Er hálfviti en vill vel

Í máli fólks heyrist oft talað um einhvern sem vill vel. Dæmi: "Hún Gunna mín er nú ekki sú skemmtilegasta, en vill vel". Orðasambandið virðist vera notað til að taka fram að sá sem um er rætt sé ekki alslæmur (eða sýna fram á að enginn sé alslæmur). Hann er kannski aumingi og hálfviti, en vill vel og fær fyrir það ímyndaða stjörnu eða broskall fyrir viðleitni.

Þegar ég heyri orðasambandið vill vel veit ég strax að sá sem um er rætt hefur gert óafsakanleg mistök eða þá að hann er nautheimskur og hundleiðinlegur aumingi. Mér þykir þetta bjánaleg málnotkun. Hvers vegna er ekki að sama skapi talað um fólk sem vill illa, t.d.: "Dúddi er einn skemmtilegasti maður sem ég þekki, en vill illa." ? Af hverju er ekki stundum settur sá fyrirvari á skemmtilegt fólk, að það vilji illa, þótt það sé skemmtilegt?

Osama bin Laden er hryðjuverkamaður og hefur drepið marga en hann vill vel og það er nú kannski það sem skiptir mestu máli. Þið verðið að setja ykkur í hans spor. Hann átti kannski erfiða æsku og geðveika foreldra en hann gerir sitt besta.

Skiptir það máli að glæpamenn, öfuguggar og hálfvitar vilji vel? Hver vill ekki vel? Ætti kannski að hætta að refsa glæpamönnum á þeim forsendum að þeir vilji nú vel þrátt fyrir allt?

Nágrannafýla

Sem ég sat hér í makindum mínum gaus upp Nágrannafýla og fyllti vit mín svo ég fylltist viðbjóði. Helvítis fjölbýlishús. Mér tókst að koma honum í skilning um að ærandi 80's tónlist væri ekki vinsæl eftir miðnætti í miðri viku en þetta er verra með skítafýluna. Ætti ég að kalla á meindýraeyði?

Um daginn kom kaffi í poka í pósti og með fylgdi spjald sem á stóð Bjóddu nágranna þínum í kaffi og spjall. Það kemur ekki til greina. Miðað við það sem ég hef heyrt þykir 90% fólks nágrannar sínir vera hálfvitar. Man að vísu eftir undantekningu sem sannar regluna en það var í friðsælli götu í Kópavogi. Þar voru allir við götuna vinir og heilsuðust og spjölluðu kumpánlega og vissu jafnvel um ferðir hvers annars. Hélt að það væri bara í væmnum bíómyndum.

Það væri mitt síðasta verk að bjóða nágrannanum í kaffi. En glaður héldi ég í stríð við hann með eldhúsáhöld og garðverkfæri að vopni (réttu vopnin til að ráðast á nágranna).

Nýja lagið með Queens Of the Stone Age, Little Sister er konfekt.

Þessi prentkvóti sem okkur er skaffaður í skólanum er bjánalegur. Nú hef ég t.d. ekki prentað mikið í skólanum og á 3.510 kr. eftir af prentkvóta, sem samsvarar 351 prentuðu blaði. Ef ég nýti þetta ekki fæ ég ekki afganginn greiddan í peningum né heldur færist hann yfir á næsta skólaár, hann fyrnist. Kerfið býður upp á rugl og þá verður rugl. Á þeim mánuði sem eftir er af skólunum mun ég klára helvítis kvótann og prenta bara eitthvað, t.d. get ég prentað fullt af ræðum af althingi.is og búið síðan til skutlur og pappírsbáta og pappírshatta úr blöðunum prentuðu.

Æðislegir brandarakarlar í umferðinni

Alltaf gaman að lenda í því þegar farið er út að keyra að einhver svínar á manni gróflega og veifar síðan brosandi, svona eins og maður hafi verið ofsalega kurteis að hleypa honum.

Stúdentspróf

Var að fatta að ég fer í stúdentspróf í efnafræði núna í vor, tek þá fjögur stúdentspróf í vor. Er nú þegar búinn með tvö, fékk 5,0 í öðru og 8,0 í hinu ef ég man rétt. Það gerir meðaleinkunn upp á 6,5 það sem af er sem er óttalega slappt. Verð að læra eins og hundur fyrir þessi fjögur.

Ég og Idol

Það er ekki leiðinlegt að setjast við kassann á föstudagkveldi og stilla inn á Idolið með kók í annarri og Maarud snakk í poka og nýsoðinn þorsk í hinni. Taka hljóðið af sjónvarpinu og horfa upp í loftið.

