Þessir Danir

Fór á Bakken í gær. Pantaði bjór (á dönsku), í einni af ótal íssjoppum, fékk bjór minn og greiddi uppsett verð. Nema hvað, ég tek við bjórnum og afhendi féð og rymur þá ekki afgreiðslustúlkan upp úr sér einhverjum orðaflaumi á 100 km hraða og brosti síðan voða sætt. Ég stóð þarna framan við í smástund og velti fyrir mér hvað hún mögulega gæti hafa sagt, skildi ekki orð, brosti bara á móti, kinkaði kolli og fór.

Í lestinni til Álaborgar í dag kom líka kona og þvaðraði upp úr sér einhverri vitleysu. Ég skildi ekkert, góndi bara á hana álkulegur og eins og hver annar glópur. Þarna hafði hún augljóslega gert ráð fyrir að ég væri danskur og skildi mælt mál eins og aðrir. En það var nú öðru nær.

Dönum er því bent á að tala hér eftir hægt og skýrt, a.m.k. til að byrja með og gera ekki bara ráð fyrir að maður skilji allt þótt maður tali dönsku við þá.

Til Akranesar, Selfossar og Akureyris

Davíð Þór Jónsson skrifaði góða bakþanka á sunnudagsblað Fréttablaðsins. Þar fjallar hann um nokkra eldheita aðdáendur Simpsons sem sjá rautt yfir íslenskri talsetningu myndarinnar sem þeir kalla m.a. "peningasóun". Eins og sumum er kunnugt þýddi hann og staðfærði myndina á íslensku. Besta efnisgreinin hjá honum er þessi:

"Að vísu virðist andúð fólks á talsetningunni vera meiri eftir því sem það er verr skrifandi á íslensku. Þannig agnúast einn netverji út í talsetninguna í næstu færslu á eftir frásögn af keppnisferð "til Akranesar". Guð forði honum frá að heyra íslensku talaða."

Þetta minnir mig á hvað mér finnst frábært þegar fólk er með stólpakjaft og talar bandvitlaust mál. Ósjálfrátt fer maður að bera virðingu fyrir slíku fólki og leggur við hlustir. "Þessi er efnilegur" hugsar maður og sér viðkomandi fyrir sér sem næsta forseta eða biskup. "Láttu hann heyra það!" langar mann að segja við mannvitsbrekkuna þar sem hún eys úr skálum reiði sinnar og visku, t.d. með því að beygja bæjarnöfn svona:

• til Akranesar
• til Selfossar
• til Akureyris

Ég ákvað að fletta "Akureyris", "Selfossar" og "Akranesar" upp á Google. Niðurstöður voru þessar:

• Akranesar (614 niðurstöður)
• Akureyris (12.000!)
• Selfossar (557).

Frábært.

Liverpool - Chelsea

Rob Styles dómari ætti líklega að fá rauða spjaldið fyrir frammistöðu sína í leik Chelsea og Liverpool í gær. Vítaspyrnudómur hans í stöðunni 1-0 fyrir Liverpool breytti augljóslega niðurstöðu leiksins, þar sem um var að ræða brot Chelsea-manns á Liverpool manni í teig Liverpool en ekki öfugt. En hann lét sér það ekki nægja, því nokkru síðar neitaði hann að hafa gefið Essien hans annað gula spjald í leiknum sem venjulega þýðir brottvísun, sem hann hafði þó gert og myndavélar geta staðfest. Hann var bara að teygja sig fyrir framan Essien og hélt óvart á spjaldinu um leið, er það ekki? Spjaldið sagði hann hafa verið ætlað John Terry. En Terry þykir ekki mjög líkur Essien svo þetta hljómar ansi hjákátlega.

Dómarar eru vissulega hluti af leiknum en stundum fer þetta út fyrir velsæmismörk. Skyldi Enska knattspyrnusambandið gera eitthvað í þessu?

Hitt er annað mál að Liverpool áttu að vera búnir að gera út um leikinn þegar gloríur dómarans gerðust æ verri, enda mun betri í þessum fjöruga leik.

The Simpsons Movie

Dálítið eins og langur Simpsons þáttur. Sumir brandarar þunnir, aðrir elgferskir.

Einkunn: 7,0.

Bíladella

Stundum verð ég vitni að umræðum um bíla. Menn skoða jafnvel myndir af hinum og þessum bílum með flunkunýjum spoilerkit, leðursætum og þráðlausu stýri.

