Munaður

Í dag átti sérkennilegt atvik sér stað í enska boltanum. Í stöðunni 3-1 fyrir Man.Utd. gegn West Ham tók Luis Nani (Man. Utd.) sig til og skallaði Lucas Neill (West Ham) og fékk rautt spjald að launum. Þetta þótti nokkuð sérstakt, einkum í ljósi góðrar stöðu Man. Utd. í leiknum og þar með í baráttunni um meistaratitilinn.

En svo má líta á þetta öðruvísi, hvenær átti Nani að leyfa sér þann munað að skalla Neill, ef ekki í þessarri stöðu? Þetta var a.m.k. betra tækifæri til sérkennilegrar framkomu heldur en þegar Riise skoraði fáránlegt sjálfsmark um daginn og jafnaði fyrir Chelsea eftir að uppbótartíma var lokið í mikilvægasta leik tímabilsins til þessa hjá Liverpool. Þetta var líka betra tækifæri en þegar Zidane tók sig til og skallaði Materazzi niður í úrslitum HM. Þar var staðan ekki jafn góð, fórnarkostnaðurinn var meiri, alveg eins og hjá Riise. Þannig að kannski var þetta ekkert svo slæm hugmynd hjá Nani.

Rödd alþýðunnar?

Eins og flestir vita náði yfirgangur og heimska manna sem kalla sig fulltrúa vörubílstjóra, jafnvel fulltrúa almennings, nýjum hæðum í gær, þegar þeir lokuðu Suðurlandsvegi. Þeir hundsuðu ítrekað tilmæli lögreglu og sýndu af sér dólgslæti. Sá maður sem oftast hefur talað við fjölmiðla sem fulltrúi hópsins sagði lögregluna hafa átt upptökin að óeirðunum sem fylgdu í kjölfarið, hún hefði hindrað mann sem ætlaði að komast að kyrrstæðum vörubíl sínum þegar hann loksins ætlaði að færa hann. Orsök og afleiðing vefjast greinilega ekki fyrir þeim manni. Forsætisráðherra sagði í viðtali við kvöldfréttir Ríkissjónvarpsins eitthvað á þá leið að margir teldu sig þurfa að koma málum inn á borð ríkisstjórnarinnar, en þeir hefðu ekki allir stóra trukka til þess. Ég veit ekki hvernig ástandið væri ef þeir allir hefðu trukka og væru allir nógu vitlausir til þess að nota þá á sama hátt og umræddir menn.

Langt er síðan ég hef hlustað á Útvarp sögu. Hins vegar ákvað ég að stilla inn á hana í morgun, bjóst við að heyra í hvumsa hlustendum um atburði gærdagsins og kostulegar túlkanir og tilþrifamiklar lýsingar. Þegar ég kveikti hringdi kona inn, sem var greinilega "fastakúnni", því umsjónarkonan Arnþrúður heilsaði henni með nafni. Hún talaði ekki um óeirðir í gær heldur sagði kampakát frá "húsráði sínu til ungra kvenna" eins og hún orðaði það, "sem færu nú að raka á sér lappirnar af kappi í tilefni sumars", "til þess að losna við broddana", en það var að "kveikja bara í þeim!" sagði hún og hló dátt og upplýsti að hún hefði beitt þessu eitraða bragði allt frá 1986.

Ég hélt að óeirðir gærdagsins væru efnið sem brynni á hlustendum, en þetta var næsti bær við.

Blaðamannafundur

Ég mæli með blaðamannafundi með Avram Grant, knattspyrnustjóra Chelsea eftir leik þeirra gegn Everton á fimmtudagskvöld. Forsaga málsins er sú að þegar örfáir leikir eru eftir í ensku úrvalsdeildinni stendur baráttan um meistaratitilinn á milli Manchester United og Chelsea. Fjöldi fjölmiðla hefur afskrifað Chelsea í baráttunni fyrir löngu og gefið sér að Manchester verði meistarar. Menn víla jafnvel ekki fyrir sér að slá upp stríðsfyrirsögnum um hversu öruggt það sé.
Ágætt er að hafa í huga að fyrir rúmum tveimur mánuðum eða svo sló fjöldi fjölmiðla því föstu að Arsenal yrðu Englandsmeistarar, ekkert gat komið í veg fyrir það. Þeir spiluðu stórbrotinn sóknarbolta sem enginn gat stoppað og allt það. Í dag er staðan önnur, Arsenal er fallið úr Meistaradeildinni og tap þeirra gegn Man. Utd. um daginn rak síðasta naglann í líkkistuna í deildinni, svo að allar titilvonirnar eru fyrir bý á þeim bæ.

Ofan á það að ýmsir ónefndir fjölmiðlar hafi hampað Man. Utd. og um leið gert lítið úr möguleikum Chelsea bætist að erfiður leikur þeirra gegn Everton, sem átti að fara fram í dag (laugardag), var færður og leikinn sl. fimmtudag nánast fyrirvaralaust, til þess að Sky sjónvarpsstöðin gæti sýnt leikinn beint. Það þýddi að Chelsea spilaði bæði á mánudag og fimmtudag í vikunni sem leið. Tilfærsla leiksins þýddi að sumir miðaeigendur misstu af leiknum o.fl. Samsæriskenningar hafa verið búnar til af minna tilefni.

