laugardagur, 21. febrúar 2004

Skiptinemar

Ég hef mjög gaman að skiptinemum sem koma hingað til lands, a.m.k þeim sem ég hef séð í MR. Nú hef ég orðið vitni af tveimur skiptinemum sem eru alltaf rosalega glaðir, virðast alla vega vera það. Ég hefði vel getað hugsað mér að fara sem skiptinemi, en af því ég er búinn að falla einu sinni væri það ekki nógu sniðugt. En ég velti alvarlega fyrir mér að skella mér bara til Brasilíu eða eitthvað í eitt ár áður en falldraugurinn barði að dyrum. Sem skiptinemi fjarri heimahögunum er auðvelt að láta eins og einhver trúður og enginn mun erfa það nokkuð við mann. Þá gæti maður bara verið glensarinn frá Íslandi í Brasilíu. Stærstan hluta fólksins sem maður umgengist sæi maður ekki aftur og fólkið heima á Íslandi vissi voðalega lítið hvað maður væri að bralla úti. Þá væri jafnvel hægt að fá sér bjölluhúfu eins og hirðfífl ganga með til að spóka sig með í skiptilandinu. En kannski er ekkert eftirsóknarvert að vera íslenskt hirðfífl í Brasilíu. Skiptinemahugmyndin hefur samt alltaf heillað mig.

Ég mundi alls ekki vilja fara sem skiptinemi til einhvers norðurlandanna eða lands í V-Evrópu. Þar er menningin of lík okkar. Ef slíkt væri á dagskrá á annað borð yrði það að vera land með allt öðruvísi menningu en þá sem við lifum við.

Lög unga fólksins og Fröken saltpoki 2004

Hér eru nokkur lög til hressingar, sálubótar og andlegrar upplyftingar:

Botnleðja - Lay Your Body Down
Yeah Yeah Yeahs - Maps
System Of A Down - Streamline
Botnleðja - Broko
Interpol - Roland
Yeah Yeah Yeahs - Y Control
Interpol - Obstacle 1
Strokes - 12:51
Megas - Rauðar rútur
Botnleðja - Human Clicktrack
Interpol - Stella Was A Diver And She Was Always Down
Yeah Yeah Yeahs - Black Tongue
Botnleðja - Hotstop
Hot Hot Heat - No Not Now
Interpol - PDA

Franz Ferdinand eru að koma sterkir inn núna eins og meistari Konfúsíus sagði forðum. Rosaleg japönsku eplin. Eitt á dag kemur öllu í lag. Ég tek alltaf einhverja svona afurð fyrir. Það var ísinn, síðan poppið, nú verður japanskra eplaæðið í óákveðin tíma. Þetta er bara eins og poxið í gamla daga. Masa minna, borða meira, eins og kerlingarnar í mötuneitinu sögðu alltaf. Það var aldrei mjög vinsælt, mötuneytið í Heiðarskóla. Svikinn héri, bjúgu og reykt ýsa aldrei uppáhald. Já nú er þetta orðið samhengislaust hérna og komið út í rugl.

Endilega skráið ykkur í keppnina Fröken saltpoki 2004.

fimmtudagur, 19. febrúar 2004

Samviskan og sitthvað fleira

Fremst í bókinni Herrra alheimur eftir Hallgrím Helgason stendur:<< "Mesta rugl sem ég hef séð síðan Biblían kom út" -Guð >>. Ég ætla lesa þá bók við tækifæri.

Samviskan getur verið varasöm og gerir ekki boð á undan sér. Hún mætir á svæðið þegar síst skyldi. Dyrabjallan hringir og maður fer til dyra. Maður heldur að það sé enginn, því samviskan er ósýnileg. Hún stekkur á mann og bítur í hnakkann og kjamsar á hnakkaspikinu. Það er einmitt kallað samviskubit. Það er ekki það sama og þursabit eða geitungsbit. Ef samviskan væri sýnileg liti hún væntanlega út eins og Gollum úr Lord of The Rings. Svona fölgrænt, lævíst og óútreiknanlegt kvikindi. Það er aldrei að vita hvenær hún ræðst á þig og bítur og glefsar. Það eru samt til menn sem hefur tekist að ráða samvisku sína af dögum. Ekki er ólíklegt að menn á borð við Kio Briggs, George Bush og Steingrím Njálsson hafi drepið samviskur sínar fyrir löngu. Þegar Kio Briggs var lítill hefur hann stolist í smákökudallinn heima hjá sér, vitað að von var á samviskunni, setið fyrir henni og drepið hana. Það kæmi ekki á óvart að ýmsir helstu glæpamenn heimsins hefðu kálað samviskum sínum og eftir það verið samviskulausir.