"Varstu búinn að sjá nýja Audíinn, 7000 hestöfl, djöfull er hann flottur!"
"Já, þarna AFX 2007?"
"Já mar!" (bendir á mynd af nýjum Audi, máli sínu til sönnunar)
"Maður hefði nú ekkert á móti því að eiga 15 milljónir núna"
...

Bílar eru frekar algengt áhugamál hjá strákum og körlum. Einhvern veginn hef ég aldrei fengið bíladellu. Mér finnst þessar umræður oftast snúast um það hversu rosalegan bíl menn myndu kaupa sér ef þeir ættu ógeðslega mikinn pening...eða ef þeir fengju ógeðslega stórt bílalán hjá Lýsingu.

Ég held að skortur á bíladellu hjá mér skýrist að verulegu leyti á uppeldinu. Margir pabbar virðast nefnilega rækta delluna upp í sonum sínum nánast frá fæðingu:
"Stráksi, sjáðu! Reykspúandi Cadillac!" og stráksinn hugsar "Vó, ég ætla að fá mér reykspúandi Cadillac þegar ég verð stór!". Pabbi minn átti hins vegar Lödu Lux 1500 sem var eldri en ég alveg frá því ég man eftir mér og vel fram yfir aldamótin 2000. Aldrei benti hann mér á nýja Cadillacinn eða nýja Bimmann.

En skyldi ég vera að missa af einhverju? Er bíladella eftisrsóknarverð?
----
Allt öðru máli gegnir um vinnuvélar, mér fannst gröfur t.d. alltaf frábærar og finnst eiginlega enn. Ég væri alveg til í að eiga risastóra skurðgröfu og vörubíl og grafa síðan holur og hóla eða flytja hlass af jarðvegi á vörubílnum og sturta einhversstaðar.

Hver fúlsar við góðri gröfu?

Elliheimilið

Lítið hefur spurst til Kelis og Lil' Bow Wow undanfarin misseri. "Hvar er hún Kelis okkar?" og "Hvar er hann Lil' Bow Wow okkar?" spyrja gárungarnir á elliheimilinu sig um leið og þeir fussa yfir enn einu Scissor Sisters laginu á Popptíví.

Google myndaleit skilaði engri niðurstöðu þegar leitað var að Kelis brjálaðri að syngja slagarann "I hate you so much right now". Myndaleitin fann hins vegar þennan ósátta indjána og mun hann leysa Kelis af hér.

Lumar hann á fleiri smellum?

Lúkas

Þegar ég skrifaði síðustu færslu, um sjálfsvorkunnarköttinn, hafði ég lítið orðið var við stórfréttirnar af hundinum Lúkasi frá Akureyri. Svo var mér sagt frá fréttunum um hann, framhaldssögu fjölmiðla sem ku hafa farið fram marga undanfarna daga. Svo rak ég augun í þessa frétt framan á Fréttablaðinu frá því laugardaginn 21.júlí:

Lúkas lifir ekki veturinn af
"Svona hundur lifir ekki veturinn af nema hann sé innandyra," segir Björn Styrmir Árnason hundaatferlisráðgjafi.

„Tegundin er hárlaus og hefur enga vörn gegn kulda og bleytu. Svo hefur hún verið ræktuð þannig gegnum árin að hún hefur misst náttúrulega hæfni sína til að bjarga sér," segir hann.

Lúkas leggi sér því líklega til munns hvað eina sem að kjafti kemur, jafnvel rusl og skít. Þá sé ekki lengi að bíða ormasýkinga.

Hundsins hefur verið saknað síðan við maílok. Hann var sagður hafa verið drepinn á Akureyri um miðjan júní. Eigandi hans sá síðan til hans um síðustu helgi í Hlíðarfjalli, en hundurinn forðast mennina sem heitan eldinn.

Björn telur hundinn hafa orðið fyrir miklu sálrænu áfalli, fyrst hann haldi sig svo langt frá mannfólki. „Þegar hungrið sverfur að hjá þeim þá er það yfirleitt það fyrsta sem þeir gera að sækja til manna eftir öryggi og mat og hlýju," segir hann.

Þessi mikla fælni Lúkasar bendir til þess að eina úrræðið sé að fanga hann. „Fyrst hann er svona fráhverfur er ekki hægt að hefja endurhæfingu nema maður viti hvar hann er og geti gefið sér góðan tíma til að komast í námunda við hann. Þetta er nánast eins og að eiga við villt dýr, það þarf að yfirbuga óttann."

