Lyfjapakkið

Var á kynningu um lögfræðideild Háskólans. Það er ágætt að fara að velta fyrir sér framhaldinu nú þegar líður að síðasta árinu í MR. Mér leist ekkert frábærlega á þetta. Kannski er þetta allt í lagi. Reyndar er ég frekar óákveðinn varðandi framhaldsnám. Mér líst ágætlega á verkfræði, iðanaðarverkfræði og byggingaverkfræði. Svo gæti verið að ég skellti mér bara til Danmerkur í framhaldsnám.

Í MR er gífurlegur fjöldi sem þykist ætla að verða læknar. Ekki hef ég minnsta áhuga á því að krukka í einhverju veiku liði með grímu fyrir andlitinu og sprautu í annarri. Hvernig er hægt að hafa áhuga á slíku rugli? Námið tekur langan tíma og er erfitt og svo er þetta mjög stressandi starf. Það er samt gott að áhuginn skuli vera til staðar því annars væru engir læknar og þá færi allt í vaskinn í þjóðfélaginu.

Læknar eru samt ekki eina stéttin í heilbrigðiskerfinu. Það er t.d. líka hægt að gerast lyfjafræðingur eins og móðir mín. Móðir mín hefur stundum haldið fundi og boð fyrir lyfjafræðinga (eða lyfjapakkið eins og ég kýs að kalla þá) og þá drjúpa leiðindin af hverju strái. Áhugi minn á lyfjafræði er enginn. Þar fyrir utan eru starfsmöguleikar fyrir lyfjafræðinga miklu takamarkaðari eftir að apóteksrekstur var gefinn frjáls.

Hverju mæla menn með?

Simon & Garfunkel

Er að hlusta núna á snældu með Simon & Garfunkel á meðan ég læri. Mjög gott. Munnharpan gerir gæfumuninn.

Ekkert helvítis Ipod kjaftæði heldur fornaldarleg snælda sem var örugglega það heitasta á markaðnum þegar þessir slógu í gegn. Tækni í samræmi við tónlistina.

Fimm fræknu

Þegar ég renndi í Hafnarfjörð að sækja Vestur-Íslenska frænku mína og Kanadískan mann hennar sá ég magnaða sjón. Frænkan og maðurinn voru í húsi vinkonu frænkunnar. Það hús var staðsett rétt við tjörnina í Hafnarfirði og ekki hægt að komast að því nema keyra á göngustígum. Og það gerði ég og skrúfaði niður rúðuna. Þegar við vorum að keyra til baka á friðsælum göngustígnum blasti við þessi magnaða sjón, fimm þroskaheftir kappar í göngutúr ásamt gæslumanni. Fremstur í flokki kjagaði maður með sundhettu á hausnum. Þegar hann sá bílinn koma varð hann hræddur og hljóp til baka til hinna. Þá hafði ég stöðvað bifreiðina og beið eftir að þeir færu framhjá. Þeir gengu síðan framhjá í rólegheitum en einn þeirra stóðst ekki mátið að stökkva að opinni rúðunni hjá mér og sagði: "BRÚMM! BRÚMM!" inn í bílinn og klappaði síðan saman lófunum mjög kátur. Þetta fannst mér frábær húmor og hneggjaði af hlátri.

Ég er samt viss um að forystusauðurinn neitar að fara út nema með sundhettuna á hausnum. Þá er sjálfsagt að leyfa það. Kannski vill hann aldrei taka hana af höfðinu.

Það væru örugglega aldrei stríð í heiminum ef allir væru svona hressir og kátir. Una glaðir við sitt og þurfa ekki neitt stórkostlegt til að skemmta sér.

Slóvenskur Gísli Marteinn

Örbylgjuloftnetið hefur verið bilað í kvöld svo ekki hefur verið hægt að horfa á íslenskt sjónvarp. Því stillti ég á TV Slovenija á gervihnettinum og horfði á slóvenskan spjall/grínþátt. Ekki var ég að missa af miklu í þessu íslenska en Slóvenarnir kunna sitt fag. Þættinum stjórnuðu einhver gaur og gullfalleg stúlka. Svo voru sagðir brandarar á slóvensku sem ég skildi auðvitað ekki en hló af því að þeir voru örugglega mjög fyndnir.