Af þessu ætti að vera ljóst að Avram Grant var ekki pirraður að ástæðulausu á fréttamannafundinum eftir leikinn. Hér eru nokkrar spurningar og svör af fundinum:

Áttuð þið skilið að vinna, Avram?
A: "já"

Hvað varstu ánægðastur með í frammistöðu liðsins í kvöld?
A: "Ég er ánægður"

Hvað varstu sérstaklega ánægður með?
A: "Ég veit það ekki"

Hefurðu einhver skilaboð til stuðningsmanna Chelsea?
A: "Eruð þið fulltrúar stuðningsmanna Chelsea?"

Þeir hljóta að trúa að þið eigið enn möguleika á titlinum, hefurðu einhver skilaboð til þeirra?
A: "Engin skilaboð"

Þú virðist ekki eins málglaður og venjulega, Avram. Er það vegna þess að Sky sjónvarpsstöðin lét færa leikinn yfir á fimmtudag?
A: "Kannski er það vegna ykkar. Ég veit það ekki. Það er í lagi með mig."

Tveimur spurningum síðar...
Er þetta vegna Sky?
A: "Nei. Sky er ágæt stöð. Mér finnst gaman að horfa á hana."

Viðtalið í heild má nálgast hér.

Spennan er töluverð í fótboltanum þessa dagana, bæði í Meistaradeild og ensku deildinni. Man. Utd. á möguleika á sigri í þeim báðum. Hins vegar er líka möguleiki að þeir vinni hvorugt, sem mér þætti alls ekki leiðinlegt.

Sveina Múladóttir

• Svalbarði, þáttur Þorsteins Guðmundssonar og Ágústu Evu Erlendsdóttur fer afar vel af stað. Nú eru fyrstu tveir þættirnir búnir og báðir voru afbragðsgóðir. Sketsarnir hafa verið eins og best verður á kosið. Hvað á þetta að þýða? - horn Sveinu Múladóttur í þættinum er frekar óborganlegt, ég hló a.m.k. mjög mikið að því. Það má varla á milli sjá, hvort er betra gervið og grettan á henni eða óstöðvandi stólpanöldurkjafturinn.
• Grínþættirnir Klovn hafa verið á dagskrá RÚV á fimmtudagskvöldum síðan fyrir jól ef ég man rétt. Þeir þættir eru einir bestu grínþættir sem sést hafa á skjánum. Samtöl félaganna eru mjög góð og þeirra sjónarhorn á málin. Ég veit ekki hvaðan þeir fá hugmyndirnar, en í byrjun er þess alltaf getið að þættirnir séu byggðir á raunverulegum atburðum. Alltaf þegar maður heldur að aðstæður í þáttunum geti ekki orðið vandræðalegri, þá verða þær það. Samt vill aðalpersónan voða vel.
• Sá Spaugstofuna í kvöld. Hló ekki svo mikið sem einu sinni.
  

Lok vinnuviku

Oftast reyni ég að forðast að fara út að keyra í föstudagstraffíkinni, sé þess kostur. En í dag þurfti að versla í matinn, ískápurinn var gapandi tómur. Þegar ég keyrði inn á litla bílastæðið við búðina var það frekar pakkað. Einn bíll var að bakka á móti akstursstefnu þeirra sem komu inn á stæðið, ég bakkaði þá smávegis, hélt að hann væri að bíða eftir stæði sem var að losna rétt fyrir framan. Hann bakkaði aðeins meira, ég bakkaði aðeins meira. Síðan ætlaði hann að bakka enn meira, þá bakkaði ég ekki. Þá stökk hann öskuillur út úr bílnum og baðaði út höndunum, settist síðan aftur inn. Fleiri bílar voru komnir aftan við mig sem ætluðu inn á stæðið. Maðurinn stökk aftur út úr bílnum og öskraði "FARÐU FRAMHJÁ!" og virtist vera endanlega að missa vitið. Ég fór framhjá og fann laust stæði, en "nota bene" bílar sem voru að fara höfðu verið að keyra þeim megin eins og venjan er á svona bílastæðum. Var að velta fyrir mér hvort ég ætti að svara honum einhverju en ákvað að sleppa því, nógu brjálaður var hann fyrir. Næsti bíll á eftir mér var núna aftan við tryllta gaurinn, sem trylltist enn meira og öskraði á fólkið í þeim bíl að fara framhjá. Það fór framhjá og hló að manninum sem varð ekkert minna trylltur við það. Veit ekki hvað gerðist næst því ég fór inn að versla.

