Víkverji skrifar...

Víkverji fór í sund í gærkvöldi. Heyrði hann á tal pottverja:
Pottverji 1 (yfirgnæfði aðra pottverja): "Svo er það Ögmundur, hann er kommúnisti!"
Pottverjar töluðu síðan allir í einu, uppi varð fótur og fit og menn fóru mikinn og tróðu marvaðann í lausnum í efnahagsmálum.
Pottverji 2 (hátt og snjallt yfir hópinn): "Heyrðu, hvað var hann Hörður Torfa að rífa sig í sjónvarpinu í gær?"
Aftur varð uppi fótur og fit meðal pottverja, sem töluðu hver í kapp við annan og vörpuðu fram fleiri gráupplögðum lausnum á slíkri kreppu.

Lausnin gæti verið sú að skipa pottverja sem seðlabankastjóra og skipta út núverandi ríkisstjórn fyrir ríkisstjórn pottverja. Enn fremur má hugsa sér pottverja í útrás á komandi árum.

Höfðingleg boð

Fyrirsögn á bankafrétt hjá mbl.is : "Boðin launalækkun". Þessi orð fara illa saman, hljómar óeðlilega. Hvernig fer þett fram?

"Nú ætla ég að gera þér tilboð sem þú getur ekki hafnað!"
"Ok, lát heyra"
"Launalækkun upp á 20%"
...

"Fuckin' Icelanders"

Ég hef vissar áhyggjur af því að ímynd Íslands hafi beðið skipbrot eins og frjálshyggjan upp á síðkastið. Fyrst var æsingur í Bretlandi, síðan Hollandi og vísast er að óhróður Íslands eigi eftir að berast um gjörvalla heimsbyggðina. Börn í Malí gætu verið farin að tala um "Fuckin' Icelanders" áður en langt um líður. En titill færslunnar er reyndar vísun í hollenskan dópmangara í nýju bíómyndinni Reykjavík - Rotterdam, mæli hiklaust með þeirri mynd.

Að þessu sögðu virðist rökrétt að skipta um nafn á landinu. Helst þarf nafnið að vera sem ólíkast núverandi nafni, svo erfitt sé að tengja við það. Tillaga að nýju nafni fyrir Ísland er...

...Zanubia

Það eru tveir augljósir kostir við það nafn, í fyrsta lagi hljómar það eins og nafn á Afríkuríki og mjög erfitt er að tengja það við Ísland. Í öðru lagi er viðeigandi að taka upp nafn sem gæti verið á þróunarlandi vegna þess að hér stefnir allt í að verða rjúkandi rústir og þá þarf að hefja uppbyggingu frá grunni.

Síðan mætti auglýsa verslunarferðir og ódýran bjór, til þess að fiska túrista til landsins.

Ljósir punktar

• Fátt er svo með öllu illt að ekki boði nokkuð gott. Ég féll naumlega á TOEFL enskuprófinu í desember, en það er ein forsenda þess að komast í flesta enskumælandi háskóla. Ef ég hefði náð prófinu, væri ég að líkindum í skiptinámi í Kanada núna, en eins og flestir vita eru íslenskir námsmenn erlendis í vondum málum þessa dagana.
• Valkostum fyrir ungt fólk fækkar á komandi misserum, með gjaldþrotum fyrirtækja o.fl. Færri valkostir þýða auðveldara val.
• Ég þurfti að afskrifa hlutabréf í íslenskum banka í vikunni eins og þúsundir annarra Íslendinga og auðjöfur frá Mið-Austurlöndum. Finn reyndar ekkert sérstaklega jákvætt við það. En mér yfirsést eflaust eitthvað.
  

Stjúpbræður

Kvikmyndin Step Brothers fjallar um tvo menn um fertugt sem búa enn í foreldrahúsum. Annar býr hjá pabba sínum, hinn hjá móður sinni, eða þar til einstæðu foreldrarnir tveir byrja saman og flytja inn saman. Það er ekki næg hvatning til þess að vitleysingarnir tveir finni sér eigin íbúðir, heldur búa þeir hjá turtildúfunum og verða þar með stjúpbræður. Synirnir tveir eru leiknir af John C. Reilly, sem ég man ekki eftir í neinni annarri mynd, og Will Ferrell. Ferrell hef ég hins vegar séð í nokkrum myndum og sá maður er einn sá færasti í sínu fagi, að leika algjöra hálfvita. Það er ekki alveg sama hvernig það er gert og virðist vera ákveðin list. Ferrell er meistari í þessu, ólíkt t.d. Rob Schneider, sem leikur oftast hálfvita, en gerir það á tilgerðarlegan, leiðinlegan hátt. Ferrell er reyndar líka bara fyndinn í framan.