mánudagur, 16. febrúar 2004

Helgi Hóseasson og japönsk epli

Heimildamyndin um Helga Hóseasson var á RÚV í gær. Þessi mynd er mjög fróðleg. Gaman var að skyggnast inn í líf Helga og sjá hann útbúa mótmælaskilti og dúlla eitthvað heima hjá sér. Hann bakaði brauð í vaskinum sínum og þvoði þvott í höndunum úti á tröppum. Margt sem Helgi segir er hárrétt. T.d. stenst Biblían engan veginn þótt sjálfsagt sé einhver sannleikskjarni í henni. Það er frekar asnalegt að honum hafi ekki bara verið leyft að skrá sig úr þjóðkirkjunni, en því barðist hann fyrir í mörg ár án árangurs. Hann sletti skyri á þingmenn og sletti tjöru á Stjórnarráðið. Honum var hent inn á Klepp og þegar hann kom þaðan út fjölfaldaði hann geðskýrsluna sína þaðan og seldi fólki niðri í bæ. Þetta var mjög góð mynd um karlinn og ekki var vanþörf á að fá útskýringar á mótmælasklitunum hans því á þeim er mikið af skammstöfunum sem erfitt getur reynst að ráða úr. RÍÓ mun t.d. standa fyrir "ríkisvald íslenskra óþokka".

Nú er hafinn innflutningur á japönskum Fuji eplum. Ég efast um að Fuji ljósmyndafyrirtækið sé viðriðið málið. Ég smakkaði eplin og þau eru ótrúlega góð. Þau er mjög mjúk undir tönn og festast ekkert í tönnum. Einnig eru þau safarík. Ég held að eplin hafi einhver undarleg áhrif á mann því ég varð frekar léttur í hausnum af eplinu, erfitt að útskýra það. Smakkið eplin bara. Þau eru seld tvö og tvö í plastöskjum. Spurning hvort þetta veldur eplafíkn.

laugardagur, 14. febrúar 2004

Dýrt spaug

Árshátíðin var ansi dýrt spaug. Ég eyddi held ég 20.000 kalli bara í árshátíðarvikunni.

Áttu nokkuð suðusúkkulaði?

Vorhléð stendur yfir núna. Ég var ekki sáttur við að koma út af ballinu með æluslettu á jakkafötunum sem ég vissi ekkert hvaðan hafði komið. Hún var allavega ekki mín eign. Ég skemmti mér bara nokkuð vel á árshátíðinni en var of drukkinn. Ég ætlaði aðeins að leggja mig á borði á Broadway en þá kom einhver húsvarðarandskoti og pikkaði í mig. Ég var alls ekki á leiðinni í dauðaherbergið því það er svarinn óvinur. Nóg um það.

Í gær fór ég á Old West. Ég hef ekkert nema gott um þann stað að segja. Ljómandi góður hamborgari sem ég át. Reyndar var eitt athyglisvert á staðnum sem ég sá þegar ég ætlaði á klósettið. Á klósetthurðinni var skilti sem á stóð að ókeypis væri að fara á klósettið EN það kostaði fimm krónur að fá sápu og heitt vatn í vaskinn. Afar athyglisvert.

Ég drakk ansi mikið á fimmtudagskvöldið.

Ég fór á Big Fish í gær. Það er fróðleg mynd og ekki hefðbundin. Nokkuð skemmtileg. Um daginn fór ég á 21 Grams og það er góð mynd líka. Ég horfði á Svínasúpuna og hún var bara mjög góð. Samt eitt eða tvö alveg mislukkuð atriði. Pétur ding dong er langbestur í Svínasúpunni. Skemmtilegt atriðið með soninn sem leit út eins og afi og borðaði sand í sandkassa. Enn fremur horfði ég á alla "Hegðun, atferli, framkoma" þætti Tvíhöfða á DVD. Ég var næstum því kafnaður úr hlátri yfir þættinum um lygafíkilinn. Kúkur í lauginni er líka magnaður þáttur sem og þátturinn um buxnasölumanninn. Allt snilld. Ég held að þetta sé besta gamanefni sem sést hefur í íslensku sjónvarpi.

þriðjudagur, 10. febrúar 2004

Bjórgagnrýni

Þegar kemur að bjór þarf að vanda valið. Hér hef ég sett saman lista yfir bjórinn því árshátíð er handan við hornið. Skipt verður í þrjá flokka; 1.Gæðabjór, 2.Miðlungsöl og 3.Piss (ódrekkandi sull).

Gæðabjór:
1. Royal Faxe
2. Thule
3. Tuborg julebryg
4. Faxe, hvítur
5. Carlsberg
6. Stella

Miðlungsöl:
1. Egils þorrabjór
2. Egils gull
3. Heineken
4. Egils pilsner

Piss:
1. Víking gull
2. Grænn Tuborg

Listinn er að sjálfsögðu ekki tæmandi.