Jafnvel þótt það sé gúrkutíð, réttlætir það ekki slíkan fréttaflutning. Þetta er eins og fréttir fyrir leikskólabörn. Í því samhengi mætti kannski nefna að fæst leikskólabörn eru læs. Eflaust er sjálfsagt að eigendur hundsins minnist á þetta við ættingja og félaga, en þetta er langt frá því að vera efni í forsíðufrétt og varla fjölmiðlaefni yfirhöfuð.

Ég sé ekki betur en að ég ætti að láta fjölmiðla hafa upplýsingar um sjálfsvorkunnarköttinn - hvað skyldi kattaatferlisfræðingur segja um málið? Ég sé ekki betur en að þarna sé kominn forsíðumatur af bestu gerð.

Sjálfsvorkunnarköttur

Kexruglaður köttur býr hér í nágrenninu. Ævinlega þegar ég mæti honum á vappi fyrir utan fer hann að emja eða mjálma ámátlega af slíkri innlifun að annað eins hefur varla heyrst. Í kvöld heyrði ég síðan heilan mjálmkonsert inn um gluggan. Ég vissi ekki hvað í ósköpunum væri á seyði og kíkti út um gluggann. Þá sat kötturinn í miðjum næsta garði og emjaði gjörsamlega linnulaust og þannig að bergmálaði um bæinn. Ég veit ekki hvort kötturinn á í einhvers konar innri sálarkreppu þessa dagana og reyni að fá smá útrás með eymdarlegu vælinu eða hvort hann gerir þetta bara vegna ástands heimsmála.

Rófuna vantar á blessaðan köttinn en hann missti hana fyrir löngu því ég hef séð hann við og við frá því ég flutti hingað fyrir þremur árum og alltaf rófulausan. En hver veit, kannski er hann að syrgja löngu horfna rófuna núna - dagana þegar hann var ungur og sprækur kettlingur og sveiflaði rófunni stoltur framan í gesti og gangandi. "Those were the days" gæti hann hugsað og brotnað gjörsamlega saman í kjölfarið.

En ef einhver kann að veita köttum sálfræðiaðstoð væri sá maður vinsæll hér.

--------
Nágrenni - Næsta umhverfi við tiltekinn stað.
Nágreni - Subbulegt húsnæði með líkum/subbulegt líkhús?

Sólarhringsvinna

Um daginn var ég í skautskiptum alla 12 tímana í álverinu. Keyrði skautbakka og mölbakka á lyftaranum, opnaði og lokaði pottum og sópaði. Þetta er sveittasta og skítugasta verkið í kerskálanum. Menn verða sótsvartir í framan eins og námuverkamenn. Þegar ég kom heim lét mamma mig bera viðurstyggilega og ókristilega þungan og umfangsmikinn svefnsófa upp í íbúðina með mági sínum. Eftir þetta borðaði ég og fór að sofa.

Þegar ég lokaði augunum til að fara að sofa um kvöldið sá ég strax bara skautbakka og ker. Svo dreymdi mig:

1. Ég var að keyra á lyftara og kom að gríðarstórum haug af mölbökkum, sem enginn komst yfir nema fuglinn fljúgandi. Þeim var ekki staflað skipulega upp heldur voru allir á rúi og stúi. Ég þurfti einhvern veginn að brjóta mér leið í gegn. Handan haugsins hefur eflaust beðið verkefni, opna, loka, sópa, og flytja bakka af stað A á stað B. Ekki keyra bakkarnir sig sjálfir.
2. Ég var að bera kleppþungan svefnsófa en vissi þó ekki hvert. Þetta var ferð án áfangastaðar.

Ætti ég ekki að vera á launum allan sólarhringinn þegar mig er farið að dreyma vinnuna eftir tólf tíma vakt? Er sem betur fer kominn í frí núna fram á miðvikudagsmorgun.

Stand by

Námsmenn ættu að kannast við hvað gerist á sumrin. Þá er heilinn settur á stand by. Sumarvinnan er unnin svo að segja sjálfvirkt. Svo fá menn áminningu þegar eitthvað kemur upp á, þá þarf aðeins að skrúfa upp í heilastarfseminni - í það minnsta tímabundið.