Undanúrslit: MR - FB

Veit að margir eru ósammála en mér fannst þetta ein leiðinlegasta MORFís-keppni sem ég hef séð ef ekki sú leiðinlegasta. Fyrri umferðin var alveg skelfileg. Þetta er rökræðukeppni og vissulega komu rök. Menn reyndu líka við grínið, misjafnlega tókst til. Að öðrum ólöstuðum fannst mér Gunni í MR með skemmtilegustu ræðurnar, reyndar aðeins slappari í seinni umferð. Einn FB-ingurinn hljómaði eins og hann væri að flytja ræður á Alþingi, nánast alveg grínlausar. Það er ekki eitthvað sem ég nenni að hlusta á í svona keppni.

Mér finnst ræður þar sem menn bregða sér í búninga og slíkt oftast lélegar. Braga (FB) tókst þó sæmilega til með sína Göbbels-ræðu. Haraldur var betri í síðari umferð en þeirri fyrri en hann var dæmdur ræðumaður kvöldsins. Í fyrri fannst mér hann vera að reyna við stíl sem hentaði honum ekki (skammartóninn). Svo í seinni tók hann sinn venjulega stíl og það var miklu betra. Bragi var skástur FB-inga, hinir tveir voru leiðinlegir ræðumenn. Í seinni ræðu Jóns Eðvalds varpaði hann fram spurningu sem hann lagði mikla áherslu á að síðasti FB-ingurinn svaraði. Ég fiskaði eftir því hvort svarið kæmi og það kom ekki, sem hefði átt að draga hann niður. Lokaatriðið í seinni ræðu Jóns Eðvalds var feitur mínus. Virkaði a.m.k. mjög illa á mig (kórsöngur þar sem endurtekið var "notum smokkinn"). En eins og oft er sagt er auðveldara að dæma en að keppa.

FB vann með slatta mun. Það voru ekki ósanngjörn úrslit en ekkert sanngjörn heldur. Hefði getað lent hvorum megin sem var að mínu mati.

Merkilegt að í 3.bekk tók ég alltaf nærri mér þegar MR tapaði ræðukeppnum og spurningakeppnum, nú er mér orðið drullusama. Veit ekki af hverju. Eins og liðsandinn hjá mér hafi minnkað. Tek miklu meira nærri mér slæmt gengi Liverpool.

Ekki bílaapótek heldur bílaapótek

Var að komast að því að ég misskildi ákveðið mál sem hefur verið í blöðunum núna eftir að ég skoðaði nýjustu færslu Árna Long. Það er þetta með bílaapótekið. Ég sá fyrirsagnirnar fyrr í vikunni "BÍLAAPÓTEK Í FYRSTA SINN Á ÍSLANDI" og slíkt. Ég leit hins vegar ekkert á fréttirnar en hugsaði "Djöfulsins hálfvitar" um þá sem stæðu að því. Ég hélt að bílaapótekið svokallaða væri nýtt verkstæði þar sem gert væri við bíla og starfsmenn væru klæddir eins og starfsmenn í apótekum (í hvíta sloppa (jafnvel með grænar grímur fyrir andlitunum)) og tækju á móti bílum og gæfu þeim bílahóstamixtúrur og bílaparkódín (þ.e. smurolíu og nýja viftureim og slíkt). Þegar menn kæmu með bilaða bílana til þeirra segðu þeir "ooo, er bílinn lasinn, kannski á Jói frændi meðal handa honum" í upplífgandi tón. Ef einhver kæmi með beyglaðan bíl: "ooo, meiddi bíllinn sig, Jói frændi skal kyssa á báttið og laga hann". Síðan mundi hann rétta beygluna og sprauta bílinn þar sem beyglan var.

Þetta er ekki lygi. Mér tókst að misskilja þetta svona fjári illa. Það voru þá ekki þeir sem voru djöfulsins hálfvitar, heldur ég.

Að afgreiða lyf í gegnum bílalúgur er samt heimskulegt, en ekki jafnheimskulegt og minn misskilningur. Það væri alveg gallsúrt ef einhverjum dytti í hug að opna bílaapótek í þeim skilningi sem ég lagði í orðið.

Handrukkunin bar árangur

Hann borgaði víst skuld sína í Hallanum í dag. Það má því segja að handrukkunin hafi borið árangur.

Gítar

Var að fá í hendurnar gítar. Kann ekkert á gítar. Stefni á að verða sjálfmenntaður og að verða fyrsti gítarleikarinn sem notar hvorki gítargrip né nótur, bara innblástur og grunnnóturnar sex. Gæti slegið í gegn, gæti orðið flopp, 50/50.

Kannski er betra að ég læri á þetta svo þær gömlu á hæðinni fyrir neðan komi ekki og bíti mig í hnakkann þegar þær verða orðnar vitlausar á samhengislausu glamrinu.

En þær eru pottþétt hálfheyrnarlausar svo ég ætla að halda áfram.