Gagnrýni: Charlie and the Chocolate Factory

Eftir að hafa séð tvær lítt eftirminnilegar myndir í bíó nýlega (Land of the Dead og Dukes of Hazard) sá ég eina frábæra nú á dögunum. Þetta var myndin um unga fátæka drenginn sem bjó hjá fátæku foreldrum sínum og fátækum, kexrugluðum öfum og ömmum og kofaskrífli inni í bæ. Hann átti þann draum að sjá sælgætisverksmiðju Willie Wonka (Johnny Depp) sem var mikið ævintýraland. Nokkrir útvaldir krakkar fengu að sjá verksmiðjuna æðislegu. Ein persóna í myndinni stendur upp úr. Það er barn frá Dusseldorf í Þýskalandi. Reyndar er það ofdekraður, feitur og kámugur krakkagöltur sem unir glaður við súkkulaðíát allan daginn. Frábær karakter. Hinir krakkarnir sem komust í fyrirheitna landið voru ofdekraðir og leiðinlegir (að Charlie litla undanskildum). Foreldrar krakkanna eru snobbað leiðindapakk. Johnny Depp er ljómandi góður í hlutverki hins brenglaða Wonka. Boðskapur myndarinnar er tvíþættur, eitt atriði fyrir börn og eitt fyrir fullorðna:
1. Fyrir krakkana: Það er ekki gott að vera heimtufrekur og þrasgjarn.
2. Fyrir fullorðna: Snobbað leiðindapakk sem ofdekrar krakkana sína er lélegt.
Þetta er að mínu mati mjög holl áminning fyrir bæði foreldra og krakka. Þetta er stórskemmtilegt ævintýri sem kemur stöðugt á óvart. Flestar persónurnar getur maður tengt við persónur úr raunveruleikanum.


Augustus hinn þýski, að gæða sér á gúmelaði.

Einkunn: 9,98

Dómgæsla

Liverpool fengu ekki tvö víti sem þeir áttu augljóslega að fá í leiknum í gær. Annað var fyrir það þegar hinn ljóti og leiðinlegi Didier Drogba sparkaði niður Sami Hyypia rétt við Chelsea markið. Hitt var þegar einn hálfvitinn í Chelsea sló boltann með hendinni viljandi inni í eigin teig til að verjast því að hann bærist til Cissé. Ég lýsi frati á svona dómgæslu.

Á sunnudaginn mætir Liverpool aftur þessu skítapakki, leiðinlegasta liði Englands í dag með liðinlegustu stuðningsmenn dagsins í dag. Þá á ég ekki við alla, sumir eru örugglega ágætisgaurar en sem heild er þetta skítapakk. Mourinho er auk þess ótrúlegur asni.

Gerilveirur hjúpaðar hnausþykku súkkulaði

Nú er ég kominn á gott skrið í 6 bls. líffræðiritgeðinni sem ég á að skrifa um retróveirur. Ég á að vísu að vera búinn að skila henni en það eru þo nokkir sem eru í sama slugsinu og ég. Þetta er fáránlega flókið efni og heimildirnar flóknir textar á ensku svo þetta er seinlegt. Ég skil líka voða lítið í því sem ég er að skrifa. Af hverju valdi ég retróveirur sem ritgerðarefni? Vegna þess að mér þótti það töff nafn og svo hef ég líka heyrt um búð sem heitir Retro. En þar tók ég aldeilis köttinn í sekknum.

Áðan var ég að garfa í góðri enskri heimild og skrifaði eftirfarandi: Veirur eru smáar eindir sem sýkja frumur í lífverum. Þær eru nauðbundnir innanfrumusníklar. Þær geta eingöngu fjölgað sér með því að ráðast inn í frumur og hertaka þær. Þetta er vegna þess að veirur skortir frumueiginleikana til að fjölga sér. Þegar talað er um veirur er venjulega átt við eindir sem ráðast á heilkjörnunga. Gerilveirur ráðast hins vegar á dreifkjörnunga. Slíkar eindir bera gjarnan örlítið magn af kjarnsýru (DNA eða RNA) sem hjúpuð er hnausþykku súkkulaði.

Mig langar að halda mig við þetta "hnausþykku súkkulaði" en ég verð víst að setja leiðinlegu útgáfuna inn, þessa með "hlífðarskurn".

4 bls. komnar, áfram með smjörið.

Venslakort

Baggalútur hefur hannað prýðilegt venslakort um Baugsmálið.

Subbutexti

Fyrir 2-3 vikum sá ég smávegis af Megasartónleikum á Grand Rokk. Sumir textarnir hans eru sérdeilis subbulegir eins og textinn við lagið Ragnheiður biskupsdóttir. Sá texti vakti mikla reiði margra í samfélaginu enda fjallað um raunverulegt fólk. Mörgum þótti fullyrðingar um þetta fólk í textanum í meira lagi vafasamar. Þetta var á þeim árum þegar Megas var gjarnan með lepp fyrir öðru auganu og á bólakafi í brennivíninu. Textinn umdeildi er svona:

Ragnheiður biskupsdóttir brókar var með sótt
og beiddi þegar Daði mælti á latínu.
Hann kenndi henni sitthvað til gamans og til gagns
og gjörðist snemma þaulkunnugur gatinu.

Í skammdeginu vildi henda að villtust bestu menn
og var oft fyrir kvenlíkami í rúminu.
En milli draums og veru þeir vissu óglögg skil
og voru síst að pæla í þeim í húminu.

Og hún Ragnheiður hún fæddi einn dag hann Daðason,
menn dylgjuðu, menn báru hana út, menn hæddu hana.
En hlýðið góðir drengir, það er hlálegt en þó satt,
það var helvítið hann Brynjólfur sem sæddi hana.

Misgóður bjór

Ég hef komist að því að bjór er misgóður. Um daginn fékk ég danskan Thor bjór í partýi og hann var þrælfínn þá. Síðan þegar ég drakk þessa sömu bjórtegund í gær var hún beinlínis vond. Kenningin er víst sú að þetta fari eftir því hvað menn borða á undan. Þegar Thor bjórinn var ógeðslegur þarna í gær hafði ég borðað fullt af gulrótum áður (hver kannast ekki við það að borða fullt af gulrótum og fara síðan í partý?).

En í kvöld ákvað ég að fá mér tvo litla Thor í dósum og viti menn, hann var svona fjári góður. Það sem ég borðaði á undan í þetta skiptið var glóðasteiktur Quiznos bátur. Bátinn fékk ég frían sökum þess að Bandýmannafélagið Viktor vann Íslandsmeistaramótið í bandý nú síðdegis. Verðlaunin voru sumsé máltíð á Quiznos, bikar, Powerade og verðlaunapeningar.

Óvéfengjanleg niðurstaða: Bjór og gulrætur eiga illa saman.

Eitthvað segir mér að ég eigi að vera að læra.

3 afar

Í dag lærði ég um þrjá afa í líffræði: Briss afa, Magas afa og auðvitað Þarmas afa. Þeir voru allir hressir karlar og kunnu ógrynni af sögum.

Ör

Nú ætla ég að hætta í kaffinu. Þetta er fjórða örfærslan í röð. Þessu verður að linna.

Kaffi

Ég var að drekka kaffi. Ég mæli ekki með kaffi vegna þess að það gerir mann stundum ofvirkan.

Dómur

Þegar lærdómurinn kallar hvað mest verður bloggun fyrir valinu. Einstakt.