Þetta er ekki mynd með einhverju rosalegu plotti og tvisti, eins og sumir gagnrýnendur virðast gera kröfu um, jafnvel í gamanmyndum. Söguþráðurinn er mjög einfaldur eins og aðalpersónurnar tvær, en myndin heldur samt dampi út í gegn og er í hóflegri lengd en teygir ekki lopann óþarflega eins og er orðið allt of algengt í kvikmyndum. Lærdómurinn sem draga má af myndinni er að fólk ætti að hafa það að markmiði að daga ekki uppi í foreldrahúsum og vera farið þaðan löngu fyrir fertugt, 25 ætti að vera viðmiðunarmörkin. Það vill enginn enda eins og aðalpersónurnar í myndinni.

Einkunn: 8,0.

Heilbrigði?

Mynd af mbl.is

Svona var víst um að litast á sýningu á myndinni Mama mia! með ABBA lögunum í aðalhlutverki. Fólkið á myndinni getur varla talist heilbrigt, eitthvað hlýtur að hafa farið úrskeiðis i höfðinu á því, en það söng með lögunum og skemmti sér konunglega eins og sjá má. Ég er ólýsanlega feginn að hafa ekki verið viðstaddur.

Frétt Mbl.is

Ekki lítið land

"Ísland ekki lítið land, Ísland stórasta land í heimi!" sagði forsetafrúin við RÚV eftir að forsetinn hafði talað um smæð Íslands í nokkra stund eftir sigurinn á Spánverjum.

Þetta er nú þegar orðið frasi og ætti að fara sem áletrun á boli til stuðnings liðinu.

Það kemur ekki fyrir mig

Að fara niður í bæ á skrall og týna yfirhöfn og síma er nokkuð sem kemur ekki fyrir mig. Ég passa upp á hlutina. Ég legg ekki símann frá mér einhvers staðar í reiðileysi og skil hann eftir. Ég hef skipulag á þessu, símann alltaf í sama vasa og tékka nokkuð reglulega á því hvort hann er á sínum stað eins og veski og lyklar.

Það var samt nákvæmlega þetta sem kom fyrir um helgina hjá mér, ég týndi farsíma og jakka niðri í bæ. Fattaði það ekki einu sinni fyrr en daginn eftir. Þá var ekkert annað að gera en að hringja á þá staði sem ég fór á. Enginn staðanna þriggja sagðist hafa hlutina tvo. Fór til öryggis á staðina líka og spurðist fyrir, en án árangurs. Ég rifjaði upp hvar ég hefði tekið upp símann síðast og mundi að þar hafði ég líka lagt hann frá mér á borðið. Svo hafði ég staðið upp frá borðinu og vinur minn líka til þess að fara á barinn, líklega hef ég þá skilið símann eftir á borðinu. Fólk á næsta borði sýndi af sér nokkuð undarlega hegðun eftir á að hyggja, sem ég setti samt ekki í samhengi þá, enda hugsaði ég ekkert út í hvort ég væri með símann eða ekki. Það fólk liggur því undir vissum grun en ég get líklega afskrifað símann. Ætla samt að gera aðeins meiri leit að honum, ef hann verður ekki fundinn í vikulok fæ ég mér nýjan.

Fyrsta verk í leitinni var að sjálfsögðu að hringja í símann. Þá komst ég að því að enn var kveikt á honum en enginn svaraði. Það þýðir að ekki var búið að skipta um kort í honum. Nú tveimur dögum seinna kemur hins vegar strax talhólf, sem þýðir að hann er rafmagnslaus eða að búið er að skipta um kort. Ég geri mér samt veika von um að góma einhvern talandi í símann minn og í jakkanum mínum úti á götu, það væri skemmtilegast.

Þetta þýðir semsagt að það næst ekki í mig í farsíma sem stendur. Fólk sem á erindi við mig verður að gera það eftir öðrum leiðum. Ég er feginn að hafa þó ekki týnt veski og lyklum líka. Svo verð eg bara að vona að ég hafi ekki gleymt vitinu líka í miðborginni á aðfararnótt sunnudags.