Held ég horfi á þetta næstu laugardagskvöld á meðan Gísli geiflar sig í Ríkissjónvarpinu.

Rækjumangari

Ýmsum leiðum er beitt til að afla fjár fyrir útskriftarferðinni. Um daginn voru seldar rækjur. Mér er meinilla við að pranga einhverju svona drasli inn á ættingjana. Ég er enginn sölumaður. Hef ekki í mér að lofa öllu fögru um vöru bara til að selja hana. Þegar ein frænkan spurði hvort þetta væru góðar rækjur sagði ég: "Ég veit það ekki" en hefði átt að segja: "Blússandi, færð ekki betri kvikindi". En ég seldi níu poka. Um leið og ég hringi í þessa ættingja vita þeir að óhreint mjöl er í pokahorninu, ég færi ekki að hringja í þá til að spjalla (frekar til að ná af þeim peningum eins og í þessu tilfelli). Einmitt þess vegna er óþolandi að pranga þessu drasli inn á þá. Annars eru þetta góðar rækjur, ég er búinn að smakka þær.

Nú er hafin ný fjáröflun, seldar eru Hive háhraðanettengingar og mun það vera arðbærasta fjáröflunin hingað til. En þá sagði ég "hingað og ekki lengra". Ekki meira prang.

Listasafn Reykjavíkur

Í gær var ókeypis aðgangur að öllum söfnum borgarinnar vegna Vetrarhátíðar. Þá skelltu menn sér m.a. í Listasafn Reykjavíkur. Sjaldan hef ég séð annað eins bruðl á húsnæði og þar. Þrjú stór auð rými prýddu húsið, þar af einn risastór salur (á við fínasta íþróttahús). Þetta á besta stað niðri í bæ. Svo pukrast MR-ingar í íþróttasal sínum sem er ekkert annað en kompa. Hvernig væri að þetta auða húsnæði fengjum við fyrir íþróttaiðkun?

Svínasveifla

Sá svínafóstur í krukku með vatni í dag í líffræðistofunni. Klassi. Í verklegri líffræði vorum við að kryfja smokkfisk. Besta verklega líffræði hingað til.

En uss, ég á að vera að skrifa skýrslu fyrir Skarpó og reikna dæmi fyrir Haffa og undirbúa Salesman próf fyrir Pálínu og lita fyrir Partýbelginn.

Þurs.

Hér má finna góðar glósur úr enskum bókum, t.d. Death of a Salesman.

Þar fór mannorðið

Þarna erum við bekkjar/Bakka-bræður á árshátíðinni. Árshátíðin var ágæt en partýið hjá Ingunni var lúxus. Myndin var tekin rétt áður en menn í hvítum sloppum tóku okkur úr umferð.

Celtic Cross

Gleymdi að minnast á að við fórum á Celtic Cross og Ara í Ögri líka í gær. Celtic Cross er aðallega fyrir gamalt lið. Þar kom stelpa til mín og sagði: "Ert þú ekki í björgunarsveit?". Ég leit á hana. Síðan færði ég augun hægt til vinstri. Síðan hægt til hægri. Síðan aftur á hana og sagði: "Nei". Búið.

Magnað samtalsbrot

Mörg frábær samtöl fóru fram í tvítugsafmælinu. Einhver snillingurinn setti lagið "Einn dans við mig" með Hemma Gunn á í græjunum. Í kjölfar þess hófust umræður um Hemma og kom þá m.a. þetta kostulega samtalsbrot:

Trausti: Hann var allan tímann alveg blindfullur og liggjandi í kellingunum þarna úti í Tælandi. Svo náttúrulega fékk hann hjartaáfall og fór aftur heim til Íslands og hætti að drekka. Nei, bíddu, hann fékk hjartaáfallið eftir að hann kom heim.
Henrik: Nei, hann fékk hjartaáfallið úti í Tælandi en var bara svo blindfullur að hann tók ekki eftir því fyrr en hann kom heim.

Snilld.