Ekkert helvítis guacamolekjaftæði

Ég fór í klippingu áðan. Ég hef prófað ýmsar stofur. Best var án vafa stofan hjá Halla Hinna á Skaganum og föður hans. Það kemur fyrir að algjörir fúskarar vinna á svona stofum sem kunna ekki að klippa. Síðast þegar ég fór í klippingu var klippingin góð. En það var hálfviti sem klippti mig í það skiptið. Hann var hress, en hálfviti. Hann lét spurningunum rigna yfir mig og sagði m.a. "Það er allt rosalega dýrt hérna á Íslandi. Hvað gerir þú svona til þess að spara? svona eins og með skemmtun, getur þú fundið einhverja ódýra skemmtun?". Ég man ekki hverju ég svaraði. Bara einhverju "jájá, bara ferskur" eða einhverju viðlíka til að reyna að losna undan spurningaflóðinu. Hann spurði líka hvar ég ætti heima. Ég svaraði því en það hefði ég ekki átt að gera því þá fylgdi bara flóð af spurningum um hvort ég þekkti hina og þessa hér í Seljahverfinu. Spurningarnar voru flestar mjög heimskulegar. En svo kom hann með reikninginn, 3000 kall. Mér finnst það ansi mikið fyrir klippingu, sérstaklega þegar hálfviti klippir mann og er búinn að mann spyrja út í sparnað. Þegar maður fer í klippingu, þá er það ekki til þess að fara að spjalla um heima og geima heldur til þess að fá sína klippingu. Það er allt í lagi að klipparinn spjalli eitthvað við mann en svona spurningaflóð er ég ekki að fíla. Það var svona eins og hann væri gamall kunningi og forvitnaðist um allan fjandann sem kom honum bara ekkert við. Svo lánaði hann mér risastór tískublöð sem vöktu alls ekki áhuga. Hann hefur kannski haldið að ég væri Svavar Örn tískulögga. Hvað veit ég? Ég er allavega ekki að fíla svona lagað og mun ekki láta sjá mig á þessari klippingarstofu aftur.

Þessi títtnefndi klippari heldur kannski að það sé lykillinn að góðum viðskiptum að þekkja alla kúnnana rosalega vel. Ég efast um að það sé lykillinn að bisniss í hárskeraheiminum.

Ég var hins vegar sáttur við klippinguna í dag og klipparann líka. Fínn tappi maður.

mánudagur, 9. febrúar 2004

Gefur lífinu lit

Í dag er ekki mjög skemmtilegur dagur. Það er rigning, rok og slabb og ég er með hálsbólgu og hausverk. Á leiðinni heim frá skólanum mætti ég engum öðrum en Kastró verkstjóra af bækistöðinni. Hann var þá að skella sér í 111 frá Lækjartorgi eins og ég og hélt á 10-11 poka. Svo komu fleiri farþegar í strætóinn, einn þeldökkur maður með bláa húfu, síðan austurlensk kona í litríkum kuldagalla. Svo var einn kani og Hnikarsson. Ekki á hverjum degi sem allt þetta fólk er í strætó í einu. Á Lækjartorgi var rámi gamli róninn sem þambar kaffi og er með hárið út í loftið og einnig rámi gamli flöskusafnararóninn. Að sjá alla þessa mannlífsflóru gladdi hjartað, enda var það einmitt það sem þurfti á þessum miður góða degi. Smáatriðin sem gefa lífinu lit, krakkar.

Í líffræði í dag minntist Trausti á afar áhugaverðan punkt varðandi dýr. Dýr hafa ekkert siðferði. Það er oft að koma fyrir að hundum er nauðgað af öðrum hundum en þeir hafa enga bráðamóttöku fyrir fórnarlömb eins og mannfólkið og öllum virðist vera sama. Fórnarlömbin verða bara að sætta sig við það. Kannski er mikill peningur í því að opna neyðarmóttöku fyrir fórnarlömb nauðgana úr dýraríkinu. Það ætti a.m.k. að virka í Bandaríkjunum því þar er fólk oft að dressa gæludýrin sín upp og láta þau keppa í heimskulegum leikjum og fara með þau eins og þau séu menn, sem þau eru einmitt ekki.

sunnudagur, 8. febrúar 2004

Dorrit kaupi Liverpool

Meirihluti stjórnar Liverpool hlýtur að vera frekar vitgrannur því þeir hafa enn ekki rekið Houllier. Ég legg til að auðjöfurinn Dorrit Mousaieff ásamt Björgólfsfeðgum kaupi ráðandi hlut í Liverpool og komi með nýtt fjámagn og ferska vinda til félagsins svipað og Abramovich gerði hjá Chelsea. Guðjón Þórðar er eini íslendingurinn sem stjórnar hjá ensku knattspyrnuliði, en það er kúkalið í annarri deild. Það væri magnað ef Dorrit keypti úrvalsdeildarliðið Liverpool og ný stjórn tæki við, skipuð Ólafi Þórðarsyni, núverandi þjálfara ÍA, Ásgeiri Sigurvinssyni landsliðþjálfara og að sjálfsögðu kaupendunum. Það mætti prófa þetta.

Martin O' Neill yrði síðan nýr knattspyrnustjóri liðsins.