Hann var á sjö manna bíl og kona og þrír eða fjórir krakkar voru með í bílnum. Eflaust hefur hann verið að farast úr stressi nýkominn úr vinnu og eitthvað. Svo gæti ég ímyndað mér að krakkarnir hafi sagt aftur í: "Pabbi, kanntu ekki að keyra? Af hverju förum við ekki heim?" o.s.frv.

Gleðibankinn

Vaknaði í morgun með lagið Gleðibankann á heilanum mér til mikillar furðu. Reyndar hálfvaknaði ég og fannst jafnvel eins og ICY-söngflokkurinn væri inni hjá mér allur með tölu að syngja lagið á fullu blasti. Ég bjó mig undir að hreyta einhverjum skammaryrðum í þau og henda þeim út og spyrja þau "Vitiði hvað klukkan er!?!" og eitthvað álíka gáfulegt.

Svo vaknaði ég almennilega, sneri mér við og leit upp til þess að fullvissa mig um að þetta lið væri ekki í herberginu. Þau voru hvergi sjáanleg svo að ég gat farið aftur að sofa og geymt skammarpistilinn til betri tíma.

Hlaupár

Ég veit ekki hvort ég nenni ad blogga lengur. Kannski blogga ég hédan í frá bara 29.febrúar.

Fletcher? Kuyt?

Í gær vann Liverpool Inter Milan 2-0 á Anfield í Meistaradeild. Inter Milan sótti ekkert í leiknum fyrir utan aðeins pressu í tvær mínútur eða svo í seinni hálfleik. Dirk Kuyt af öllum mönnum skoraði fyrra mark Liverpool, fínt mark. Í síðustu færslu lýsti ég einmitt frati á þann mann.

Svipað var uppi á teningnum um helgina þegar Man. U. keppti við Arsenal í Ensku bikarkeppninni og jarðaði þá. Þá sá ég byrjunarliðin fyrir leik, Rooney einn frammi og Fletcher í liðinu sem mér fannst benda til að Ferguson legði litla áherslu á sigur. Síðast þegar ég sá Fletcher spila svo ég muni var hann algjör grínari. En nei, nei, maðurinn skoraði tvö mörk og var einn bestu manna í leiknum sem United burstaði 4-0.

Reyndar er furðualgengt að íþróttaspekingar, t.d. þeir sem lýsa leikjum, séu úti á þekju. Því ótrúlega oft virðist gerast nákvæmlega það sem þeir töldu útilokað og það lið skorar sem þeir töldu að gæti aldrei skorað o.s.frv. Það er frekar fyndið þegar þeir láta fúkyrðin fossa út um einhvern leikmann og hann skorar síðan glæsilegt sigurmark og þaggar allrækilega niður í þeim.

Dagar Benitez taldir hjá Liverpool

Í dag er Liverpool, sigursælasta lið Englands frá upphafi, orðið aðhlátursefni um heim allan. Knattspyrnustjórinn Rafael Benitez tekur ótrúlega handahófskenndar ákvarðanir við byrjunarliðsval hvað eftir annað og það sama má segja um innáskiptingar. Menn nenna varla að vera að standa sig vel í leikjum þegar þeir vita ekkert hvort það þýði fleiri byrjunarliðsleiki í kjölfarið. Dirk Kuyt og John Arne Riise hafa t.d. verið eins og beljur á svelli svo til allt tímabilið, en það hindrar ekki að þeir fái hvern leikinn á fætur öðrum í byrjunarliðinu og geta leyft sér að vera drulluslakir hvað eftir annað.

Benitez er að verða eins og villti Villi borgarfulltrúi. Gerir síendurtekin "klaufaleg mistök" en einn og einn reynir samt ennþá að verja þá. "Benitez vann nú Meistaradeildina með liðið 2005!" segja menn til marks um ágæti hans sem þjálfara. Vissulega mjög mikið afrek með þá leikmenn sem hann hafði þá. En málið er að það er ekki hægt að lifa endalaust á fornri frægð. Það þýðir ekkert að ætla að vinna Meistaradeild 2005 og skemma síðan liðið.

Rafmagnsbannið

• Í gær var vísindaferð á stærsta skemmtistað í heimi, allt vitlaust auðvitað.
• Lentum síðan allt í einu inni í samkvæmi Frjálslynda flokksins á Kaffi Reykjavík eftir slappa stemmingu á Glaumbar. Veit ekki hver átti hugmyndina að því en þangað fórum við. Jóhannes eftirherma fór mikinn.
• Galandi stemming var á Kaffi Cultura, minni á Vegamótum.
  
• Rafmagnslaust var í miðbænum í klukkutíma í nótt. Að sitja inni á bar í rafmagnsleysi er mjög spes. Engin tónlist og bara tekið við reiðufé á barnum.

Ég held að það gæti verið áhugavert að prófa næst að setja rafmagnsbann, nú þegar reykingabannið hefur verið við lýði síðan í sumar. Fleiri bönn sem mætti prófa á skemmtistöðum:

• Áfengisbann.
• Stólabann.
• Borðabann.
• Fólksbann.

Svo gæti nefnd skilað áliti um árangur af hverju banni.