Spádómskúlan

Blaðamannafundur 1.des. 2008

"Komiði sæl og velkomin. Ég hef boðað ykkur hingað til fundar til þess að tilkynna um fimmta meirihlutann í Reykjavík á kjörtímabilinu. Ég var eini maðurinn sem var eftir sem var nógu geðveikur til þess að ganga meirihlutasamstarfs við Sjálfstæðisflokkinn í borgarstjórn. Nýji meirihlutinn mun hafa sömu einkunnarorð og sá fráfarandi: "Höldum áfram (ruglinu)!". Eins og fram kemur í glæsilegum málefnasamningi okkar munum við halda áfram óráðsíu, spillingu og innri slag sem við munum láta bitna á kjósendum. Átjándu aldar götumynd Laugavegar* kemur við sögu og flugvöllur. En fyrst og fremst munum við kappkosta að láta ekki nægja að gefa skít í kjósendur, heldur munum við moka skít yfir þá. Þetta munum við gera bara af því að við getum leyft okkur það, bara af því að þið, kæru kjósendur, getið ekki losnað við okkur fyrr en eftir tvö ár. Það má gera margan óskundann á þeim tíma"

Jókerinn glottir síðan nánast djöfullega, svipað og Hanna Birna gerði við kynningu nýs meirihluta í gær.

*"Átjándu aldar götumynd" hljómar jafnvel enn betur en nítjándu aldar og verður því notað hjá þessum verðandi meirihluta.

Gott veganesti út í helgina

Þegar ég keyrði út úr bænum á föstudag fyrir verslunarmannahelgi varð mér litið á steypuveginn neðan við Esjurætur sem hefur frá því að ég man eftir mér lengst af haft áletrunina:

FLATUS LIFIR! (síðar "Flatus lifir enn!")

en sú áletrun hafði einmitt verið hulin með risauglýsingu frá sparisjóði þegar ég fór í veiðiferð með hóp af góðum drengjum fyrstu helgina í júlí. Þá vorum við allir í bílnum sammála um að þetta væri svívirða og kom til tals að fara einhverja nóttina og smella áletruninni góðu á veginn aftur, þótt enginn okkar eigi feril að baki í veggjakroti. Þó vissi enginn okkar hver eða hvað Flatus væri. Ég ákvað að gúgla "Flatus lifir" og fann umræður um hvað þetta þýddi. Fljótt á litið virtist það umdeilt og talsvert á reiki þótt ýmsir hafi þóst vita hið sanna í málinu. Það er líka betra þannig, ef enginn veit með vissu hið sanna um söguna að baki eða merkinguna.

Þegar ég fór út úr bænum um verslunarmannahelgi sá ég ekki áletrunina, en hún var komin á sinn stað þegar ég ók framhjá á sunnudagskvöld, sem var talsverður léttir, enda veitir hún öryggiskennd. Óvissuástand ríkir í þjóðfélaginu ,efnahagsástand fer versnandi, stór gjaldþrot, uppsagnir og svo framvegis. Við slíkar aðstæður er smá huggun harmi gegn að vita þó að Flatusinn lifir hvað sem á dynur. Flatusinn lætur ekki banka eða aðrar kapítalískar gróðamaskínur drepa sig.

Nú básúna sumir þá skoðun sína að "varðveita beri 19.aldar götumynd Laugavegarins", ekki síst borgarstjórinn sjálfur. Margir hafa bent á tvískinnunginn í þeim hugmyndum, þar sem sárafá hús á Laugavegi séu frá 19.öld. Málið er líklega það að "20.aldar götumynd" hljómar ekki nógu tilkomumikið, það er of stutt síðan tuttugasta öldin var. Þessar verndunarhugmyndir ná ekki síður til bölvaðra hjalla (sem tilheyra meintri 19.aldar götumynd), en flottra húsa. Þetta er því allt hið undarlegasta mál.

Spurningin er sú hvort ekki væri nær að byrja á að friða áletrunina "FLATUS LIFIR!" á steypuveggnum en að standa í þessu rándýra brölti í miðbænum. Hvað segir borgarstjórn við því? Ólafur? Hanna Birna? Gísli Marteinn? Hvaða siðferði hafið þið? - svo ég noti orð Árna Johnsen frá því um árið.