úr silikonaðgerð og varði brjóstin á sér þannig að árásarkonan lét höggin dynja á andlitinu á henni. Þetta afsakar samt varla ekki fyrirsögnina. Erna var síðan öll marin og blá í andlitinu á forsíðumyndinni en brjóstin voru ósködduð og það er fyrir öllu eins og maðurinn sagði.

Nú hafa forsetahjónin, Ólafur og Dorrit, oft spókað sig í Séð og heyrt. Ólafur hefði nú kannski getað slegið svona tvær flugur í einu höggi eins og Erna þegar hann datt af hestbaki um árið. Séð og heyrt hefði getað komið með forsíðufyrirsögnina: "Forsetinn datt af hestbaki: NÝKOMINN ÚR TIPPASTÆKKUN Í USA!" og "Dorrit segir sýna skoðun!". Það hefði verið jafnfáránlegt og Ernu G. fréttin. Ekkert nema helvítis sýndarmennska og skrum, þetta Séð og heyrt. En kemur alltaf ferskt með nýjustu fréttir.
----------------------------------
DV er slúðurpési. DV er ekki dagblað. Einhvern tíma í gamla daga var DV dagblað, held ég. DV er með flennistórar fyrirsagnir og myndir og flytur oft fréttir sem virðast algjörlega úr lausu lofti gripnar og sjást ekki á öðrum fjölmiðlum. Ég renndi í gegnum nokkur nýleg eintök af DV um daginn og þetta var ótvíræð niðurstaða. Þó finnast mér ritstjórar blaðsins, Illugi Jökulsson og Mikael Torfason stundum segja eitthvað af viti. En DV er ekki að dansa þessa dagana. Það er morgunljóst.

Í jólafríinu byggði ég snjókarl. Hér er afraksturinn

Jólafrí eru frábær. Þá vaknar maður um hádegið, fer seint að sofa og liggur í smákökudöllum og nammiskálum. Ég fitnaði líka um fimm kíló í jólafríinu. Feitt. Nú er bara skóli og þýðir ekkert að grenja yfir því.

Öfuguggar á almenningsklósettum

Ég var rétt í þessu að koma að norðan þar sem ég blótaði þorra. Í bílnum á leiðinni heim vildi Steinar frændi stoppa því hann þurfti að kasta af sér vatni. Mömmu hans var nú svona verr við það að stoppa, þar sem stoppað hafði verið skömmu áður á Blönduósi. Í kringum þetta spunnust umræður í bílnum um almenningsklósett. Frændi minn vildi helst bara míga úti á víðavangi því honum er í nöp við almenningsklósett, sérstaklega þó fjandans hlandskálarnar og klósettin sem eru bara með skilrúmum á milli en ekki almennilegum veggjum sem einangra alveg. Frændi minn sagði að hann gæti ekki migið í svona hlandskálar þegar aðrir stæðu þar við sömu iðju. Tilfellið er einmitt að það er svo mikið af djöfulsins öfuguggum sem alltaf þurfa að gjóa augunum yfir á næsta mann, nánar tiltekið á skaufann á honum eða bununa. Varðandi þetta var ég hjartanlega sammála frænda mínum, það eru rosalega margir svona laumuperrar sem alltaf þurfa að virða þann við hliðina á þeim fyrir sér. Ekki veit ég hvað vakir fyrir svona mönnum, eru þeir að virða fyrir sér bununa hjá næsta manni eða í skaufasamanburði. Það vantar þá bara að þeir segi: "Góð sveifla á bununni hjá þér" eða "Ég er nú með stærri skaufa en þú, karlinn". Kannski langar helvítis pervertana bara að pissa í kross. Ég reyni að forðast hlandskálar sé þess kostur.

Frændi minn fór að lokum á klósettið og ætlaði að míga í hlandskál. Það var allt gott og blessað og hann var einn inni á klósettinu. En svo kom annar maður inn og allar skálarnar voru lausar nema sú sem frændi var að nota. Þá að sjálfsögðu skellti öfugugginn og viðbjóðurinn sér á hlandskálina við hliðina á frænda og hóf augngotur. Frændi lét ekki bjóða sér slíkt og fór.

Augngotur við hlandskálar eru ósiður sem menn ættu að venja sig af. Það býður bara upp á handalögmál.